Имам Ағзамды (р.а.) үш кісі сұрақтың астына алады:
-Аллаһ қашан туылған?
-Құранда: «Ол тумаған және туылмаған», — делінген.
-Мақұл, қашаннан бар?
-Ол заманнан бұрын бар еді, ешбір нәрсе Оның барлығына себеп болмаған.
-Мысалмен түсіндір?
-Үштен бұрын екі бар. Екіден бұрын бір. Бірден бұрын ешқандай сан болмағанындай, хақиқи мағынада бір болған Аллаһтан бұрын ешнәрсе жоқ.
-Аллаһ қай жаққа қарап тұрады?
-Қараңғы бір жерде жанған шырақтың жарығы қай жаққа түседі? Барлық жаққа. Құдды осындай, жер мен көктердің нұры болған Аллаһ та барлық жаққа қарайды.
Имам Ағзамның (р.а.) жауаптарынан соң олар және бір-бірден сұрақ берісті. Біріншісі: «Бізге Аллаһты көрсет», — деді. Екіншісі: «Тозақта отпен азап беріледі. Алайда жындар оттан жаратылған. От отқа әсер ете ме?» — деп сұрайды. Үшіншісі: «Барлық нәрсе тағдырмен болады дейсің. Демек, әрбір адам істеген істерін мәжбүрлікпен жасайды. Солай емес пе?» — деді.
Сонда Имам Ағзам (р.а.) жерден бір уыс топырақ алып, әлгілердің беттеріне шашты. Олар қазыға шағымданды.
Қазының сұрағына Имам Ағзам (р.а.):
-Мен үш сұраққа бір уыс топырақ шашуыммен бір-ақ жауап бердім. Бірінші жауап: топырақтан оның көзі ауырды, алайда ауруды көре алмады. Мұнымен қарапайым көз ауруын көре алмайды екен, Аллаһты көруді сөз етпесе де болатынын түсіндірдім. Екінші жауап: өзі топырақтан жаратылғанына қарамастан, топырақтан жәбір көрді. Оттың отқа әсер ететіндігін аңғарды. Үшіншісі болса, Жәбрия фирқасынан еді. «Адамдар істерін мәжбүрлікпен жасайды» дейтін. Адамдағы таңдау еркімді ұмытпады, «топырақты мәжбүрлікпен лақтырды» демеді. Менің үстімнен шағымданып, өзін жалғаншыға шығарды, — деді.