Кірлеме, менің жүрегім
Ерік Асқаров
Арманға, қайран кеудем, жеттім деме,
Жүрегім, аласұрып кеттің неге?
Жаралан, жаралансаң, мен қайтейін:
Тоқтасаң тоқта, және, -
Тек кірлеме!

Жыртылсаң табар едім саған жамау,
Міндетім, жүрек, сені харамдамау.
Бел буып кіріссем де бермей жүр-ау,
Майданы тіршіліктің маған жалау.

Мына өмір ғажап өмір түсінгенге,
Ғанибет оны жырмен мүсіндеу де.
Дариға-ай, шама шіркін жетер ме екен,
Жүрекке шаң мен тозаң түсірмеуге.

Жимайын көкірегіме мен неге мұң,
Тірі өлген талайларды көрген едім...
Анадан туған жүрек - аппақ жүрек,
Білмеймін, қандай күйде жерге енерін.

Жүрегім жоқ жел сөз айтып желпінгелі,
Кірлетпеу жүрегімді сертім менің.
Беу, дүние, бір-ақ рет ғұмыр бердің,
Ендеше бір-ак рет өлтір мені!


Жалбарыну
Жараткан кешир,жасаган барлык кунамди
Ойларым ушин, айтылган арбир куманди.
Берекем кетсе тирликтен мына турлаусыз,
Билемин бирак, уакытша бари сынаулы.

Отыз кун гана ораза туттым ойыншыктай
330 кун ешкимди журмин пир тутпай.
Кеширгин мени, иманымды камил кыл,
Куулшылыгыма отсе екен енди кир жукпай.

Сайтани ойлар санамды билем жаулады
Терис агымдар май куйган оттай лаулады.
Кул болып кеткен жанымды Аллам,нурландыр,
Сенимим-суйык, тозимнен тугим калмады