Девять советов Пророка (мир ему)

Жить, руководствуясь примером пророков (мир им)

Хвала Аллаху, Господу миров, Властелину в День Суда. Мир и благословение Его Пророку. Нет божества, кроме Аллаха, и Мухаммад – Его Посланник.

Всевышний Аллах говорит нам в Коране: «Получил прибыль тот, кто очистился, и помянул имя Господа своего и помолился. Да, вы предпочитаете жизнь ближайшую, а последняя лучше и длительнее. Поистине, это – в свитках первых, свитках Ибрахима и Мусы!» (Сура «Высочайший», 14-19).

Наше повседневное испытание состоит в том, чтобы жить в этом мире, руководствуясь примером пророков Аллаха – всех пророков, начиная от Адама (мир ему) и кончая последним Пророком Мухаммадом (да благословит его Аллах и приветствует). Их путь был, по сути, одним и тем же. Они пришли в наш мир, чтобы передать сходные сообщения и руководствоваться одними и теми же принципами и ценностями. Путь пророков (мир им) – это не путь королей и правителей, не путь политиков и военноначальников, не путь богатых и обеспеченных людей. Путь пророков (мир им) не таков, какой ожидает мир, он отличается от того, что мы видим каждый день и к чему мы привыкли.

Путь пророков (мир им) состоит в том, чтобы утверждать реальное и вечное, а не эфемерное и временное, чтобы показывать превосходство духовного над материальным, морального и этического над тем, что быстро приводит к «полезным» результатам (например, прибыли). Путь пророков (мир им) – это путь не внешней, а внутренней силы и энергии. Они проделывают свой путь не в пышности и славе, а в скромном поклонении Аллаху и служении человечеству.

Сообщают, что Пророк Мухаммад (да благословит его Аллах и приветствует) сказал: «Мой Господь дал мне девять наставлений, и я довожу их до вас. Вот что он сказал мне:
1. Быть искренним как по отношению к себе, так и по отношению к другим;
2. Вести себя справедливо как в гневе, так и в довольстве;
3. Быть умеренным как в богатстве, так и в бедности;
4. Поддерживать отношения с теми, кто пытается тебя оттолкнуть;
5. Давать тем, кто причиняет тебе лишения;
6. Прощать тех, кто причинил тебе вред;
7. Молчание должно быть полно мыслей;
8. Речь должна быть полна поминания (Аллаха);
9. Способность к восприятию дается для того, чтобы учиться»
(Передано Разиином)

Вот – некоторые из важных советов, которые дал Аллах Пророку Мухаммаду (да благословит его Аллах и приветствует). Он следовал им на протяжении всей своей жизни. Он был блестящим примером всех этих добродетелей. Кроме того, он передал эти советы нам. Они составляют основу исламской этики. Исламская этика – это не обычная этика, она ниспослана Всевышним и донесена до нас Пророком. Те этические принципы, которые здесь приведены, требуют особых усилий, подготовки и самопожертвования. Жить, руководствуясь этими принципами, нелегко, но это – непреходящие ценности и ключ к вечному блаженству.

Таково наше повседневное испытание. Оно заключается в соблюдении этих принципов в обыденной жизни. Сложнее всего следовать этим советам не в ситуации, когда тебе легко и ты счастлив, но при любых обстоятельствах. Надо жить согласно этим принципам, учить им молодое поколение и стремиться построить общество правоверных, которые хотят подчинить им свой жизненный путь. Содержание исламской этики можно раскрыть следующим образом:

1. Аль-Ихляс (Искренность). Это – первый принцип исламской этики, что означает чистоту сердца и чистоту мыслей (намерений). Он означает честность и правдивость. Искренность должна проявляться в каждой ситуации, находится ли человек один или же в обществе. Есть много неискренних людей. Их жизнь – это жизнь лицемеров (нифак). Некоторые показывают людям, будто бы они очень искренни, но, когда их никто не видит, их поведение меняется. Источник подлинной искренности – богобоязненность. В другой версии вышеупомянутого хадиса говорится о страхе перед Аллахом, независимо от того, находится ли человек один или же в обществе.
2. Аль-Адль (Справедливость). Необходимо проявлять справедливость по отношению ко всем – как к друзьям, так и к врагам, как в счастье, так и во гневе. Иногда очень легко говорить о справедливости, находясь в условиях комфорта, когда нет никакой суеты и конфликтов, но действительное испытание – оставаться справедливым, даже испытывая гнев. Настоящая заслуга - справедливость, проявляемая даже к тем, кто тебя ненавидит и никогда не изменит своего плохого отношения к тебе; справедливость не только на словах, но также и на деле.
3. Аль-Касд (Умеренность). Это значит – придерживаться «золотой середины». Умеренность должна проявляться во всем, не только в финансовых вопросах, но и в каждом аспекте жизни. В трудных ситуациях люди часто впадают в крайности, испытывают разочарование и гнев. Люди, достигшие благополучия, также часто теряют контроль над собой. Богатые не видят необходимости быть умеренными, но умеренность хороша для всех людей и при всех обстоятельствах.
4. Силат-аль-Рахим (Поддержание родственных связей). Это, в первую очередь – семейные связи. Это означает поддержание хороших отношений между всеми членами семьи и забота о нуждающихся. Испытание состоит в том, чтобы помогать не только тем, кто симпатичен нам или приносит нам пользу, но также и тем, кто нам не нравится и ничего не даст ни при каких обстоятельствах. Семья – это моральный долг. Следует проявлять доброту к членам семьи не только тогда, когда они проявляют доброту к тебе, но даже и тогда, когда они не очень хорошо к тебе относятся.
5. ‘Ата’ (Щедрость). Верующие всегда щедры. Они дают всем и всегда. Помогать людям в нужде – большая заслуга. Однако человек высоких нравственных качеств будет давать даже тем, от кого он не получит ничего взамен и тем, кто плохо к нему относится и подвергает его лишениям.
6. Аль-‘ Афв (Способность прощать). Нелегко простить тем, кто причинил нам зло. Ислам учит: следует прощать все, что только возможно, но величайшим проявлением душевной красоты является способность простить в тех обстоятельствах, когда есть возможность отомстить и наказать обидчика. Пророк Мухаммад (да благословит его Аллах и приветствует) дал нам наилучший пример этого качества. Он всегда желал прощать своих врагов.
7. Фикр (Размышление). Как можно больше молчать и говорить только при необходимости – хорошее качество. Но молчание должно быть наполнено размышлениями.
8. Зикр (Поминание Аллаха во время речи). Наш язык – величайший дар Аллаха. Мы отличаемся от животных тем, что можем использовать свой язык для выражения мыслей. Мы должны использовать язык для того, чтобы хвалить Аллаха и воздавать ему благодарность, но мы должны помнить об Аллахе в любом случае, когда мы открываем рот. Многие грехи, совершаемые языком, такие как ложь, злословие, сплетни, дурные слова и другие происходят оттого, что мы забываем об Аллахе.
9. ‘Ибрах (Желание учиться и способность извлекать уроки). Наши глаза и ум должны оставаться открытыми для понимания различных вещей и извлечения уроков из всего, что нас окружает. Мы всегда должны быть размышляющими.

Волшебный метод!
Существует много очевидных социальных причин для того, чтобы быть добрым, но есть также скрытые практические стимулы для этого. И если бы они были широко известны, возможно, привычка творить добро вошла бы в моду! Одно из самых больших исследований доброты проводилось Аланом Луксом, автором книги «Заживляющая сила добрых дел». Он изучал самочувствие трех тысяч добровольцев после того, как они совершали добрые дела. Выяснилось, что у 95% уменьшались болевые ощущения, а эмоциональное состояние улучшается. Лукс объяснил этот факт повышенной выработкой эндорфинов во время совершения добрых поступков. И сделал такие выводы о лечебных эффектах явления: - Исчезают чувства беспомощности, депрессии, изолированности и враждебности. - Повышается самооценка, радость, оптимизм. - Уменьшение интенсивности болевых ощущений. - Улучшается работа иммунной системы. Интересно и то, что творение добра – заразительно и увлекает всех в большой степени. Причем неожиданность такого события приносит острые ощущения приятного характера и дающему, и получающему помощь

В настоящее время в Татарстане идет горячий спор по поводу строительства соборной мечети «Джамиг». Можете оставить своё мнение по этой горячей теме: http://www.chelnyltd.ru/news/ofitsioz/posts/tam-gde-allah

Помни, что наилучшее отношение со своими родителями в независимости от их веры или неверья - это ключ к довольству Аллаха и спасение в день суда. Праведные говорили «Слушай молча их, когда он разговаривают с тобой, постигнешь мудрость. Встань, когда они встают, ради почтения, не смотря на положение в обществе, укрепишься среди людей. Выполняй то, что они говорят, если это не грешно перед Аллахом, поймешь сущность покорности перед Всевышним. Не ходи без нужды впереди них, ты поймешь ценность уважения. Не повышай голос выше их голосов, крик и рев не сущ исламу. Отвечай им, когда они зовут тебя, будешь услышан людьми. Старайся всеми путями достичь их довольства, Всевышний откроет тебе все пути. Отпусти для них крыло смиренья. Обходись с ними просто и мягко, ты найдешь то же самое в старости. Не делай для них что-либо из одолжения, ты поймешь искренность отношений. Не смотри им в лицо, нахмурившись, злость не украсила никого. Не отправляйся путешествовать без их благословления и твое путешествие принесет тебе радость. Не оставляй их в одиночестве, и сам не останешься один. Заботься об их благополучии и будешь благословлен» Помни! Молитва родителей принимается Аллахом. Молись за них и обретешь счастье в обоих мирах.

Кірлеме, менің жүрегім
Ерік Асқаров
Арманға, қайран кеудем, жеттім деме,
Жүрегім, аласұрып кеттің неге?
Жаралан, жаралансаң, мен қайтейін:
Тоқтасаң тоқта, және, -
Тек кірлеме!

Жыртылсаң табар едім саған жамау,
Міндетім, жүрек, сені харамдамау.
Бел буып кіріссем де бермей жүр-ау,
Майданы тіршіліктің маған жалау.

Мына өмір ғажап өмір түсінгенге,
Ғанибет оны жырмен мүсіндеу де.
Дариға-ай, шама шіркін жетер ме екен,
Жүрекке шаң мен тозаң түсірмеуге.

Жимайын көкірегіме мен неге мұң,
Тірі өлген талайларды көрген едім...
Анадан туған жүрек - аппақ жүрек,
Білмеймін, қандай күйде жерге енерін.

Жүрегім жоқ жел сөз айтып желпінгелі,
Кірлетпеу жүрегімді сертім менің.
Беу, дүние, бір-ақ рет ғұмыр бердің,
Ендеше бір-ак рет өлтір мені!


Жалбарыну
Жараткан кешир,жасаган барлык кунамди
Ойларым ушин, айтылган арбир куманди.
Берекем кетсе тирликтен мына турлаусыз,
Билемин бирак, уакытша бари сынаулы.

Отыз кун гана ораза туттым ойыншыктай
330 кун ешкимди журмин пир тутпай.
Кеширгин мени, иманымды камил кыл,
Куулшылыгыма отсе екен енди кир жукпай.

Сайтани ойлар санамды билем жаулады
Терис агымдар май куйган оттай лаулады.
Кул болып кеткен жанымды Аллам,нурландыр,
Сенимим-суйык, тозимнен тугим калмады

Өмір өлшемі
Өлеңді жазған: Қалқаман Сарин Айымғазыұлы
2009-07-21
Құдайға құл екенін күнде айғақтап,
Көрмеген тірі жанды бір ғайбаттап.
Оңаша ойға батып отырды қарт,
Жанында немересі жүрді ойнақтап.

Маңдайдан бала терін тамшылатып,
Қасына келді дағы шаң шұбатып.
Ерке ұлға ес кіргендей:
- Ата! - деді,
- Ғұмыры бір адамның қанша уақыт?

Сұрақты күтпегенмен дәл осындай,
Қария жауап берді баласынбай.
- Ғұмыры бір адамның, түсінгенге,
Азан менен намаздың арасындай!

Алланың пендесіне көп сынағы...
Қарт адам, ойын солай топшылады.
Таң қалып немересі:
- Адамдардың
Өмірі неге қысқа? - деп сұрады.

- Қорықпай, ой жүгіртіп қарашы, әкем,
Жаныңа болсын сабыр, парасат ем.
Қамшы ғұмыр - «намазсыз азан» менен
«Азансыз намазыңның» арасы екен.

- Санама жауабыңыз тіпті сіңбей,
Сөзіңді тұрмын, ата, түк түсінбей?
Ақсақал әңгімесін жалғастырды
Жас ұлдың жүрегіне жүк түсірмей:

- Өткенде есіңде ме, тыңда, балам,
Көрші үйде сәби туды іңгәлаған.
Сәбидің құлағына азан айтып
Ат қойып бермеп пе еді діндар адам?!

- Соған куә қылды ма көрші бәрін?
- Айналдым ақылыңнан, жөн сұрағың.
Намазы сол азанның оқылған жоқ
«Намазсыз азан» деген сол шырағым!

Өмірге келу - қызық, қайту - қайғы.
Амалың, сауабыңды айқындайды.
Ал, адам өлген кезде оқылатын
Намаздың азаны ұлым, айтылмайды.

«Азансыз намаз» деген осы, қарғам,
Өлім - хақ,тұратұғын тосып алдан.
- Неге азан шақырмайды?
- Тоқта, бала,
Ұмытпау керек мұны есі бар жан.

Бүгінгі емес бақилық бақытты ойлан,
Қайтатұғын келеді уақыт тойдан.
Ол намаздың азанын, есіңде ме
Адам туған кезінде оқып қойған...

Бес парыз бұйрық болып жетсе Алладан,
Мүміндер сан сауаптан кеш қалмаған.
Сондықтан, құлшылық қып аз ғұмырда
Сәт сайын бір Алланы еске ал, балам.

А.С.Пушкин "Подражание Корану"
С небесной книги список дан
Тебе, пророк не для строптивых;
Спокойно возвещай Коран,
Не понуждая нечестивых!
Почто ж кичиться человек?
За то ль, что наг на свет явился,
Что дышит он недолгий век,
Что слаб умрет, как слаб родился?
За то ль, что Бог и умертвит
И воскресит его по воле?
Что с неба дни его хранит
И в радостях и в горькой доле?
Творцу молитесь; он могучий:
Он правит ветром; в знойный день
На небо насылает тучи;
Дает земле древесную сень
Он милосерд: Он Магомеду
Открыл сияющий Коран,
Да притечем и мы ко свету,
И да падет с очей туман .

Хорошее отношение к жене
Хорошее отношение к жене проявляется тогда, когда муж любит ее, обращается к ней самыми ласковыми словами, которые она любит слышать в свой адрес, а также оказывает ей те знаки внимания и уважения, которые она любит принимать в свой адрес. Подобным знаком уважения является похвала ее родственников, посещение их и оказание гостеприимства по отношению к ним. А также выслуживать жену, уважать ее мнение, уметь прислушиваться к ее советам, в общем, знаком внимания и уважения является все -го, что в религиозными и обычаях людей характеризуется как хорошее отношение. Также нелишне было бы проявлять благоразумие в моменты проявления безрассудного гнева с ее стороны более того отвечать на подобные проявления шутками и флиртом, что смягчит сердце женщины, ведь Пророк (да благословит Аллах и приветствует) шутил со своими женами и становился на их уровень развития в общении с ними.
Омар, да будет доволен им Аллах, сказал:
Мужчине необходимо быть в своей семье подобным ребенку, а при необходимости он должен уметь оставаться мужчиной.
Также мужчине необходимо воспитывать в себе чувство юмора, чтобы применить его в некоторых ситуациях, в своей семье, а особенности а общении со своей женой, чтобы поднять ей настроение и облегчить суровость повседневной жизни и стрессовую напряженность, вытекающую из повседневных проблем. Все это способствует укреплению супружеских отношений.
Передается от Абу Аз-Захри, что Абу ад-дарда сказал своей жене: Если ты уведешь что я злюсь, угоди мне, а если я увижу, что ты сердишься, то расположу тебя к себе, а иначе мы не сможем быть друг для друга спутниками жизни.
Аз-Захри сказал: И таким образом должны поступать братья
«Среди Его знамений — то, что Он сотворил из вас же самих жен для вас, чтобы вы находили в них успокоение, и установил между вами любовь и милосердие. Воистину, в этом знамение для людей размышляющих» Мир и благословение пророку Мухаммаду, который сказам «Лучшим из вас является тот, кто наилучшим образом относится к своей семье. Что касается меня, то я лучше вас отношусь к своей семье» Поразмыслив о повседневной жизни людей в наши дни, невольно начинаешь испытывать досаду и разочарование от представшей перед глазами картины, где распространились грехи и дурное поведение, а взгляды на общество изменились так, что порицаемое стало одобряемым, а одобряемое, напротив, стало порицаемым, изменились общепринятые нормы и ценности, люди поддаются влиянию так называемой западной ((культуры», влиянию дурных развратных фильмов, в которых измена преподносится как любовь, распущенность и безнравственность — как свобода и интеллектуальное развитие, покорность мужу — как рабские оковы. Вследствие всего перечисленного увеличились семейные разлады и беды, жена не выполняет своих обязанностей перед мужем, в свою очередь муж небрежен и несправедлив по отношению к жене, дети непочтительны к родителям, родители же проявляют упущение в воспитании детей, и тогда семейная жизнь становится невыносимой. И все это происходит в результате того, что мусульмане не придерживаются должным образом своей религии.
Увеличилось число разводов и супружеских проблем, пренебрежительное отношение супругов друг к другу, а также несправедливое отношение некоторых мужей к свом женам (да направит их Аллах на истинный путь), что выражается в том, что они не интересуются их делами, не уделяют знаков внимания, повышают голос по пустякам, не разделяют с ними их радостей и бед и предпочитают оставаться в плохой компании, нежели быть с семьей и проявлять заботу по отношению к своим домочадцам, таким образом причиняя своим женам беспокойство, печаль и страдания, разрушал вдребезги хрупкую натуру этой прекрасной розы. Поистине, женщина нежное, впечатлительное и ранимое создание, она не нуждается в повышении голоса при разговоре и проявлении силы с твоей стороны. Она слаба и нуждается в тебе всегда, нуждается в нежности и сочувствии, улыбке и искренней любви, нуждается в правильном наставлении и совете посредством мудрости, мягкости и правильного метода, ведь она является матерью твоих детей и их воспитателем. Приказывать одобряемое и удерживать от порицаемого. Об этом Всемогущий и Великий Аллах сказал: «Вели своей семье совершать намаз и сам терпеливо совершай его» («Та ха», 132). Также Аллах говорит: «О те, которые уверовали! Оберегайте себя и свои семьи от Огня, топливом которого будут люди и камни» (сура «Тахрим», б).

Брачный дар. Об этом Аллах сказал: «давайте женщинам их брачный дар от чистой души. Если же они по доброй воле отдадут вам часть его, то вкушайте это во благо и на здоровье» (сура «Женщины»)
Обеспечение. Об этом Аллах сказал: «А тот, у кого родился ребенок, должен обеспечивать питание и одежду матери на разумных условиях. Ни на кого не возлагается сверх его возможностей» (сура Корова2З З) Не причинять ей боль и обиду и уважать ее чувства. Пророк (да благословит его Аллах и приветствует) сам выполнял некоторые дела по дому, чинил обувь, латал одежду и подметал в доме, о чем сообщается а хадисе. Не разглашать ее секреты и не упоминать ее недостатки. Пророк (да благословит его Алла и приветствует) сказал: «Одна из самых страшных участей в день Страшного Суда постигнет того, кто сообщает нечто своей жене и она сообщает ему, а после этого он разглашает ее секрет» (Муслим).
Разрешать ей посещать родителей, родственников и соседей. Оберегать свою жену от общения- с развратными и сомнительными женщинами, и от покупки развратных фильмов и журналов. Не возвращаться домой слишком поздно. Пророк (да благословит его Аллах и приветствует) сказал: «У твоей семьи есть право на тебя» (Бухари). Не стремиться к заработанным или доставшимся по наследству деньгам своей жены, не давить на нее и не отравлять ей жизнь с целью того, что она откажется от части своих денег в его пользу (не добровольно, а по принуждению).
Жена является успокоением для супруга, нивой для него, она его чета, хранительница очага, мать его детей, предмет его любви, а также хранительница его тайн и секретов. Он является важнейшим составляющим семьи, ведь дети наследуют от нее множество качеств, в ее объятиях формируется их характер, совершенствуется их владение языком, происходит их знакомство со своей религией, а также формируется манера поведения в обществе. Поэтому Ислам придаст большое значение выбору праведной супруги, сделав ее лучшим из того, что достается человеку во временное пользование в этой жизни. Праведность же не заключается ни в чем ином как в следовании религии, придерживании хороших качеств, соблюдении прав супруга, а также в заботе о детях, и это то что нам следует выполнять. А все что помимо перечисленного, является проявлением мирских благ, которые Ислам запретил брать в качестве решающего критерия.
Мусульманин должен жить спокойной, мирной, приятной, счастливой супружеской жизнью. Тем, кто хочет сделать свои супружеские отношения дорогой в рай тем, кто хочет сделать свой дом успокоением души.

Хорошее отношение к сироте " И сироту не притесняй". (Рассвет: 9)
Мухаммад, да благословит его Аллах и приветствует, говорит: " Аллах не смилуется над теми, кто не милосерден к людям". Мухаммад обращается ко всему миру, встряхивая его и побуждая от спячки и беспечности, и направляет его взор в сторону этого несчастного ребенка, которого забыл весь свет, гоняясь за мирскими наслаждениями. Он объясняет этому сироте, что он не является чужим и забытым, но все мусульмане являются ему отцами и матерями. Мухаммад, соединив указательный и средний палец, обращается к тому кто страдает черствостью души: " Я и попечитель сироты в раю как эти два пальца".И кто хочет жить рядом с пророком, да благословит его Аллах и приветствует, в раю, пусть сделает свое сердце мягким к этому сироте и пусть приблизится к нему, улыбнется и утешит. И пусть будет ему отцом вместо отца которого нет и матерью, вместо любимой матери покинувшей сей мир. И если есть люди, страдающие скупостью или черствостью сердца и которые колеблются утешить сироту и вытереть его слезу, то пророк, да благословит его Аллах и приветствует, обращается к ним с наставлением, которое может вытащить их из тины скупости и черствости и спасти сирот нуждающихся в них. Один из сподвижников пророка рассказал, что как то человек пожаловался пророку, да будет мир над ним, на черствость своего сердца, на что пророк ему сказал: " Погладь по головке сироту и накорми бедняка." Погладь по головке сироту, и это не возьмёт у тебя ни денежных, ни физических затрат. Погладь по головке сироту, чтобы стереть тот толстый слой пыли покрывший твое сердце. Твое сердце ценнее и дороже чем быть покрытым пылью. Погладь по головке сироту, и ты обнаружишь, что нет ничего красивее его невинных глаз. В Коране Всевышний Аллах велел совершать благодеяние к сиротам: " И вот взяли мы договор с сынов Исраиля: "Не поклоняйтесь никому, кроме Аллаха, делайте благодеяние к родителям, родным и сиротам." (Корова: 83) И если черствость к сироте дурно влияет на человека, то доброе отношение к нему является одним из лучших благодеяний перед Аллахом. Всевышний сказал: " Они спрашивают тебя что им расходовать? Скажи: Все что вы расходуете из блага, расходуйте, родителям, близким, сиротам, бедным и путникам. Ведь что бы вы ни сделали из добра - поистине, Аллах про это знает".Кроме этого, Аллах побуждает мусульман, когда они делят наследство, и при этом присутствуют сироты не являющиеся наследниками, Он побуждает дать этим сиротам часть денег…, и не только денег, но и одарить их добрыми, мягкими словами, которые смягчат их страдания. Всевышний говорит: " А когда присутствуют при разделе родственники, сироты и бедняки, то наделяйте их из этого и говорите им слово благое".
И в наше время, когда технический прогресс идет полным ходом и весь мир занят поиском путей обогащения… когда человек забывает своего родного брата, и когда богатство является эталоном морали и меркой качеств, Ислам со своим учением орошает эту черствость дождем милосердия и сострадания. И один из тех, кого он поит своей спасительной влагой и смывает их грусть - сирота, который потерял отца и мать и остался один.
Ислам преподносит Рай со всей его чарующей красотой тому, кто сжалился над животным и напоил его водой. Пророк, да благословит его Аллах и приветствует, говорит: " Как-то шел человек по дороге, и одолела его жажда, и тут он находит колодец. Он спустился в него, напился и вылезая увидел собаку, которая от жажды лизала сырую землю. Человек подумал про себя: эту собаку одолела такая же жажда, которая одолела меня. Затем он спустился в колодец вновь и наполнив свой сапог водой, взял его в рот, поднялся и напоил эту собаку. За это Аллах вознаградил его и простил ему его грехи". Пророка спросили: " Неужели есть нам в этих животных награда?" Пророк ответил: " В любом живом существе есть награда".
И если Ислам преподносит Рай тому, кто сжалился над собакой и напоил её, что же говорить о том, кто смилостивился над бедным осиротевшим ребенком, обладающим чувствами и человеческим духом. Но если же сирота находится в местности, где некому его опекать и при этом он беден, то Аллах велел мусульманам содержать его, пока он не вырастет. И в заключении, поистине попечительство сироты, его содержание и его утешение является признаком здравого духа, который вносит свою лепту в строительство здравого общества, далёкого от зависти и ненависти, и в котором царит любовь. И пусть помнит каждый сирота, что даже пророк Мухаммад, да благословит его Аллах и приветствует, был сиротой.

«высшей формой джихада является борьба со своими страстями».-ибн Кайим,

МЕДИЦИНСКИЕ ПОКАЗАНИЯ УЛУЧШЕНИЯ ЗДОРОВЬЯ ЧЕЛОВЕКА СОВЕРШАЮЩЕГО НАМАЗ.

1. Движения, совершаемые в течение намаза (молитвы), медленные и не утомляют сердце; совершаемые в различное время суток, они способствуют постоянной бодрости человека.

2. В мозг того, кто склоняет голову к земле 80 раз в день, ритмично и обильно притекает кровь. Поэтому благодаря хорошему питанию клеток мозга у совершающих намаз реже встречаются нарушение памяти и склероз. Эти люди ведут более здоровый образ жизни, не подвергаются так называемому в медицине - недугу слабоумия.

3. В глазах, совершающего намаз, благодаря постоянным наклонам и подъемам, кровообращение происходит более активно. Поэтому внутри глаз давление не повышается и обеспечивается постоянный обмен влаги в передней части глаз. Это предостерегает от заболевания катарактой.

4. Изометрические движения в процессe намаза способстуют хорошему пищеварениюв желудке и нормальному выделению желчи, тем самым не допуская скопления их в желчном пузыре, способствуют нормальному функционированию поджелудочной железы и играют большую роль в удалении запоров. Благодаря встряске почек и путей испражнений удаляются образование камней в почках и способстует мочеиспусканию.

5. Ритмичное телодвижение в процессе намазов предупреждает артроз и известковые отложения в суставах, закупорку сосудов у людей незанимающихся повседневным физическим трудом, приводя в действие сосуды и суставы.

6. Для телесного здоровья необходимо соблюдение чистоты. Намаз (молитва) - вооплощение чистоты.

7. В целях профилактики имеют большое значение телодвижения производимые в определенное время суток. Сроки намаза - наиболее подходящие сроки для обновления кровообращения и оживления дыхания.

8. Намаз - первейший элемент регулирования сна. Даже статическое электричество, накапливаемое в теле, удаляется из него посредством земных поклонов. Таким образом тело снова обретает бодрость.

Милые сестра давайте будем такими понимающими ради АЛЛАХА как эта сестра и тогда мы будем счастливы в семейной жизни ИншАЛЛАХ!
А вы братья выбирайте таких сестер!


Любовь

Они договорились о свадьбе. Он приедет за ней через год, когда построит дом, и они поженятся. "Дай Аллах, чтобы она дождалась меня", — думал он, уезжая. И всю дорогу он вспоминал ее смущенный взгляд из-под платка, ее слова о вере в Аллаха, ее чуть дрожавшие руки, когда она подавала кофе… "Господи, благослови нас на этот брак!" — мысленно просил он.
Прошел год. Каждый день она подходила к воротам и, прячась за ними, вглядывалась в людей, идущих от автобусной остановки. Его не было… Так прошел месяц. "Что же делать?" — думала она. Он жил весь этот год в ее сердце, и она знала, что его честность и вера в Аллаха не позволят ему нарушить обещание... Она решила ехать к нему сама. "Аллахумма, если Ты знаешь, что это решение — благо для меня в вере моей, в жизни моей нынешней и людей, грядущей, то предопредели его мне и облегчи его для меня, и ниспошли мне в нем благословение. А если Ты знаешь, что это — зло для веры моей и жизни моей нынешней и будущей, то отврати его от меня и меня от него…" Она закончила молитву и стала прислушиваться к своему сердцу: что оно скажет? В сердце была уверенность: она должна поехать к нему и все выяснить. Если он раздумал, то они разорвут договоренность и она будет свободна. А если с ним что-то случилось… От этой мысли ей становилось не по себе.
Был полдень, когда она вышла из автобуса. Незнакомое село, люди — кто насмешливо, кто удивленно — смотрели на девушку в платке и длинном просторном платье. Но она была уверенной и спокойной, ведь Аллах тоже смотрит на нее и оберегает от зла. Она спросила о нем у старушки, стоявшей неподалеку от остановки. Старушка заулыбалась и объяснила, как пройти к его дому. "Он все строится, уже год как строит дом. А ты — кем же ему будешь, красавица?" "Я его невеста", — тихо ответила она, и щеки ее залились краской. Старушка понимающе улыбнулась, закивала головой: "Ну, иди, иди к нему. Он хороший парень".
Дом действительно еще строился. Стены и крыша уже были готовы, но внутри еще шла работа. Он увидел ее через окно, и сердце бешено забилось в груди. "Что я скажу ей?" — думал он, вытирая запачканные мелом руки. Она тоже увидела его в окне и вошла в дом, переступая через доски и кирпичи.
"Салям алейкум, — поздоровалась она. — Ты не приехал, и я решила узнать, что случилось". — "Алейкум салям. Видишь, я не успел построить дом. Я просто не мог забрать тебя. Но и отказаться от тебя не мог…"
Она все поняла. — "А где ты живешь?" — "Здесь. Одна маленькая комната уже готова". "Я надеюсь, там хватит места для двоих?", — спросила она и смутилась: вдруг он неправильно поймет ее. "Неужели ты согласна выйти за меня и жить здесь, в недостроенном доме? Но тут нет никаких удобств, я сплю на полу…" — "А в твоей комнате есть место для молитвы?" — "Да, я молюсь там". — "Этого достаточно. Больше мне ничего не надо", — тихо сказала она.

===============##=================================
===============###================================
================###===============================
================###===============================
=================###==============================
==================##==============================
===================##=======================###===
====================#=====================#####===
====================##===================##===#===
=====================#==================###=======
=====================#==================####======
========================================#########=
==========================#===============######==
==========================##============######====
======================#===##===========##=========
======================#===##======================
=================#====##=###===============#======
================##===#######===============#======
================###==######================#======
====####========######=###================##======
==#######=======#####=====================##======
==#===####=======###======================##======
=##====###================================##======
=##=====##================================##======
=###====##======================#=========##======
=########===============#======##=========##======
=#######===============##======###========##======
==#####================##======###=========##=====
=======================###=====###=========##=====
=======================###======##=========##=====
=======================###======##=========##=====
========================##======##=========##=====
===============#========##======###========##=====
===============#========##=======##========##=====
==============###=======###======##========###====
==============###========##======##=========##====
==============###========##======###========##====
=============####========##======###========##====
===========###=##=========##======##========##====
==========##===##=========##======##========##====
=========##====###=======####=====##========##====
========##======##=======#####====##========##====
=======####====####====###=#########========##====
=======###################=########=========##====
======####################==#######=========#=====
======########===########====#####==========#=====
========#####====#######======###===========#=====
==================#####

Поездка в Америку для Лауры Тагашевой закончилась инвалидным креслом – нужна помощь

НЬЮ-ЙОРК. 28 мая. КАЗИНФОРМ /Алия Алтынгазина/ - Лаура работала в компании по усыновлению, когда получила предложение от американской семьи Хавардс поработать в качестве переводчика для приемных детей из Казахстана. Она поехала, чтобы заработать деньги для семьи, главным кормильцем которой девушка являлась. В Казахстане ее ждали двухлетняя дочка, тринадцатилетняя сестренка и мама, сообщает корреспондент Казинформа. Лаура 4 августа 2007 года стала жертвой неизвестного преступника, который ударом сзади сломал ей шею.

Последнее, что она помнит: как вышла из арендуемой комнаты в коридор с общей кухней и ванной на несколько жильцов. Когда очнулась, ее тело было полностью парализовано. Она лежала во дворе дома, а его хозяйка стояла над ней и отказывалась вызывать «911», поскольку это могло отпугнуть постояльцев. Скорая приехала только после вмешательства Роберта Хавардс, позвонить которому хозяйка все-таки согласилась. События происходили в городе Порт-честер штата Нью-Йорк. Преступник до сих пор не найден. Следствие по делу продолжается.

Первичное медицинское обследование показало, что спинной мозг Лауры полностью перерезан. Девушка была подключена к аппаратам искусственного дыхания и питания. Тринадцатичасовая операция позволила скрепить титановыми скобами четвертый, пятый и шестой позвонки. После нее Лаура месяц лежала в реанимации. Реабилитационные центры отказывались брать к себе пациентку без медицинской страховки.

В беседе с корреспондентом Казинформа Лаура Тагашева с благодарностью говорила о Дженифер и Роберте Хавардс, которые помогли ей в тот период. Они оформили страховку и оплатили маме с сестрой билеты в США. Их усилиями был найден реабилитационный центр «Берк», который согласился на два месяца приютить девушку в качестве благотворительной акции. В центре Лауру учили пользоваться специальными приспособлениями, чтобы самостоятельно кушать и управлять инвалидным креслом. Однако прогресс был слабым. Чтобы заставить руки совершать минимальные движения, позже ей пришлось перенести операцию по пересадке мышц.

После реабилитационного центра Лауре нашли самое дешевое местопребывание для беспомощных больных в США – дом для престарелых. Там она провела девять месяцев и была единственным пациентом младше 70 лет. Семья Хавардс подобрала и переоборудовала для девушки квартиру. Аренду – 1 400 долларов в месяц – должна была оплачивать благотворительная организация «Индепендент ливинг». Но финансирование так и не поступило. Помощь от Дженифер и Роберта Хавардс также прекратилась.

В этой квартире Лаура со своими родными проживает с августа прошлого года. Весь доход семьи состоит из 408 долларов государственной помощи, которой едва хватает на питание. Как иностранная гражданка, на какие-либо дополнительные социальные выплаты она права не имеет. В результате, накопилась многомесячная задолженность по аренде квартиры и коммунальным услугам. Семье Лауры уже отключали электричество, без которого ее инвалидное кресло не работает, и маме приходилось делать процедуры при свече. В отношении неплательщиков ведется судебное разбирательство.

Большая проблема – юридическое пребывание в США родных девушки. В настоящее время срок их туристической визы заканчивается, а продлевать ее власти страны отказываются. Лаура говорит, что, если бы мама имела визу с правом на работу, то страховая компания смогла бы платить ей деньги за уход. А сейчас, по законам США, мама должна уехать из страны и оставить свою беспомощную дочь одну.

Переезд в Казахстан мог бы рассматриваться как выход из ситуации. Но Лаура привязана к аппаратам, обеспечивающим функции организма, в связи с чем, ее транспортировка практически невозможна. Кроме того, требуется дальнейшая реабилитация, постоянное медицинское обслуживание и дорогие препараты, которые покрываются страховкой. Девушка перенесла 18 марта этого года урологическую операцию. Она периодически попадает в стационар в связи с воспалительными процессами и дисфункцией органов.

Мужество и сила духа этой хрупкой девушки достойны самых высоких эпитетов. Находясь в инвалидном кресле, она чувствует ответственность за свою маленькую дочь. Лаура надеется, что сможет найти работу, как это делают в США многие люди с ограниченными возможностями. Она готова делать переводы и хочет купить прибор для позвукового текстового отображения устной речи, поскольку движения пальцами ей так и не даются. Сейчас Лауре Тагашевой 28 лет. Единственная надежда на восстановление функций ее спинного мозга – это пересадка стволовых клеток. Такая операция стоит десятки тысяч долларов.

За время болезни девушке оказывали помощь живущие в Нью-Йорке казахстанцы, сотрудники Постпредства Казахстана при ООН и Консульства РК. Лаура очень благодарна им за поддержку. Она также просила упомянуть преподавателя английского языка Роберта Николса и церковь «Нью Хоуп Феллоушип», которые собрали средства для второго приезда родных и обустроили ее быт в снятой квартире. Сюзан Гросман, женщина, усыновившая ребенка в Казахстане, устраивала Лауру в специализированный реабилитационный центр в Манхэттене.

Дальнейшая судьба Лауры Тагашевой и ее маленькой дочери зависит от мастерства медиков, решения американского правосудия, стойкости родных и нашей отзывчивости. Нужна помощь.

Счет в «Bank of America» №4830 1688 3579, Routing # 026009593, Wire transfer routing # 026009593, Swift: bofaus3n. Адрес банка: NY5-324-01-01433 Boston Post Rd, Port Chester, NY, US 10573. Получатель Мадина Тагашева.

Счет в «Казкоммерцбанке» №4405 6452 1428 7836. Получатель Исабекова Лейла Оразовна – доверенное лицо Лауры.

Счет в «Халык банке» №4402 5735 1003 8294. Получатель Исабекова Лейла Оразовна.

Зайдите также сюда - http://my.mail.ru/community/lauratagasheva/

АБАЙ ҚҰНАНБАЕВ

Патша Құдай сыйындым,
Тура баста Өзіңе.
Жау жағадан алғанда,
Жан көрінбес көзіме.
Арғын, Найман жиылса,
Таңырқаған сөзіме.
Қайран сөзім қор болды,
Тобықтының езіне.
Самародный сары алтын,
Саудасыз берсең алмайды,
Саудыраған жезіне.
Саудырсыз сары қамқаны,
Садаға кеткір сұрайды,
Самарқанның бөзіне.
Кеселді түйін шешілсе,
Кердең мойын кесілсе,
Келмей кетпес кезіне.
О да Құдай – пендесі,
Түспей кетер деймісің,
Тәңірінің құрған тезіне?

* * *

Ойға түстім, толғандым,
Өз мінімді қолға алдым.
Мінезіме көз салдым,
Тексеруге ойландым.
Өзіме-өзім жақпадым,
Енді қайда сыя алдым?
Қалап алған көп мінез,
Қалайша қылып тыя алдым?

Бойдағы мінді санасам,
Тау тасынан аз емес.
Жүрегімді байқасам,
Инедейін таза емес.
Аршып алып тастауға,
Апандағы саз емес.
Бәрі болды өзімнен,
Тәңірім салған наз емес.

Осынша ақымақ болғаным,
Көрінгенге қызықтым.
Ғаділетті жүректің,
Әділетін бұзыппын.
Ақыл менен білімнен,
Әбден үміт үзіппін.
Айла менен амалды,
Меруерттей тізіппін.
Жалмауыздай жалаңдап,
Ар-ұяттан күсіппін.
Қулықпенен сұмдыққа,
Құладындай ұшыппын.
«Сіз білесіз!» дегенге,
Күнге күйіп, пісіппін.
Мақтанбасқа мақтанып,
Деп жүріппін «Пысықпын».

* * *

Заман ақыр жастары,
Қосылмас ешбір бастары.
Біріне-бірі қастыққа,
Қойнына тыққан тастары.

Саудасы – ар мен иманы,
Қайрат жоқ бойын тиғалы.
Еңбекпен етті ауыртпай,
Құр тілменен жиғаны.

Өнімсіз іске шеп-шебер,
Майданға түспей несі өнер.
Сиырша тойса мас болып,
Өреге келіп сүйкенер.

Күлмеңдеп келер көздері,
Қалжыңбас келер өздері.
Кекектеп секек етем деп,
Шошқа туар сөздері.

* * *

Жүректе қайрат болмаса,
Ұйқтаған ойды кім түртпек?
Ақылға сәуле қонбаса,
Хайуанша жүріп күнелтпек.

Аспаса ақыл қайраттан,
Тереңге бармас - үстірттер.
Қартыңның ойы шау тартқан,
Әдеті жеңіп күңгірттер.

Тән сүйгенін бермесе,
Жан шыдамас жаны ашып.
Бере берсең «бер» десе,
Үміт етер таласып.

Малда да бар жан мен тән,
Ақыл сезім болмаса.
Тіршіліктің несі сән,
Тереңге бет қоймаса?

Атымды адам қойған соң,
Қайтып надан болайын?
Халқым надан болған соң,
Қайда барып оңайын?

* * *

Алла деген сөз жеңіл,
Аллаға ауыз қол емес.
Ынталы жүрек, шын көңіл,
Өзгесі хаққа жол емес.

Дененің барша қуаты,
Өнерге салар бар күшін.
Жүректің ақыл суаты,
Махаббат қылса Тәңірі үшін.

Ақылға сыймас Ол Алла,
Тағрибқа тілім қысқа, аһ!
Барлығына шүбәсіз,
Неге мәужуд Ол һуаһ!?

Ақылмен хауас барлығы,
Білмейдүр, жүрек сезедүр.
Мутәкәллимин, мантиқин,
Бекер, босқа езедүр.

* * *

Менсінбеуші ем наданды,
Ақылсыз деп қор тұтып.
Түзетпек едім заманды,
Өзімді тым-ақ, зор тұтып.

Таппадым көмек өзіме,
Көп наданмен алысып.
Көнбеді ешкім сөзіме,
Әдетіне қарысып.

Жан шошырлық түрінде,
Бәрі бірдей еліріп.
Ұстай алмадым бірін де,
Кекиді кейін шегініп.

Әринемен ел кетті,
Қоқиланды, мақтанды.
Қуат бітті, күн өтті,
Жарылқа, Құдай, жатқанды.

Мен - қажыған арықпын,
Қатын-бала қонағы.
Сендерге де қанықпын,
Жұртың анау баяғы.

Жарлы емеспін, зарлымын,
Оны да ойла толғанып.
Жұртым деуге арлымын,
Өзге жұрттан ұялып.

Барымта мен партия,
Бәрі мастық, жұрт құмар.
Сыпыра елірме, сұрқия,
Көп пияншік нені ұғар?

Татулықты, тыныштықты,
Қоңыр көрер, кем көрер.
Ұрлық пенен қулықты,
Қызық көрер, өңі енер.

Мұндай елден бойың тарт,
Мен қажыдым, сен қажы.
Айтып-айтып өтті қарт,
Көнбеді жұрт, не ылажы?

* * *

Көзінен басқа ойы жоқ,
Адамның надан әуресі.
Сонда да көңілі тым-ақ тоқ,
Жайқаң-қайқаң әр несі.

Білмейсің десе желөкпе,
Дейді-дағы – Тәңірі ісі.
Бірінен-бірі бөлек пе,
Иемнің Әділ пендесі.

Жүректің көзі ашылса,
Хақтықтың түсер сәулесі.
Іштегі кірді қашырса,
Адамның хикмет кеудесі.

Наданның көңілін басып тұр,
Қараңғылық пердесі.
Ақылдан бойы қашық тұр,
Ойында бір-ақ шаруасы.

Кітапты молда теріс оқыр,
Дағарадай боп сәлдесі.
Мал құмар көңілі – бек соқыр,
Бүркіттен кем бе жем жесі?

Жүректе айна жоқ болса,
Сөз болмайды өңгесі.
Тыңдағыш қанша көп болса,
Сөз ұғарлық кем кісі.

* * *

Алланың Өзі де рас, сөзі де рас,
Рас сөз ешқашан да жалған болмас.
Көп кітап келді Алладан, оның төрті,
Алланы танытуға сөз айырмас.

Әмәнту оқымаған кісі бар ма?
Уә кутубиһи дегенмен ісі бар ма?
Алла өзгермес, адамзат күнде өзгерер,
Жарлық берді Ол сіздерге, сөзді ұғарға.

Замана, шаруа, мінез күнде өзгерді,
Оларға кез-кезімен нәби келді.
Қағида, шариғаты өзгерсе де,
Тағрифулла еш жерде өзгермеді.

Күллі махлұқ өзгерер, Алла өзгермес,
Әһлул-китап бұл сөзді бекер демес.
Адам нәпсі өзімшіл мінезбенен,
Бос сөзбенен қастаспай түзу келмес.

Махаббатпен жаратқан адамзатты,
Сен де сүй Ол Алланы жаннан тәтті.
Адамзаттың бәрін сүй бауырым деп,
Және Хақ жолы осы деп әділетті.

Осы үш сүю болады имани гүл,
Иманның асылы үш деп сен тәхқиқ біл.
Ойлан дағы үшеуін таратып бақ,
Басты байла жолына малың түгіл.

Дін де осы шын ойласаң тағат та осы,
Екі дүние бұл тасдиқ – Хақтың досы.
Осыларды бұзатын және үш іс бар,
Пайда, мақтан, әуесқой – одан шошы.

Руза, намаз, зекет, хаж – талассыз іс,
Жақсы болсаң, жақсы тұт бәрін тегіс.
Бастапқы үшін бекітпей, соңғы төртті,
Қылғанменен татымды бермес жеміс.

Бас жоғары жаралған, мойын төмен,
Қарашы, дене біткен ретімен.
Істің басы – ретін танымақтық,
Иман білмес тағатты қабыл демен.

Имамдар ғибадаттан сөз қозғаған,
Хуснизән мен иманды білді ойлаған.
Иманның тазалығын жақсы ұқтырмай,
Сыртын қанша жуса да, іші оңбаған.

Алла - мінсіз әуелден, Пайғамбар - хақ,
Мүмин болсаң, үйреніп сен де ұқсап бақ.
Құран - рас, Алланың сөзі-дүр ол,
Тәуилін білерлік ғылымың шақ.

Алланың, Пайғамбардың жолындамыз,
Ынтамызды бұзбастық иманымыз.
Пайда, мақтан, әуесқой – шайтан ісі,
Қане біздің нәпсіні тыйғанымыз?

Мүмин болсаң, әуелі иманды бол,
Пендеге иман өзі ашады жол.
Шын илан да таза ойла бір иманды,
Мұнафиқ намаз қылмап-па, мағлұм ғой ол.

Алла ішіңді айтқызбай біледі, ойла,
Пендесіне қастықпен кінә қойма.
Распенен таласпа мүмин болсаң,
Ойла, айттым, адамдық атын жойма!

* * *

Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен,
Менмен, кердең, қайғысы ел көңілмен,
Жазғытұрым жасырып жердің бетін,
Жасыл шөппен, бой жеткен егінмен тең.

Сонан бері рахымсыз көп жыл өтті,
Орақ келер, орылар мезгіл жетті.
Жылыменен суықтың бәрін көріп,
Қайран көңіл қайыспай қайрат етті.

Ауыр ойды көтеріп ауырған жан,
Қайғы, қасірет жүзіңе белгі салған.
Дәні толық, басы үлкен егіндей-ақ,
Сенің де басың имек, жерге таман.

Өлейін деп өлмейді өмірлік жан,
Әсте өлмесін білгендей қылық қылған.
Ажал келіп бас-салса, жанды ұрласа,
Өмір қайда, сен қайда, соны да ойлан!?

Адамзат – бүгін адам, ертең топырақ,
Бүгінгі өмір жарқылдап алдар бірақ.
Ертең өзің қайдасың, білемісің,
Өлмек үшін туғансың, ойла, шырақ.

* * *

Адам - бір боқ көтерген боқтың қабы,
Боқтан сасық боласың өлсең-дағы.
«Менімен сен тең бе?» деп мақтанасың,
Білімсіздік белгісі – ол баяғы.

Кеше бала-ең келдің ғой талай жасқа,
Көз жетті бір қалыпта тұра алмасқа.
Адамды сүй, Алланың хикметін сез,
Не қызық бар өмірде одан басқа.

* * *

Көк тұман – алдыңдағы келер заман,
Үмітті сәуле етіп көз көп қадалған.
Көп жылдар көп күнді айдап келе жатыр,
Сипат жоқ, сурет те жоқ, көзі талған.

Ол күндер - өткен күнмен бәрі бір бәс,
Келер, кетер, артына із қалдырмас.
Соның бірі – арнаулы таусыншақ күн,
Арғысын бір-ақ Алла біледі рас.

Ақыл мен жан – мен өзім, тән – менікі,
«Мені» мен «менікінің» мағынасы – екі.
«Мен» өлмекке тағдыр жоқ әуел бастан,
«Менікі» өлсе өлсін, оған бекі.

Шырақтар, ынталарың «менікінде»,
Тән құмарын іздейсің күні-түнде.
Әділеттік, арлылық, махаббат пен -
Иман досың қабірден әрі өткенде.

Малға сат, пайдаға сат қылығыңды,
Ылайла ылай оймен тұнығыңды, -
Сонда өмірден алдамшы бола алмассың,
Ол білдірмей ұрламақ қызығыңды.

Адам ғафыл дүниені дер «менікі»,
«Менікі» деп жүргеннің бәрі Оныкі.
Тән қалып, мал да қалып, жан кеткенде,
Сонда, ойла, болады не сенікі?

Мазлұмға жаның ашып, ішің күйсін,
Харекет қыл, пайдасы көпке тисін.
Көптің қамын әуелден Тәңір ойлаған,
Мен сүйгенді сүйді деп Иең сүйсін.

Көптің бәрін көп деме, көп те бөлек,
Көп ит жеңіп көк итті күнде жемек.
Ғадәләт пен мархамат – көп азығы,
Қайда көрсең болып бақ соған көмек.

Әркімнің мақсаты өз керегінде,
Біле алмадым пысығын, зерегін де.
Саяз жүзер сайқалдар ғапыл қалар,
Хақиқат та дін-дағы тереңінде.

* * *

Өлсе өлер табиғат, адам өлмес,
Ол бірақ, қайтып келіп, ойнап-күлмес.
«Мені» мен «менікінің» айырылғанын,
«Өлді» деп ат қойыпты өңкей білмес.

Көп адам дүниеге бой алдырған,
Бой алдырып аяғын көп шалдырған.
Өлді деуге сия ма, ойлаңдаршы,
Өлмейтұғын артына сөз қалдырған?

Кім жүрер тіршілікке көңіл бермей,
Бақи қоймас фәнидің мінін көрмей.
Міні қайда екенін біле алмассың,
Терең ойдың телміріп соңына ермей.

Дүниеге дос ақыретке бірдей болмас,
Екеуі тап бірдей боп орныға алмас.
Дүниеге ынтық, махшарға амалсыздың,
Иманын түгел деуге аузым бармас.

* * *

Өлең - сөздің патшасы, сөз сарасы,
Қиыннан қиыстырар ер данасы.
Тілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,
Теп-тегіс, жұмыр келсін айналасы.

Бөтен сөзбен былғанса сөз арасы,
Ол – ақынның білімсіз бейшарасы.
Айтушы мен тыңдаушы көбі надан,
Бұл жұрттың сөз танымас бір парасы.

Әуелі аят, хадис – сөздің басы,
Қосарлап бәйт мысал келді арасы.
Қисынымен қызықты болмаса сөз,
Неге айтсын Пайғамбар мен оны Алласы?

Мешіттің хұтба оқыған ғұламасы,
Мінәжәт уәлилердің зар наласы.
Бір сөзін бір сөзіне қиыстырар,
Әрбірі келгенінше өз шамасы.

Өлеңге әркімнің-ақ бар таласы,
Сонда да солардың бар таңдамасы.
Іші алтын, сырты күміс сөз жақсысын,
Қазақтың келістірер қай баласы?

* * *

Лай суға май бітпес қой өткенге,
Күлеміз қасқыр жалап, дәметкенге.
Сол қасқырша алақтап түк таппадым,
Көңілдің жайлауынан ел кеткен бе?

Берген бе Тәңірім саған өзге туыс?
Қыласың жер-жиһанды бір-ақ уыс.
Шарықтап шартараптан көңіл сорлы,
Таппаған бір тиянақ неткен қуыс?

Күні-түні ойымда бір-ақ Тәңірі,
Өзіне құмар қылған Оның әмірі.
Халиққа махлұқ ақылы жете алмайды,
Оймен білген нәрсенің бәрі – дәһрі.

Өзгені ақыл ойға қондырады,
Біле алмай бір Тәңіріні болдырады.
Талып ұйықтап көзіңді ашысымен,
Талпынып тағы да ойлап зор қылады.

Көңілге шек, шүбәлі ой алмаймын,
Сонда да Оны ойламай қоя алмаймын.
Ақылдың жетпегені арман емес,
Құмарсыз құр мүлгуге тоя алмаймын.

Мекен берген халық қылған Ол - ләмәкән,
Түп иесін көксемей бола ма екен?
Және Оған қайтпақсың, Оны ойламай,
Өзге мақсат ақылға тола ма екен?

Өмір жолы – тар соқпақ, бір иген жақ,
Иілтіп екі басын ұстаған Хақ.
Имек жолда тиянақ, тегістік жоқ,
Құлап кетпе, тура шық, көзіңе бақ.

* * *

Талай сөз бұдан бұрын көп айтқанмын,
Түбін ойлап уайым жеп айтқанмын.
Ақылдылар арланып ұялған соң,
Ойланып түзеле ме деп айтқанмын.

Қазақтың өзге жұрттан сөзі ұзын,
Бірінің бірі шапшаң ұқпас сөзін.
Көздің жасы, жүректің қаныменен,
Ерітуге болмайды ішкі мұзын.

Жұртым-ай, шалқақтамай сөзге түсін,
Ойланшы сыртын қойып, сөздің ішін.
Ыржаңдамай тыңдасаң нең кетеді,
Шығарған сөз емес қой әңгіме үшін.

Адасып алаңдама жол таба алмай,
Берірек түзу жолға шық қамалмай.
Не ғылым жоқ немесе еңбек те жоқ,
Ең болмаса кеттің ғой жан баға алмай.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ШӘКӘРІМ ҚҰДАЙБЕРДІҰЛЫ

Жасымнан жетік білдім түрік тілін,
Сол тілге аударылған барлық білім.
Ерінбей еңбек еттім, еңбек жанды,
Жарқырап қараңғыдан туып күнім.

Оятқан мені ерте - Шығыс жыры,
Айнадай айқын болды әлем сыры.
Талпынып орыс тілін үйретумен,
Надандықтың тазарып кетті кірі.

Танбаймын, шәкіртімін Толстойдың,
Алдампаз, арам сопы «кәпір» қойдың.
Жанымен сүйді әділет, ардың жолын,
Сондықтан, ол иесі терең ойдың.

Толстой кәпір емес, кәпір өзің,
Дін емес, бәрі алдау айтқан сөзің.
Көңілің соқыр, надансың, бейілің қара,
Нұр, жарығын қалайша көрсін көзің?

Көнбеймін дінді теріс бұрғаныңа,
Сопының бара қойман құрбанына.
Ақиқат сырымды айтсам – Толстойдың,
Мың сопыны алмаймын тырнағына.

Адаспайсың ақылды, арлыға ерсең,
Жолай көрме жылмайы сопы көрсең.
Тапқыр адал, ақ ниет адамдардың,
Алданбайсың артынан ере берсең.

* * *

«Ажал жетсе, өлдің бе,
Өлім келді, көрдің бе?
Баянсызға салынба» -
Десе, тоқтау бердің бе?

Жетпесті қудың, жеттің бе,
Барша жаннан өттің бе?
Тағдырың жазған ақ өлім,
Құтылып одан кеттің бе?

Қарманың едің, таптың ба,
Қарындасқа жақтың ба?
Қарсыласқан жауыңды,
Қара жерге қақтың ба?

Білдім дедің, не білдің,
Басыңа пайда не қылдың?
Бәрі де болды баянсыз,
Өзіңнен-өзің жеңілдің.

Өзің кімнен кем едің,
Кім үшін уайым жеп едің?
Күдеріңді үздің бе,
Сүйенішім мықты деп едің.

Өлместей оны көруші ең,
Соған да қарсы келуші ең.
Аяған сонан жаныңды,
Кімге сақтап беруші ең?

Қанекей қайтып келді ме,
Жаныңа жәрдем берді ме.
Жалаңдаған жалмауыз,
Жан-жағыңнан көрді ме?

Тиянақ көрмей жалғанды,
Қуа берме арманды.
Пайғамбар мен сахаба,
Сен түгіл содан қалғанды.

Құтырмай енді тек отыр,
Күнәңа уайым жеп отыр.
Алдыңда кірер үйің бар,
О, тоба, оңда деп отыр.

Есің барда елің тап,
Барғанда кірер жерің тап.
Жаратқанның құлысың,
Жағатұғын ебің тап.

Ел мінезін білдің ғой,
Талай-ақ бірге жүрдің ғой.
Итпен бірге ит болып,
Күнәсіне кірдің ғой.

Енді есіңді жисаңшы,
Манар тауға сисаңшы.
Аласұрып аптықпай,
Қызығыңды қисаңшы.

Неменені қимайсың,
Нәпсіні неге тимайсың?
Өзіңді кімге сыйлатып,
Өзің кімді сыйлайсың?

Досты мықты қылмақсың,
Дұшпаныңды қырмақсың.
Аяғында сен де бір,
Кішірек «құдай» болмақсың.

Жуанның ойы осы ғой,
Бұл мінезден шошы, қой.
Шыға алмассың ырғалып,
Ол қайраттың босы ғой.

Шын досың саған не берді,
Соңынан сенің неге ерді?
«Арам да болсам ақтасын,
Күнәмә керек» - деп ерді.

Реті келсе арбайды,
Жұмысы келсе жалдайды.
Күй отқа түс, суға түс,
Арам да болсаң, қалмайды.

Шын жолдасың осы ма,
Осы пәк жанның досы ма?
Ақ ісіңе адам жақ,
Адамнан тіпті шошыма.

Туысқаның мен жақының,
Оларға толса тақымың.
Тату жүр деп зарлаған,
Алынып па еді ақылың?

Адалдық айтып жеңді ме,
Немесе сөзге көнді ме?
Неше жылдай ұққан жоқ,
Ақылың жаңа енді ме?

Болмаса бұлай қара тер,
Алдыңғы жақты қамдай бер.
Жақыныңнан жау жақсы,
Ең жақының қара жер.

Дұшпаның анау, ел мынау,
Ойласаңшы япырма-ау.
Адам болып туып ең,
Ақылың қайда, батыр-ау.

Құр білгенің не керек,
Білгенде қылған сол керек.
Баянсыздың бәрін қой,
Боласың сонда шын зерек.

Жаныңа қызық жалғанда,
Немене қалды арманда.
Бұл жалғаннан не серік,
Тәңір алдына барғанда...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *


МҰҚАҒАЛИ МАҚАТАЕВ

Сатқан емен, сатпаймын дінімді мен.

Сатқан емен.
Сатпаймын дінімді мен,
Өлмейтұғын, өшпейтін күнім білем.
Алла есімі - орныққан жүрегіме,
Жүрегім соққан сайын біліп жүрем.

Мұхаммедтің үмбеті - мұсылманмын,
Жаппар Алла қолдайды қысылған күн.
Алсын Ием, ант етем, ант етемін,
Алла есімін кеудемнен ұшырған күн!

Алла - ақиқат.
Аллаға сеніп өтем,
Адалдық пен ақиқат серік екен,
Адаспаймын, Аллама сеніп өтем,
Арамдыққа баспаймын - жолы бөтен!

* * *

Я, Жаратушы Аллам!
Қолдай гөр,
сүйей гөр мені, сүйей гөр!
Қолдары да, қорғаны да жоқ жан ем.
Жасаған ием!
Құлап барам, сүйей бер!
Пенделерге табына-табына болған ем.

Жаратушы жалғыз ием, қуат бер,
Азабымды, тозағымды жеңейін.
Жаратушы жалғыз ием, шуақ бер,
Өзіме де, өзгеге де төгейін.

Я, Аллам!
Жаратушым,
Қорғаушым,
Өзің - өмір, өзін - қуат, қорғансың.
Іші өртенсін, дұшпандарым долдансын,
Достарым кеп демесін бір, қолға алсын.

Я, Аллам!
Адамдарға қас қылма,
Сорлы қылма көк аспанның астында.
Я, Аллам!
Жауыздықтан сақтай гөр,
Жамандыққа, жауыздықка бастырма!

* * *

Я, Аллам!
Жаратушы жалғыз ием,
Медет бер, жапандағы жалғыз үй ем!
Хал сұрар, жәй түсінер бір пенде жоқ,
Жүрек - жүн, ойым - опат, жанды жүйем.

Я, Алла!
Жарылқай гөр, жалғыз ием!
Көнейін, көндігейін тапшылыққа,
Жат жұртта күн кешейін жатшылықта.
Ақырын соқтыра гөр жақсылыққа,
Сақтай гөр, соғындырма жат қылыққа!

БҮКІЛ ДҮНИЕ МҰСЫЛМАНДАРЫНА ХАТ

Қаймағы бұзылмаған қайран дінім,
Қаймағың быт-шыт болды қайдан бүгін?!
Құбылаға бет алып қол қусырып,
Сәждеге бас қоятын қайда күнім?

Сатпаймын, сатқан емен дінімді мен,
Өлмейтін, өшпейтұғын күнім білем.
Таппаймын күнде тыным, түнде тыным,
Мұсылманмын, Мұхаммед үмбетімін.

Бәрі рас айтқанының, Хақ Алламның,
Құм менен топырақтан жаралғанмын.
Құдайдың құлымын мен - мұсылманмын,
Денемде түйірі жоқ арам қанның,
Ақиқатын аңсаймын ақ арманның.

Мекенім Ніл дария - Меккем менің,
Келеді мәңгілікке мекендегім.
Дариға-ай, Зұлпыһарды ерттеп мініп,
Көрмеген мекеніме кетер ме едім?!
Семсерін Ғазірет Әлі ескек жасап,
Жерорта теңізінен өтер ме едім?!

Қаны аққан қайран менің мұсылманым,
Осы ма екі ортада қысылғаның?!
Бейіштің ақ қанатты ақ құстарын
Айырып ұясынан ұшырғаның?!
Бірігіңдер, әлемнің мұсылманы,
Құрбан болсын Құдайым үшін жаның!!!

* * *

Дін - ғылымның анасы,
Дін - ғылымның әкесі.
Ғылым - діннің баласы,
Ғылым - діннің бөпесі!!!

Ғылым да бар, дін де бар,
Қоқыс та бар, гүл де бар.
Қол қуысырып Құдайға,
Ғылым мен дін, бірге бар!

* * * * * * * * * * * * * * * * * *

КАМОН ШАХМЕД ТЕГІ

Секілді аққан жұлдыз өмір өтер...

Бисмиллаһи деп бастайын сөздің басын,
Жазбақ боп Алла сөзін ойға алғасын.
Құранды мүмин адам оқу парыз
Осыны жамағатым есіне алсын.

Екі жол көрсетіпті Алла бізге,
Таңдауды және беріп еркімізге.
Бір жол бар жетелейтін жәннат жаққа,
Тағы бір тозақ жолы - дінсіздерге.

Қаласаң бірінші жол - құрметті жол,
Мәресі жәннат екен рахаты мол.
Ол жерде бау мен бақша зүмрәттан,
Шипалы, балдан тәтті бұлақ пен көл.

Алдымен шын жүректен Аллаға сен,
Іздеме құдіретті Раббыңа тең.
Бақыттың бөленерсің бесігіне,
Орындап бұйырғанын адал жүрсең

Жетім мен кемтарларға қамқоршы бол,
Тасыма бақ-дәулетің болса да зор.
Ажалдың құтылмассың құрығынан,
Сондағы жатар жерің қараңғы көр.

Күнәһар болсаң тоқтал, тәубеге кел,
Түзеліп имандылар соңына ер.
Іс істе ізгілікті, үлгілі бол,
Әлпеште ата-анаңды барыңды бер.

Қорласаң ата-анаңды азғандығың,
Қарғысқа Құдай атқан қалғандығың,
Қиямет-қайым күні ісің бітіп,
Тамұқтың тамызығы болғандығың.

Біреуге жазықсыздан тіл тигізсең,
Кәпірге діннен безген боларсың тең,
Барғаңда Алла алдына ондайлардың
Тілдері шығар дейді желкесінен.

Зор күнә неке бұзу, зинақорлық,
Ақы жеу, кісі өлтіру, ұрлық, зорлық.
Халқына қастық жасау, елін сату,
Білсеңдер осылардың түбі қорлық.

Секілді аққан жұлдыз өмір өтер,
Бір күні демің бітер, ажал жетер.
Ей, Алла, күш-қуат бер бұл пендеңе
Қабірдің сауалдарын жеңілдетер.

Қиямет күні туар жиналатын,
Алладан жақсы жандар сый алатын.
Күнәсі ауыр тартып таразыда,
Тамұққа баратындар қиналатын.

Ол күні аспан балқып мыстай қайнар,
Түтіліп тау мен тастар жүнге айналар.
Теңеліп бай мен кедей, патша мен құл,
Жүгіріп Алла алдына зарлап барар.

Сол күні кейбір жүздер жарқырайды,
Дінсіздер, күнәһарлар зар жылайды.
Азынап, қанды көбік бұрқ-бұрқ қайнар,
Алыстан тозақ оты лапылдайды.

Аяусыз жазаланар тозақылар,
Жарақат денелерін жалын жалар.
Жегені жиренішті желім болып,
Ішкені қан аралас ірің болар.

Бар дейді қыл көпірі - тайғанақ жол,
Ол жерден өту қиын, азабы мол.
Көпірдің бір жағы - от, бір жағы - су,
Құласаң көмек таппай боларсың қор.

Өлмессің, тірілмессің сол тозақта,
Күйерсің дымың қалмай ыстық отқа.
Жаңғырар күйген терің қайта-қайта,
Күй кешерсің мәңгі бақи қақта-соқта.

Сенсеңдер Кәләм-Шәріф сөздеріне,
Елестер жұмақ, тозақ көздеріңе.
Фәниде иман серік еткендердің,
Бақида сауап тиер өздеріне.

Бір кезде дінге қарсы заман болды,
Ораза, намаз, зекет тәмам болды.
Алла деп кеп алдыңда тіл қатқанға,
Жайнаған жарық дүние қараң болды.

Бұл күнде теңдік тиіп халқымызға,
Оралдық ұлттық дәстүр, салтымызға.
Ел болдың егеменді дінге сенген,
Енді дақ түсірмейік даңқымызға,

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *


СЕЙТМҰРАТ ЕМБЕРГЕНОВ

АЛЛАҺТЫ МОЙЫНДАУ немесе ТӘҢІРГЕ ТАБЫНУ

Іздемпаз ғалымдардың бірі мықты,
Ғаламдық керемет іс тындырыпты.
Алайда ол көңілі тасып табысына
Теңдессіз талантпын деп ұғыныпты.

Аштым деп зор жаңалық мақтанады,
Мақтанып жарылуға шақ қалады.
Басына риза болып ойлап тапқан,
Бар сырын бір досына ақтарады.

- Маған жоқ бұл маңда ешкім теңесетін, -
Депті ол сол досына кеңесетін.
Ал, досы айтыпты оған: - Кез келді, - деп,
Сенімен сенім жайлы егесетін.

Мақтанып күпілдейсің бекер, достым,
Қоя тұр, асқақтауың жетер, достым.
Талантың кереметтей болғанменен,
Талғамың әлі кемдеу екен достым.

Шынымен аштың үлкен жаңалықты,
Ол ғылымда рас, үздік баға алыпты.
Қоғамда зор пайдасы болғандықтан,
Өндіріс өрісіне таралыпты.

Жаңалық жақсы әрине ашылғаны,
Алланың көп құпия, жасырғаны.
Ойлашы, ғылым көзін ашып жатқан
Ақылды кім сыйлады басыңдағы?

Әр нені көздеген жөн көзін біле,
Сабырмен сайлаған жөн сөзіңді де.
Әйтпесе Алла емес пе, ақыл түгіл,
Әкелген бұл өмірге өзіңді де?

Сондықтан ең алдымен Алланы біл
Сиынар Жаратушы таңдауы бұл.
Егесі сол болады өзіңменен
Ақылмен орындалған арманыңның.

Ашылған жаңалықтар ғылымдағы,
Жаратылыс сыры ғой мұның бәрі.
Жұмбақ боп жатқандығын уақыт күтіп,
Құранда мегзелген-ді бұрындары.

Жолығар асыл еді ол жолдағыға,
Кездестің уағы жеткен толғағына.
Еткендей кіндік шеше шаранаға
Сені Алла айналдырды олжалыға.

Деу мүмкін сені біреу нар екенсің,
Ғылыми әлемдегі дана екенсің.
Шындығы: бір Алла мен өмірдегі,
Арада еңбек еткен дәнекерсің.

Деп досы айтар ойын тәмәмдады,
Пікірін бүгіп сірә қала алмады.
Айтады дос жылатып, батыра айтты,
Басқаша оған дауа таба алмады.

Ал, ғалым дос ақылын пайымдады,
Жоғалды тәкаппарлық бойындағы.
Кешір деп күпірлігін пендешілік
Тәңірдің құдіретін мойындады.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *

МЕРУЕРТ МҰХАМАДИЕВА

Аллаһқа иман

Аллаһқа иман -
Ашады айқын сарайды.
Нұрланып жүрек, жаныңа сәуле тарайды.
Шайтанның салған шытырман торы үзіліп,
Діліңе сыйлар Аллаһтан келген арайды.
Аллаһқа иман -
Көңілге шипа күрсінген,
Иманмен бірге тәніңе енер тылсым ем.
Аллаһсыз жүрек-шіріген жеміс тәрізді,
Шырыны солып, топырақ татып, күл сіңген.
Мінсең де мейлі,
Патша боп дүркін жүз таққа,
Иманың ғана жеткізер сені ұшпаққа.
Жаһаннамдағы жалынды жаның құшпақ па?
Имансыздарды Тәңірің салар қыспаққа.
Лаулаған оттан
Шырқырап жаның құтылмай,
Заққұмдай ағаш, ыстық кен ішке жұтылмай
Алғайсың еске ақиқат күннің келерін
Тұғырда аман, тұрғанда күнің тұтылмай. ;
Келері даусыз
Ұлы бір күннің...Бұл - анық,
Өлі мен тірі қабірден шығар құралып.
Ақиқат таңын ашады Аллаһ әлемге,
Күмән мен күнәң екшеуден өтер сұралып.
Аллаһқа қарсы
Бағзыдан шайтан тұр анық,
Сенімді туған сәуледен секем сыр алып.
Санаға сеуіп азғындық ойдың ұрығын,
Сайқалдай басып сылқ-сылқ күлер бұралып.
Тәңірге сенім
Шайтанның үзер өрнегін,
Көкейде сөнер күлімсі қапқан кермек үн,
Қорегі мәңгі жүрек пен жанның – нұр, иман,
Өзгеге әсте төріңді бір сәт бермегін!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ТӨЛЕУ ҚОСАН

Аллаһқа сыйын!

Аллаһқа сыйын, Аллаһтан басқа кімің бар
Әулиеңді де, әнбиеңді де жаратқан Сол ғой, ұғыңдар.
Үшкіру, тағы көріпкел болып көлгірсу -
Пенделер ойдан шығарып алған ырымдар,

Аллаһтың үйі - Ибадат үйі, бар тынбай,
Қазағым, сенің мінезің - дарқан, көңілің - бай.
Намазға жығыл, жырақта қалмай адасып,
Тәңірге табын, талап қыл үзбей, тартынбай.

Ізденсеңіз қолыңнан келер бәрі де,
Сөз қоздатып, қайтесің барып әріге.
Сәждеге құлап, мінажат етіп жүр бүгін
Жеткіншек сәби, жетпістен асқан кәрі де.

Көрмейсің әсте мұсылман жұртын мұңайған,
Қиындыққа қайыспай, тынысы кеңіп тыңайған.
Сәйеділ күннің патшасы болған жұмада
Дұға оқып болып, қабылын тілер Құдайдан.

Орталық мешіт - өмірге келген Нұр арман,
Намазқандары сауатын ашқан Құраннан.
Бір ұлтты емес, бірнеше ұлтты намазға
Нақтылай қосқан, иманды қылып Ұлы Аллам!

Бір Аллаһ Өзі қолдасын, қорғап пендесін
Иманды болу парызың, ұғын, елдесім.
Шатақтың басы - шайтанның ісі қашанда
Жаратқан Ием заманның зарын бермесін.

Жүрейік тыныш күнәміз аз не көп демей,
Тәңірім ғана ұжданды-арды төкпегей.
Өсетін халық Аллаға сәжде ет енді,
Өшетін пендең қоғадай солар көктемей.

Құдайға құлдық етемін десең сен егер,
Ақыретті ойлап, парызыңа көше гөр.
Ел басы бастап намазқан болса, Инша Аллаһ,
Дүниеміз түгел ел боларымызға сене бер.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

МҰРАТ СҰЛТАНОВ

Көңілім жырды қозғашы...

Иманым менің жолдасым,
Көңілім жырды қозғашы.
Аллаһ деп жәрдем сұрасам
Ашылар сөздің жол басы.
Оқып білім алмасаң,
Көкірегің кірленер.
Ислам жолын тұтынсаң
Бас құралып бірленер,
Алуан өнер үйренсең,
Өмірде ісің түрленер.
Оқысаң намаз дәретпен
Екі өмірің гүлденер.

Жақсылық пенен адалдық
Жан рахаты, пайдасы.
Қулық, сұмдық, арамдық –
Бұзақы жанның айласы.
Хақ жолына ұмтылып,
Құлпырып көңіл жайнашы.
Күнә мен дерттен құтылып,
Адалдықтан таймашы.

Аллаһ-Ұлық, Құдірет
Әлемді жоқтан бар еткен.
Тәубеме жәрдем, рахым ет,
Сақтай гөр, шайтан-нәлеттен.

Бірлігіңді таныдым
Пенделік ізет құрметпен.
Иманыммен өтейін
Баянсыз пәни тірліктен.
Хақ дидары көруге
Иманды құлға-лайық.
Болмайды күнә жасауға
Ақыретте бұл айып!

Қуатты иман қылайық
Намаз оқып тыңайып.
Махшарда хисаб алғанда
Қалмау үшін мұңайып.
Дін жолында жүргендер,
Астамшылық қылмайық.
Шариатты жетік білгеннен
Өсиет, уағыз тыңдайық.
Сақтанып тозақ отынан,
Жәннатқа болып лайық.
Сақтанып махшар сотынан,
Тура жолдан аумайық.

А.С.ПУШКИН
(Аударған Дулат Тұрантегі)

Құранға еліктеп туған жырлар

Ант етем жұп сан, жұпсызбен,
Ант етем қылыш, майданмен.
Ант етем таңғы жұлдызбен,
Екінті намаз байламмен.

Жоқ мен Сенен безбедім,
Оңаша жаттап, жанды елтіп.
Құс көзі тиіп өзгенің,
Жүрмесін дедім әуре етіп.

«Мен ем ғой» - дедің, - «құм кезіп,
Жүргенде басқан шөліңді.
Мен ем ғой шешен тіл беріп,
Үстем еткен ойыңды.

Жалғанға қас бол, ерлік ет,
Әділдік жолы нағыз бұл!
Жетімді сүйіп, елжіреп,
Құранымды уағыз қыл».

* * *

Жұбай қып сүйген Пайғамбар,
О, әйел зат, пәк жандар.
Күнәнің көлеңкесі де,
Сендерге қауіп, жазғандар.
Қоңырқай ғана күн кешіп,
Некелі жанға бұл несіп,
Жүректі таза сақтаңдар,
Еркелеп ұяң тілдесіп.
Жымысқы көздер қадалса,
Жүзіңді танып білмесін.

О, қонақ боп келгендер,
Мұхаммед төрі дап-дайын.
Алаң ете көрмеңдер,
Пенденің сөз ғып хал-жайын.
Берілген шақта Ол нұрлы ойға,
Ұнатпас сөзді мезі еткен.
Сол кешті балар бір тойға,
Игілік жайын сөз еткен.
Кәнизәк жайы, желік ой,
Әңгіме-дүкен бос кеткен.

Түнере қалар Пайғамбар,
Көр кеуде жанды көрсе егер,
Жалт бермеске не айла бар,
Құлқы жоқ жаннан құр бекер.

Асауды зорлап қайтесің,
Есімі көкте күмәнді.
Ықыласың салып қайта сен,
Қастерлей бер Құранды.

* * *

Несіне адам бәлсінбек?
Жалаңаш тудым дей ме әлде.
Ғұмырым қысқа дей ме әлде?
Дәрменсіз туған әр пенде,
Дәрменсіз кетер сол халде.

Өлтіріп, қайта тірілткен,
Не мін бар Тәңір ісінде?
Қуантып, бірде түңілткен,
Сыртыңнан сақтағаны үшін бе?
Бәлсінеді неге адам?

Бәлсінер пенде не үшін?
Құрма мен түрлі жемісін
Сыйласа Тәңірім нан беріп,
Еңбекпен тапсаң жөн көріп,
Жаратқан не бір бау-бақша,
Жазира, жазық еңісін.

Екі рет сүрне шалынған
Сәттерде құлар аспаның.
Көресің бауыр бауырдан,
Анадан бала қашқанын.
Бәрі де табар Құдайды,
Үрейден шошып түс-өңі,
Еске сап бүкіл күнәңді,
Шырқырап отқа түседі.

* * * * * * * * * * * * * * * * *


КЕМЕЛХАН МОЛДАХМЕТҚЫЗЫ

Бақыт туралы толғау

«Я, Аллаһ! Күнәм болса, кешіре гөр!
Ақ, адал теріп жейтін несібе бер!»

Бақыт іздеп - бекерге шарқ ұрмайық, сабылып,
Бакыт іздеп - жүргенде өтер жылдар ағылып.
Бақыт деген - түсінсең жүрегіңнің дүрсілі,
Сөнбей тұрсын әрқашан Иман-шамы" жағылып.

Бақыт деген - артыңда қалдыратын іздерің,
Бақыт деген - білгенге сағындырар күздерің.
Бақыт деген - жаз келіп, қыс ұласып көктемге,
Жапырақтай үзілген оралмайтын күндерің.

Бақыт - деген кіршіксіз бал сәбидің күлкісі,
Тал бесікті тербеткен жас ананың ұйқысы.
Бақыт бейне қол жетпес көңілдегі армандай,
Көктемеде сағымдай сағындырған жыл құсы.

Бақыт деген - жинаған имандылық гүлдерің,
Тәңіріңе бас иіп, зікір еткен үндерің.
Бақыт деген - күнәлі істеріңе өкініп,
Жәрдем сұрап Алладан тәуба еткен күндерің!

Бақыт деген - мойындап, танығаның Алланы!
Бақыт деген - өмірдің өткені һәм жалғаны.
Бақыт бейне қайғыға бой алдырмай сабырмен
Барсам деген «бейішке» әр пенденің арманы.

Бақыт! Бақыт! Ол сенің - жүректегі Иманың!
Бақыт - емес мақтанып, дүние-мүлік жиғаның.
Бақыт деген - мәңгілік бұл өмірмен қоштасып,
Ажал келген сол сәтте иманмен жан - қиғаның!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


ҚАЙСАР НАЗАРБЕКОВ

Қазақ қызы

Айтайын қазақ қызы қылықтарын,
Қылықтарын ұнамсыз, былықтарын.
Адам болып өмірге келгеннен соң
Надан болып көңілді жылытпадың.

Маңдайына сызықтар салып алған,
Ең ұнамсыз бояуды жағып алған.
Будданың түсініксіз көп заттарын
Алқа қылып мойнына тағып алған.

Тыңдар ма еді бір ауыз ақыл-кеңес,
Будда жайлы сөз айтып тұрар емес.
Ақысыз деп қазаққа таратып жүр,
Қолында кітабы бар, Құран емес.

Дінін, тілін көрген соң тастағанын,
Киімінен оранған жасқанамын.
Қандай үміт күтесің қыздарыңнан
Табанға сап халықтың басқан арын!

* * *

Бұл дүниеде адам біткен тең дейді,
Шыдай білем құйын соқсын, сең мейлі.
Бір досым бар мұсылмансың, пендесің
Иман келтір десем дағы көнбейді.
- Кәлимаға келтір,- десем тіліңді,
- Дін - апиын,
- Есуассың, сен - дейді,
Ойнап-күліп өміріне мәз болып,
Ұлы Аллаһтың барлығына сенбейді.
Бүгін ойлап ертең барар жеріңді,
Неге ақ жолға мойын бұрғың келмейді?!
Сенің бейбақ қанағатсыз нәпсіңді
Қасиетті Құран ғана емдейді.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


ДІНМҰХАММЕД НӘЛІБАЕВ

Білім

Білім - осы бір ұлы сөз білгенге,
Білім - арман, оны іздеп жүргенге.
Білім - сенің басқа қонған бағың ғой,
Білім - білсең жарық екен күннен де.

Білім оңай - ол бар жерге бара алсаң,
Білім оңай - ұстаздардан нәр алсаң.
Білім оңай - бір Аллаһтан сұрасаң,
Білім оңай - таң намазға тұра алсаң.

Білім керек - бір Аллаһты тануға,
Білім керек - жақсыдан нәр алуға.
Білім керек - ақ пен қара арасын,
Қателеспей ажыратып алуға.

Білім алма - тек дүние мал үшін,
Білім алма - сапасы жоқ сан үшін.
Білім алма - сараңдыққа салынып,
Білім алма - қара бастың қамы үшін.

Білім алсаң - мұсылманға шуағыңды шаша біл,
Білім алсаң - бауырыңа құшағыңды аша біл.
Білім алсаң - бір Аллаһтың бергеніне шүкір қып,
Білім алсаң - тәкәппар мінезіңді баса біл.

Білім бірақ - бола қоймас тәкәппар мен сараңда
Білім бірақ - қона қоймас өзі еріншек адамға
Білім бейне қазғандай инеменен құдықты,
Білім, шіркін, болар дейді ақ ниетті адамда.

Білім берсең, Иә Аллаһым, амалмен қоса бер,
Білім берсең, Иә Аллаһым, зейінімді аша гөр.
Білім берсең, Иә Аллаһым, таудай өр талап бер,
Бармақтай бақ сыйласаң да, Ислам нұрын шаша бер.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


ЗЕЙНОЛЛА АБЫЛАЕВ

Иманды Алла берер сүйген жанға

Мұсылман болу қиын, тіліңменен,
Күпірлік, көңілдегі кіріңменен.
Өтемей парызыңды текке жүрсең,
Құдайға берілмейсің, шыныңменен.

Ойлама бұл дүниені жалмаймын деп,
Ғарасат майданына бармаймын деп.
Істеген ғамалыңды түзу, қисық,
Мақшарда Тәңір алдына салмаймын деп.

Ойласаң, күпір болар, өлмеймін деп,
Қойнына тар лахыдтың кірмеймін деп.
Шайтанға иманыңды сатып жүрсең,
Тәубаға саушылықта келмеймін деп.

Көп жан жүр мұсылманның атын алып,
Күнәға белшесінен батып алып.
Шомылып боқ дүниенің азабына,
«Құдайым, кешір» - дейді жатып алып.

Істемей ғибадатты өлген жаман,
Қабірге иман таппай кірген жаман.
Жолдас боп Ібіліске өмір бойы
Нәпсіге тізгініңді берген жаман.

Келмейді ажал айтып ешбір жанға,
Себепсіз және келмес шақырғанда.
Ғамалын ахиреттің ерте сайла,
Мәз болмай опасы жоқ дүние-малға.

Адамға мұрат емес бай болғаны,
Тәубеден құр алақан жәй болғаны.
Қабірде қос періште тексергенде,
Көрінер сонда иманның бай болғаны.

Иманды Тәңірім берер сүйген жанға,
Бұлжытпай бес парызды түйген жанға.
Мақшарда атар таң жоқ тәуба қылмай,
Ғазапқа душар болып күйген жанға.

Дүниеде иман таппас алдағандар,
Жолына әзәзілдің жалдағандар.
Қосылар мұнафиқтың қатарына
Өлімді алыс санап малданғандар.

Білмейсің ерте-кеш пе ажалыңды,
Кететін келсе жауып базарыңды.
Жолына ахиреттің ерте қамдан,
Аударып құлшылыққа назарыңды.

Аллаға жағам десең азанды бол,
Халқыңа жағам десең қазанды бол.
Тәубаға саушылықта оралмасаң,
Аларсың ахиретте жазаңды мол.

Бұл күнде жан азайды «Құдай» дейтін,
Тәуба ғып ахиреттің қамын жейтін.
Сөйлесең шариғатпен ақыл айтып,
Бетіңді қайтарады сөзбен бейпіл.

Көз салсаң кейбір жанның тұрағына,
Сөз айтсаң шариғатпен сұрағына:
«Құдайдың кешпейтұғын күнәсі жоқ»,
Дейді де қол тигізбес құлағына.

Сөз қонбас дүниеге мас болғанға,
Ібіліс - әзәзілмен дос болғанға.
Аяққа басып Құран, Хадис сөзін,
Жаратқан тәңірісіне қас болғанға.

Ауызбен құр мұсылман болам дейді,
Құдайға шын көңілімді салам дейді.
Ораза, намазы жоқ күпірлікпен,
Жұмаққа жұртпен бірге барам дейді.

Білмейді ондай адам оң мен солын,
Көре алмас күпірлікпен тура жолын.
Істеген құлшылық жоқ өмірінде,
Құдайға жарылқа деп созар қолын.

Ферғауын дүниеден қалай өтті, -
Жеткенде ажал қуып «Құдай» депті.
Тәубасы қабыл болмай Тәңір алдында,
Тамұққа кәпір болып жаны кетті.

Дүниеде бұзықтықпен батыл болма,
Ахирет ғамалынан ғапыл болма.
Алланы қысылғанда ғана таппай,
Тұрғанда тәубаға кел ақыл қолда.

Не пайда жан боп сенің жаралғаның,
Қараңғы шымылдыққа қамалғаның.
Жаратқан бір Аллаға тағат қылмай,
Қоңыздай боқ дүниеге оралғаның.

Түбіңе сол дүние жететұғын,
Бірі жоқ саған рақым ететұғын.
Жеріңнен ойламаған уақыт келер,
Артыңа тастап бәрін кететұғын.

Жалғыз-ақ о дүниеде иман серік,
Таупықпен ғибадатқа болсаң берік.
Ғамалдың қандайымен келеді деп,
Бір Алла пендесіне берген ерік.

Құлшылық қыл, танысаң Құдайыңды,
Дүние деп төге бермей құр уайымды.
Істесең ізгі ғамал өзің үшін
Жандырар ахиретте шырағыңды.

Шариғат тыңдағанға жаздым арнап,
Ақылға салса жандар оймен барлап.
Жел сөз деп ілтипатқа ешкім алмай,
Қалмасақ орта жолда текке зарлап.

Алдымен жаздым мұны жақыныма,
Тыңдасын, құлақ салып ақылыма.
Аямай білгенімді жаздым, міне
Ағайын риза болсын ақынына!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


ЖҰМАШ СОМЖҮРЕК

Аллаға Мадақ

О, Тәңір, Ием өзің, жаңа білдім,
Елуде ашқан осы жаңалығым.
Біз сені келдік көптен мойындамай,
Пендеңнің кешір мұндай шалалығын.

* * *

Дұғамды, Алла, қабыл ал!

Кенде емес едім сыйдан мен,
Басымда менің бәрі бар.
Ал, енді маған иман бер,
Дұғамды, Алла, қабыл ал!

Оқытқан «жоқ» деп Өзіңді,
Еске алам бала кезімді.
Сенбейік бала біз қалай,
Көрмесек тыңдап сөзіңді.

Құдайды жасап қолдан біз,
Шикі бас пісіп толғанбыз.
Атеист елде туған соң,
Атеист біздер болғанбыз.

Кәріңнен қазір жасқанып,
Өзіңе сене бастадық.
«Құдай жоқ» деп қақсаған
Мінезді қисық тастадық.

Тәубаға келіп пенделер,
Түзеліп енді жөнделер.
Табиғат-ана сауығып,
Жұмыр жер бейбіт дөңгелер.

Тыйылар, ұрлық-қарлық та,
Мастанбас адам барлыққа.
Бір-бірін иттей таламай,
Бағынар адам жарлыққа.

Бар халық алып бостандық,
Жойылар соғыс, қастандық.
Жақсылық гүлін жайқалған
Жазармыз жыр ғып, дастан ғып.

Әділдік тауып тиянақ,
Келмеске кетер қиянат.
Жақсарар адам баласы,
Кеудеге иман ұялап.

Кенде емес едім сыйдан мен,
Басымда менің бәрі бар.
Ал, енді маған иман бер,
Дұғамды, Алла, қабыл ал!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


АБИНА (Нұрмахан) ҚҰЛСЕЙІТҰЛЫ

Тыңда, халқым

Сырғыған сусып сынаптай,
Дүние-жалған өтеді.
Сылдырап аққан бұлақтай,
Мал-мүлкің қайда кетеді?!

Таусылған күні талқаның,
Иманың болар жолдасың.
Қиямет күннен қорқамын,
Бір Аллаһ өзі қолдасын,

Көнбейді соқыр надандар,
Шариат-діннің шартына.
Ақ ниет, ізгі адамдар,
Түсінер сөздің парқына.

Жатсаң да, жүрсең, тұрсаң да,
Кәлима айтсын тіліңіз.
Жеткізбес өмір қусаң да,
Құлшылық қылып жүріңіз.

Тұрғанда баста базарың,
Құранда болсын назарың.
Шапағат тілеп, қайыр қыл
Жеткенше Хақтан ажалың.

Ақырет бар да алдыңда
Аллаһтың көңілін қалдырма.
Көңілге күмән алдырма,
Жазулы бәрі тағдырда!

Болғай-ды дұғаң - қамалың,
Тимесін елге залалың.
Иманыменен бағала
Адамның жақсы-жаманын.

Ораза, зекет, намазың,
Жоғары барлық асылдан,
Қажылық - парыз амалың
Жолыңа інжу шашылған.

Аулақ бол арақ харамнан.
Жаныңды умен былғама.
Жақсы әдет үйрен анаңнан
Жарасып тұрар тұлғаңа.

Дүние, білсең - егінің,
Ақ пенен қара айқасы.
Мәнді өтсе аз күн өмірің
Ақыретіңнің пайдасы.

Дәретсіз жүрме, талаптан
Әдепсіз болма әңгүдік.
Бір Аллаһ бәрін жаратқан,
Бір Аллаһ қана мәңгілік.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


ҚАНАТ ҚЫДЫРМИН

Сенбеске бар ма амалың?

Ақыл мен жүрек, тіл, өнер
Аллаһтан сыйлық адамға.
Мән іздеп мәңгі жүреді ол
Ойлана қарап ғаламға

Жайлаған жерді, аспанды,
Керемет дәлдік, реттілік.
Бұлардан хақты табады
Ойланса терең бек тұрып.

Шомылдырар шат қылып,
Шуағымен күн нұры,
Көрсең егер хақты ұғып,
Белгілердің бұл - бірі.

Жымыңдап жұлдыз биіктен,
Шақырды «белгі мұнда» - деп.
Оған да есті жиып сен
Көңіл бөл, бекер тұрма тек.

Кеш батса туып жарық ай,
Көрінер көзге нұрланып.
Белгісі мұнда бар Құдай,
Тұрмайды ол да бір қалып.

Аспандаған бу болып,
Мұхиттан алып негізін,
Жауады жаңбыр су болып,
Білдіріп жерге лебізін.

Жауыннан жауған нәр алып,
Өседі сансыз өсімдік.
Бойына нәрі таралып,
Көрсетер көркін өзіндік.

Ұқсайды моншақ тағылған.
Қарайған басын қар алып.
Қазықтар сынды қағылған,
Тауларда белгі бар анық.

Үстінен ұшып әр елдің,
Таң қалар көңіл бөлсе тек.
Шулатып аспан әлемін
Құстарда белгі көрсетед.

Дөңгелек дүние айналып,
Тербеткен аспан аясын.
Тұрғанға жіпсіз байланып
Таңдайды қағып қоясың.

Су астын балық мекендеп,
Өткізген барша ғұмырын.
Құрғақсыз суда өтер тек,
Ұғып көр мұның ұғымын.

Адамда сансыз керемет,
Белгі бар артық басқадан,
Ақылымен тауып зерделеп.
Тылсымды аша бастаған.

Ғажайып неткен дер ісің,
Шомылсаң ойға дара мың.
Көрсетсе Аллаһ белгісін,
Сенбеске бар ма амалың?!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


БАҚЫТ ТІЛЕУБЕРДИЕВ

Мен сүйетін дін - Ислам

Мен бәрінен Исламды ұнатамын,
Барша адам - баласы бір атаның.
Жақсылыққа, достыққа, ізгілікке
Шақыратын Құраннан сұра тәлім.

Бір Аллаһқа бет бұрып жүгінемін
Келеді жүрегімнің үні дегім.
Мұхаммедке салауат, Аллаһ жолын
Адастырмас тура жол деп білемін.

Намазға сәжде қылып жығыламын,
Шынайы мұсылманның сыры мәлім.
Бастауы қос - дүниелік бар бақыттың,
Исламда жатыр деп ұғынамын.

Ауырсам өкініш қып қиналмадым,
Сүйген құлың Сен үшін қиған жанын.
Өлім де қорқынышты емес маған
Үміт қып жалбарынам иман бағын.

Төземін, көтеремін қиындықты,
Пейілі тарға дүниеде тиын мықты.
Тәрк етемін Сен үшін қу нәпсіні,
Бәрінен Ақыреттегі сыйың мықты.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


КЕМЕЛХАН СҮЛЕЙМЕНҚЫЗЫ

Иманым болсын жолдасым

Құдіреті шексіз бір Аллаһ,
Үмітке үміт жалғадым.
Көп еді менің арманым,
Шуаққа толды жан-жағым.

Жолымды Аллаһ оңғарсын
Иманым болсын жолдасым.
Жастықтың оты жалындап
Гүлдерім мәңгі солмасын.

Жебесін Аллаһ нұрымен,
Иманның жарық күнімен.
Өмірім әркез жайнасын
Өнердің әппақ гүлімен.

Құран сөзі бәрі рас,
Нұры екен ғой Аллаһтың.
Кеш біліппін өмірдің
Өтпелі әрі жалғанын.

Бір Аллаһқа бас иіп,
Харамнан қаштық жерініп.
Кеше гөр кетсем кейде мен
Сайтан ойға беріліп.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


КЕҢЕСЖАН ШАЛҚАР

Құран оқу - міндетім

Адамзатты жаратқан Алла деймін.
Алланы айтпай жанымды алма деймін,
Күнәһар боп біреуге ғайбат айтып,
Біреулерге біреуді салма деймін.

Адамдардың иесі Алла деймін,
Алла салған жолынан талма деймін.
Алланың аманатын алып келген,
Мұхаммедтей адам бар қайда деймін.

Мұхаммед!
Ақырзаман пайғамбары,
Құрметтеп айтамыз айдан да әрі.
Басымызды қатырды жасымыздан,
Коммунистік партия қай-қайдағы.

Мұхаммед алейһиссәлам үмметіміз,
Құранды оқып-білу міндетіміз.
Аяттар бір Алланың жол-жорығы,
Табылар оқығанға күнде бір із.

Мұхаммед дін жолының бастаушысы,
Аллаһтың елшісі ол асқан күшті.
Исламның туын биік желбіретіп,
Құдайдың жолын алға бастаушы


Ұлы кітап

Адамның болашағын, ақ тілеуін
Айқындап, жазып шыққан жақсы кезін.
Аспаннан түсті Құран адамзатқа,
Жаратқан жалғыз Алла авторы оның.

Қашанда ұлы кітап қасымдасың,
Намазда бес уақыт басымдасың.
Сүрең мен аятыңнан қуат алып,
Орнатам батпайтұғын басыма күн.

Сыйынам, құлшылық етіп бас иемін,
Діліммен ұғам барлық қасиетін.
Дүниежүзіндегі ұлы кітап,
Дүниежүзіндегі асыл өзің.

* * *

Күллі әлемге жар саламын мен бүгін,
Асыл дінім алды өзінің тендігін.
Коммунистің күлі көкке ұшты, әне,
Танымаған бір Аллаһтың кеңдігін.

«Дін-апиын!» деген еді дінсіздер!
Көкірегін шөл қаптаған күнсіздер.
Дінім менің - күнім менің мәңгілік,
Көгере ме көктемеде күнсіз жер.

Мұсылман боп Құран оқу міндетім,
Тұтқасы ол бар тірліктің күнбе-күн.
Коммунистер сияқты боп құриды
Жаратқанға қарсы келсе кімде-кім!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


СЕРІК ҚАЛИЕВ

Ғибадаттан тұрса ғой бүкіл ғұмыр

Әу бастан көп шайтанда әккі қылық,
Көрсетеді күнәні тәтті қылып.
Тамсандырып қояды, жатқандай-ақ,
Тыйымдардың ішінде бақ тығылып.

Күнәға біз туғалы ғашықтаймыз,
Оны жасап, Алладан қашықтаймыз.
Рұқсат берген іске қуанамыз,
Бұйрықты бұлжытпауға асықпаймыз.

Бақты білем, лаулаған Отты білем,
«Қаперсізсің!» деп мені сөкті бір ел.
Қазандайын жw

Имам Ағзамды (р.а.) үш кісі сұрақтың астына алады:
-Аллаһ қашан туылған?
-Құранда: «Ол тумаған және туылмаған», — делінген.
-Мақұл, қашаннан бар?
-Ол заманнан бұрын бар еді, ешбір нәрсе Оның барлығына себеп болмаған.
-Мысалмен түсіндір?
-Үштен бұрын екі бар. Екіден бұрын бір. Бірден бұрын ешқандай сан болмағанындай, хақиқи мағынада бір болған Аллаһтан бұрын ешнәрсе жоқ.
-Аллаһ қай жаққа қарап тұрады?
-Қараңғы бір жерде жанған шырақтың жарығы қай жаққа түседі? Барлық жаққа. Құдды осындай, жер мен көктердің нұры болған Аллаһ та барлық жаққа қарайды.
Имам Ағзамның (р.а.) жауаптарынан соң олар және бір-бірден сұрақ берісті. Біріншісі: «Бізге Аллаһты көрсет», — деді. Екіншісі: «Тозақта отпен азап беріледі. Алайда жындар оттан жаратылған. От отқа әсер ете ме?» — деп сұрайды. Үшіншісі: «Барлық нәрсе тағдырмен болады дейсің. Демек, әрбір адам істеген істерін мәжбүрлікпен жасайды. Солай емес пе?» — деді.
Сонда Имам Ағзам (р.а.) жерден бір уыс топырақ алып, әлгілердің беттеріне шашты. Олар қазыға шағымданды.
Қазының сұрағына Имам Ағзам (р.а.):
-Мен үш сұраққа бір уыс топырақ шашуыммен бір-ақ жауап бердім. Бірінші жауап: топырақтан оның көзі ауырды, алайда ауруды көре алмады. Мұнымен қарапайым көз ауруын көре алмайды екен, Аллаһты көруді сөз етпесе де болатынын түсіндірдім. Екінші жауап: өзі топырақтан жаратылғанына қарамастан, топырақтан жәбір көрді. Оттың отқа әсер ететіндігін аңғарды. Үшіншісі болса, Жәбрия фирқасынан еді. «Адамдар істерін мәжбүрлікпен жасайды» дейтін. Адамдағы таңдау еркімді ұмытпады, «топырақты мәжбүрлікпен лақтырды» демеді. Менің үстімнен шағымданып, өзін жалғаншыға шығарды, — деді.

Тамаша сөздер - Алланы еске алу сөздері
Ең тартымды әңгіме - құран сөздері
Ең жақсы іс - парызыңды өтеу
Ең жаман іс - мұсылмын дініне көлеңке түсіретін өтірік.
Соқырлықтың жаманы - жанның саулесіздігі
Берген қол - алған қолдан артық
Соқырлықтың соқырлығы - тура жолдан өтірік жолға адасқанның жолы
Ең тамаша жол - пайғамбарлар нұсқаған жол
Ең сорақы қате - жалған сөйлеу
Денсаулықтың басы - құлшылық ету.