Юрий Боровицкий

was last seen 7 January at 16:01

Минск, Беларусь

*** Дзень паўзе, як чарапаха, Вецер з поўначы. Схадок, Нават ветах. Гэта плаха, Згуба месяца. Глыток

Write a message Подружиться Send gift

717 View
all

Unsubscribe from irrelevant news

To unsubscribe from another user's news, click the settings icon in this post and select the necessary option.

Все

Guestbook

Юрий Боровицкий wrote

Tuesday at 14:37

status.html

***
Зноў душа мая імкнецца ў ранак,
У якім мой студзень-гаспадар
Замятае хату, двор і ганак
І гартае зімні каляндар.

Божы дар – маё жывое слова.
Слаўлю ім мяцеліцы душу.
Для таго і ёсць на свеце мова,
На якой пра блізкае пішу:

Пра свой двор, замеценую хату,
Пра катоў на ганку ля дзвярэй,
Пра набыткі ўсе мае і страту –
І сяброў надзейных, і надзей.

Замятае хату, двор і ганак.
Я гартаю зімні каляндар,
І душа мая імкнецца ў ранак,
Дзе пануе студзень-гаспадар.

06. 01. 2026 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Tuesday at 13:36

status.html

***
Дзень паўзе, як чарапаха,
Вецер з поўначы. Схадок,
Нават ветах. Гэта плаха,
Згуба месяца. Глыток
Ветру я смакую кожны.
Вецер свежы, як вада –
У крыніцы прыдарожнай.
Гнецца ветрам лебяда,
Гнуцца ветрам тры таполі
На узгорку, гнецца дзень
І пляцецца, як бязвольны,
І паўзе, нібыта цень.

28 чэрвеня 2019 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Tuesday at 13:33

status.html

...

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Monday at 13:06

status.html

***
Паэзія – не боль душы,
А вобраз, выказаны шчыра,
Мастацкі вобраз. Не грашы
І не рабі з сябе куміра,

Бо ты не Бог, а ідыёт,
Калі пляцеш пра боль душэўны,
І не паэт, а вершаплёт,
Стваральнік вобразаў няпэўных.

Паэзія – душы пейзаж,
У ім і музыка, і фарбы,
І наваколля антураж,
І прыгажосці рознай барвы.

Паэзія – пейзаж душы
Ў бязгучнасці любой глушы.

05. 01. 2026 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Monday at 13:01

status.html

...

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Monday at 11:50

status.html

***
Няма на небе ні хмурынкі.
Няма гармоніі на свеце.
Галлё хтось паліць. Бы сняжынкі,
Уецца попел. Цёплы вецер.

Няма гармоніі душэўнай.
Энергіяй сусвету дыхай –
Няўлоўнай, вечнаю, нятленнай,
Празрыстай, непаўторнай, ціхай.

Галлё хтось паліць. Бы сняжынкі,
Ляціць, уецца попел белы.
На небе – ні адной хмурынкі.
Як камень, твар твой загарэлы.

Няма гармоніі на свеце.
Зрудзелыя на сонцы сосны.
Уецца попел. Цёплы вецер
Нясе ў сусвет – былыя вёсны.

20. 04. 2018 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

3 January at 15:57

status.html

***
Як прыгожа ў студзені світае!
Сіні снег ляціць на ліхтары,
Як душа: нічога не хавае
На крыштальнай студзеньскай зары!

Падары мне зімняе світанне
У святле застылых ліхтароў,
Як душа, што дорыць спадзяванне
На каханне – без узнёслых слоў!

Падары крылаты мне світанак,
Хай ён тушыць змораны ліхтар,
Хай душа мая імкнецца ў ранак,
У якім мой студзень – гаспадар!

03. 01. 2026 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

3 January at 15:39

status.html

Лістападаўскі санет

Я так баюся, што цябе згублю
У першым кволым снезе лістапада.
Як першы снег, душу тваю люблю,
Як уласцівасць пастаянства саду.

О, як сумуе сад мой без лісця
І плача, калі першы снег знікае.
Баюся й я бясснежнага жыцця,
Бо мне цябе, як снегу, не хапае.

Не раставай жа, як той першы снег,
Што сёння ноччу выпаў і марнее.
І я табе любы прабачу грэх,

Бо сэрца і радок заледзянее,
Калі не ўчую твой іскрысты смех,
Што, нібы першы снег, душу мне грэе.

15. 11. 2024 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

2 January at 10:48

status.html

Пара брацца за працу ды вершы пісаць. Якія атрымаюцца, такія і добра. Аддаў быў у мінулым годзе рукапіс кнігі знаёмаму паэту пачытаць, ну, і каб адрэдагаваў, дзе трэба. А ён кажа: "394 вершы!" Так што галоўнае не якасць, а колькасць! Ну, па крайняй меры так заслужаныя і лаўрэаты лічаць...

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

2 January at 10:46

status.html

***
Прыгожы дзень святла віно
Ліе сцюдзёнае на студзень.
Бязлюдны дзень. Глядзіць акно
На лес, што, як пірог на блюдзе,
На ўзгорку тоіцца, ляжыць,
Нібы туды яго паклалі…
Прыгожы дзень ідзе, бяжыць,
І свецяцца бяроз каралі
Ў халодным студзеньскім святле…
Зраблю хоць крок, хоць не да лесу,
А да акна, бо там на шкле –
Сняжынка. Хто яе павесіў?

24. 01. 2018 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

1 January at 9:26

status.html

Дорогие друзья, сердечно поздравляю вас с Новым 2026 годом Лошади, или, как справедливо его называют у нас, с годом Белорусской женщины!
Счастья вам всем и крепкого здоровья, особенно женщинам, вечно тянущим лямку! Ура!

Нравится1Нравится1 человеку

Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

31 December 2025 at 21:41

status.html

С Новым годом, друзья!

...

Нравится Комментировать

Владимир Дыбин added a post

31 December 2025 at 19:22

user-post.html

С Днем Рожденния Юрий!!! Хорошего настроения с хорошими песнями: 1.Душа нараспашку!..... ... 2.Сердце плачет и болит!..... ... 3.А я все люблю тебя!..... ... 4.Королева красоты!..... ... 5.Цыганочка Аза!..... ... 6.Спустилась ночь..... ... 7.Лебеди летят!..... ... more…

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий added a photo

31 December 2025 at 10:38

photo-add-collage.html

На вуліцы прыгожа, як на Новы год! Вялікі дзякуй Белгідраметэацэнтру ды і наогул усяму кіраўніцтву краіны за гэтую прыгажосць!

Нравится Комментировать 0

Юрий Боровицкий wrote

31 December 2025 at 9:51

status.html

***
Крыху цьмяна, вільготна і ціха.
Ходзяць хмары, збіраецца дождж.
Не было б толькі большага ліха!
Раўнадушшам мяне не трывож!

Ты таксама, дзе цьмяна і хмары,
Ты таксама жадаеш святла.
І трывожаць цябе твае мары,
Хоць вясна незнарок адцвіла.

Не было б толькі большага ліха!
Таму мары свае не трывож!
Паглядзі, як збіраюцца ціха
Неўміручыя хмары на дождж.

25. 07. 2018 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

31 December 2025 at 9:48

status.html

...

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

31 December 2025 at 9:42

status.html

***
Пясочны гадзіннік падоўжыць мой шлях,
Бо сыплецца мігамі толькі.
Пясочны гадзіннік... Малюся за нас,
За шчасця хвіліны і долькі.

Пясочны гадзіннік... І часу пясок
Мяне напаўняе сабою.
Пясочны гадзіннік, як стрэл у вісок,
Калі я хоць міг - не з табою...

04. 02. 2024 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий added a photo

30 December 2025 at 18:15

photo-add-collage.html

Спачатку варыў, апасля рэзаў, потым шыў, зараз зноў вару, потым буду пячы, а затым пад гнёт і на холад... Адгадайце, што гэта?

Нравится Комментировать 0

Юрий Боровицкий wrote

30 December 2025 at 13:25

status.html

***
Душа ніколі не астыне.
Ляціць, імчыць, крычыць яна –
Ці ў палыне сваёй пустыні,
Ці як ад горкага віна.

Але яна гарыць і плавіць
Чужой душы халодны лёд,
Калі каханне яна славіць,
Калі вітае крыгаход.

І нават, калі ціха шэпча
Аб прабачэнні ўсіх грахоў,
Ці то глядзіць на сіні вечар,
Ці марыць пра сваю любоў,

Душа жыве і дорыць словы
Другой душы ва ўсе вякі.
І дзякуй ёй, і дзякуй мове
За вершаваныя радкі.

2018 г.