Юрий Боровицкий

was last seen 9 August at 08:24

Минск, Беларусь

*** Блукаць па лесе, грыбы збіраць, Пра нешта думаць і не чакаць Халоднай восені, злой зімы, Калі маўчаць

Write a message Подружиться Send gift

734 View
all

Unsubscribe from irrelevant news

To unsubscribe from another user's news, click the settings icon in this post and select the necessary option.

Все

Guestbook

Юрий Боровицкий wrote

1 hour ago

status.html

***
Блукаць па лесе, грыбы збіраць,
Пра нешта думаць і не чакаць
Халоднай восені, злой зімы,
Калі маўчаць будзе лес нямы.

Блукаць па лесе, як па жыцці,
Раўчук засохлы дзе перайсці
І выйсці зноў на узмежак лесу,
Дзе жнівень піша блакітам п'есу.

Блукаць па лесе, пра нешта марыць,
Пакуль жыццё над табой не хмарыць,
Пакуль ты можаш яшчэ паспець
Апошняй песняю празвінець...

09. 08. 2024 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

yesterday at 10:08

status.html

***
Спее лясная ажына,
Чорныя кроплі вісяць.
Грэе мне сэрца Айчына:
Лес мой, палі, сенажаць...

Водар тых ягад з кіслінкай
Зноўку вяртае мяне
Ў бор, дзе блукаў я з карзінкай
Ў роднай маёй старане.

Мама варыла варэнне
З чорных як глеба ажын.
Жнівеньскі дзень нараджэння
Ў лесе праводзіў адзін.

Зараз таксама імкнуся
Ў лесе правесці свой дзень,
Дар дарагой Беларусі
Ўдзячна пакласці ў кішэнь.

Хутка пайду па ажыны,
Будуць ажыны, ці не.
Трэба аддзячыць Айчыне,
Што не кідае мяне.

08. 08. 2026 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Friday at 9:36

status.html

Heinrich Heine

Es schauen die Blumen alle

Es schauen die Blumen alle
Zur leuchtenden Sonne hinauf;
Es nehmen die Stroeme alle
Zum leuchtenden Meere den Lauf.

Генрых Гейнэ

Пазіраюць кветачкі ўсе

Пазіраюць кветачкі ўсе
На святлістае сонейка ўверх;
Скіроўваюць рэкі усе
Да святлістага мора свой бег.

07. 08. 2026 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Friday at 8:56

status.html

***
Жнівень. Жаўцеюць гурочкі.
Пахне грыбамі ўжо лес.
Сталі туманнымі ночкі,
Цёмна-зялёным – мой бэз.

Жнівень. Лісцё серабрыцца
Пышных – на ўзгорку – асін.
Восень асінам тым сніцца.
Птушак паклікала сінь.

Жнівень. І днямі спякотна.
Сумам вяргіні гараць.
І на душы так сумотна.
Жнівеньскі сум не суняць...

07 – 08. 2024 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий added a post

Thursday at 11:12

user-post.html

***
Мы знікаем, і знікае мова.
А ці стане ўнук мой беларусам?
Не, не стане, бо яго аснова –
Грошай абезмоўленых спакуса.

Ён пляваць хацеў на гэту мову,
Ён хацеў бы жыць, як алігархі.
Грошы ім паложаны ў аснову,
Толькі гэта яму важна – архі.

Каб не працаваць яшчэ пры гэтым,
Не напружваць вельмі свае жылы,
Ездзіць кожны год зімою ў лета
Да сканчэння веку, да магілы.

Што яму манкурту тая мова?
Ён сябе не лічыць беларусам.
Ён за грошы да ўсяго гатовы,
Нават стаць карэлам ці тунгусам.

Беларусам ён ужо не стане,
Бо не хопіць духу намаганняў.
Ў беспрасветным будзе жыць тумане more…

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

Wednesday at 10:52

status.html

***
Не трэба квапіцца на чужое,
Не трэба ягліцца, не трэба галіцца.
Лепш беражы ты сваё любое,
Тады, глядзіш, і ў цябе прыбавіцца.

Не трэба гнацца за славай таннаю,
Не трэба рымсціцца, разяўляцца.
Дарма натхняцца нябеснай маннаю,
Самому трэба ўсё больш старацца.

Не трэба ў вершах арыгінальнічаць,
Быць непадобным зусім на класікаў.
Калі ў жыцці ты – малы начальнічак,
Лаві не карпаў, лаві карасікаў.

05. 08. 2026 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий added a photo

4 August at 19:00

photo-add-collage.html

Дзе б яно столькі нарасло, каб не кацяняты? А так бегаюць у парнічок папісяць, паліваюць...

Нравится Комментировать 0

Юрий Боровицкий wrote

4 August at 12:05

status.html

***
Вользе Янюк
у Дзень яе нараджэння

Калі ад сялянскага быту тамлюся,
Духоўнага быту шукаю заўжды,
Блукаю ў палях і лясах Беларусі,
Ад быту штодзённага сэрцам пусты.

Паэзія мне не дае тады быту,
Але не багемны паэзія быт.
Паэзія – гэта бяздонне блакіту,
Хоць нават за хмарамі недзе блакіт.

І ён такі ясны, такі бестурботны,
Нябесны, таемны, спакойны, як сон
Пасля хоць і цяжкай патрэбнай работы.
Блакіт – гэта песні ў душы перазвон.

04. 08. 2026 г.

Нравится Комментировать

Юрий Боровицкий wrote

4 August at 9:23

status.html

***
Сёлета восень у жніўні прыйшла:
Бульбу капаюць, жаўцее гарод.
Дні так мільгаюць, як крылы вясла,
Дні так вяслуюць нястомна праз год.

Жоўтыя лісцікі вішань блішчаць,
Хіляць вяргіні ружовасць на плот.
Дні матылькамі ўжо ў восень ляцяць
І пралятаюць праз стомлены год.

Лезуць грыбы, і збіраюць грыбы.
З хвойніку крочыць з грыбамі сусед.
А між сасонніку клёнік рабы
Ціха ківае грыбам тым услед...

04. 08. 2024 г.