*** Дажджлівае, спякотнае, нямое, Ўраджайнае, імгненнае, як зірк. Жывое і балючае такое, Нібы на дружбе
Unsubscribe from irrelevant news
To unsubscribe from another user's news, click the settings icon in this post and select the necessary option.
Все
Guestbook
More
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Дажджлівае, спякотнае, нямое,
Ўраджайнае, імгненнае, як зірк.
Жывое і балючае такое,
Нібы на дружбе несапраўднай блік.
Шчаслівае, любімае, святое,
Вялікае і ягаднае, шык!
Звычайнае, ды ўсё-ткі залатое,
Як на іконе ў німбе светлы лік.
Не злое, не пустое, не дурное,
Зацятае – нявыказаны крык,
Начное – вершаванае, малое,
Як сшытак, да якога не прывык.
29. 08. 2026 г.
Дажджлівае, спякотнае, нямое,
Ўраджайнае, імгненнае, як зірк.
Жывое і балючае такое,
Нібы на дружбе несапраўднай блік.
Шчаслівае, любімае, святое,
Вялікае і ягаднае, шык!
Звычайнае, ды ўсё-ткі залатое,
Як на іконе ў німбе светлы лік.
Не злое, не пустое, не дурное,
Зацятае – нявыказаны крык,
Начное – вершаванае, малое,
Як сшытак, да якога не прывык.
29. 08. 2026 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Перад Богам выконваю свой абавязак:
Нават стомлены, ноччу пішу гэты верш
І не буду расказваць ніякіх вам казак,
Паэтычнае слова – для Бога найперш.
А Яму не патрэбна мая небыліца,
І мінулага добра Ён ведае быль.
Паэтычнае слова – натхнення крыніца,
Часам горкае, як прыдарожны кавыль.
Бог дае нам жыццё, каб яго не праспалі.
Ён і талент дае, каб яго не прапіць,
А імкнуцца ў чароўныя светлыя далі
І паспець яшчэ ў вершах грахі адмаліць.
Не адмоліш ніколі ў бяздзейным чаканні,
Што пральецца натхненне, як зоркавы дождж.
Вось таму і не сплю я да самага рання, more…
Перад Богам выконваю свой абавязак:
Нават стомлены, ноччу пішу гэты верш
І не буду расказваць ніякіх вам казак,
Паэтычнае слова – для Бога найперш.
А Яму не патрэбна мая небыліца,
І мінулага добра Ён ведае быль.
Паэтычнае слова – натхнення крыніца,
Часам горкае, як прыдарожны кавыль.
Бог дае нам жыццё, каб яго не праспалі.
Ён і талент дае, каб яго не прапіць,
А імкнуцца ў чароўныя светлыя далі
І паспець яшчэ ў вершах грахі адмаліць.
Не адмоліш ніколі ў бяздзейным чаканні,
Што пральецца натхненне, як зоркавы дождж.
Вось таму і не сплю я да самага рання, more…
Юрий Боровицкий
понравилось
Friday at 6:15
Владимир Сидоров
added a photo
photo-add-collage.html
28 августа – день рождения поэта. Иоганн Вольфганг Гёте (1749 — 1832).
Иоганн Вольфганг фон Гёте (нем. Johann Wolfgang von Goethe) — немецкий поэт, драматург, романист, учёный-энциклопедист, государственный деятель, театральный режиссёр и критик. Среди его работ — пьесы, поэзия, литература и эстетическая критика, а также трактаты по ботанике, анатомии и цвету. Он общепринято считается величайшим и самым влиятельным писателем, пишущим на немецком языке, его творчество оказало глубокое и широкое влияние на западную литературную, политическую и философскую мысль с конца XVIII века до наших дне more…
Иоганн Вольфганг фон Гёте (нем. Johann Wolfgang von Goethe) — немецкий поэт, драматург, романист, учёный-энциклопедист, государственный деятель, театральный режиссёр и критик. Среди его работ — пьесы, поэзия, литература и эстетическая критика, а также трактаты по ботанике, анатомии и цвету. Он общепринято считается величайшим и самым влиятельным писателем, пишущим на немецком языке, его творчество оказало глубокое и широкое влияние на западную литературную, политическую и философскую мысль с конца XVIII века до наших дне more…
Юрий Боровицкий
понравилось
Friday at 4:48
Юрий Боровицкий
понравилось
Friday at 4:48
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
У ноч на Прачыстую сніўся вярблюд
У сонечна-жоўтай пустыні...
Прачнуўся, няма яго, чуецца тут,
Як брэша сабака на сіні
Туман, што ад Вязынкі ўецца, цячэ.
Адразу я ўспомніў матулю...
Як ладкі яна было ўранні пячэ,
А я іх ужо каравулю...
Пільную аладкі, сяджу за сталом,
Пытаюся ў мамы пра нешта.
Апошнія мама спячэ мне блінцом
З таго ж сыраквашнага цеста...
У ноч на Прачыстую часта не сплю...
Чаму мне вярблюд той прысніўся?
Матулю, як Боскую Маці, люблю,
Ніколькі яе не забыўся...
28. 08. 2026 г.
У ноч на Прачыстую сніўся вярблюд
У сонечна-жоўтай пустыні...
Прачнуўся, няма яго, чуецца тут,
Як брэша сабака на сіні
Туман, што ад Вязынкі ўецца, цячэ.
Адразу я ўспомніў матулю...
Як ладкі яна было ўранні пячэ,
А я іх ужо каравулю...
Пільную аладкі, сяджу за сталом,
Пытаюся ў мамы пра нешта.
Апошнія мама спячэ мне блінцом
З таго ж сыраквашнага цеста...
У ноч на Прачыстую часта не сплю...
Чаму мне вярблюд той прысніўся?
Матулю, як Боскую Маці, люблю,
Ніколькі яе не забыўся...
28. 08. 2026 г.
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
На Прачыстую сонечна, цёпла, празрыста,
Не плыве яшчэ вырай ад нас галасісты,
І шуміць яшчэ клён ля царквы – не бязлісты.
Яшчэ дзень зіхатлівы і нават іскрысты,
Яшчэ позірк яго залаты, прамяністы.
На Прачыстую сонечна, ціха, празрыста.
І за хатаю сад дагарае квяціста.
28. 08. 2024 г.
На Прачыстую сонечна, цёпла, празрыста,
Не плыве яшчэ вырай ад нас галасісты,
І шуміць яшчэ клён ля царквы – не бязлісты.
Яшчэ дзень зіхатлівы і нават іскрысты,
Яшчэ позірк яго залаты, прамяністы.
На Прачыстую сонечна, ціха, празрыста.
І за хатаю сад дагарае квяціста.
28. 08. 2024 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Туман ахутаў жнівеньскі мой сад.
Якаясь птушка цокае – у голлі.
А лета ўжо не вернецца назад,
Хаця блукае шчэ па завуголлі.
Сыходзь, сыходзь! Адпела і ідзі,
Дай прыпуціць хоць тое, што паспела.
І праз туман на сад мой не глядзі,
Не сцеражы, што вішням адбалела.
Ідзі, ідзі, не блытайся ў траве
І не даві мне яблыкі на сцежцы.
Надзею май, сыходзіш не навек
І яблык дачакаешся – у дзежцы.
Сыходзь, прашу. Знямогся ад цябе,
Без рук астаўся – то палоў, то сеяў...
Няхай туман каліўе саграбе,
А я спалю, каб вецер дым развеяў...
27. 08. 2026 г.
Туман ахутаў жнівеньскі мой сад.
Якаясь птушка цокае – у голлі.
А лета ўжо не вернецца назад,
Хаця блукае шчэ па завуголлі.
Сыходзь, сыходзь! Адпела і ідзі,
Дай прыпуціць хоць тое, што паспела.
І праз туман на сад мой не глядзі,
Не сцеражы, што вішням адбалела.
Ідзі, ідзі, не блытайся ў траве
І не даві мне яблыкі на сцежцы.
Надзею май, сыходзіш не навек
І яблык дачакаешся – у дзежцы.
Сыходзь, прашу. Знямогся ад цябе,
Без рук астаўся – то палоў, то сеяў...
Няхай туман каліўе саграбе,
А я спалю, каб вецер дым развеяў...
27. 08. 2026 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Блукаць па лесе, збіраць грузды,
Духмяны жнівень грудзямі піць...
З дзяцінства многа сплыло вады,
Але дзяцінства мне не забыць...
Калісьці гэтак блукаў па лесе,
Ў сасновы кошык збіраў грыбы.
Ў душы гучалі матывы песень,
Звінелі жнівеньскія дубы.
А жалуды засыпалі сцежку.
На ўзмежку лесу сядзеў, глядзеў,
Дарыў каліне сваю я ўсмешку
І разам з ёю пра штосьці пеў.
Вілася сцежка з Залесся ў Чаплін,
Вяла паўз могілкі праз масток.
Глядзела пільна з балота чапля,
І нараджала душа радок
Пра жалудок, што паклаў у кошык,
Пра дуб магутны, што так звінеў...
Перабягаў мне дарогу вожык, more…
Блукаць па лесе, збіраць грузды,
Духмяны жнівень грудзямі піць...
З дзяцінства многа сплыло вады,
Але дзяцінства мне не забыць...
Калісьці гэтак блукаў па лесе,
Ў сасновы кошык збіраў грыбы.
Ў душы гучалі матывы песень,
Звінелі жнівеньскія дубы.
А жалуды засыпалі сцежку.
На ўзмежку лесу сядзеў, глядзеў,
Дарыў каліне сваю я ўсмешку
І разам з ёю пра штосьці пеў.
Вілася сцежка з Залесся ў Чаплін,
Вяла паўз могілкі праз масток.
Глядзела пільна з балота чапля,
І нараджала душа радок
Пра жалудок, што паклаў у кошык,
Пра дуб магутны, што так звінеў...
Перабягаў мне дарогу вожык, more…
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Сам верш пішу мінуты тры,
А ўражанні збіраю вечнасць.
Нашу іх у сабе ўнутры,
Там іх не тры, там – бесканечнасць.
Бясконцасць вершаў – Божы дар.
Я за яго плачу начамі,
Ў якіх сабе я – гаспадар
З бяссоннем спітымі вачамі.
Не спіўся сам, бо Божы дар
Мне берагчы, як сон дзіцяці;
Бо ён – душы маёй алтар
І спадчына ад бацькі з маці.
Ўбіраю ўражанні ў душу,
Калі грашу, калі малюся,
І Бога аб адным прашу:
Каб дар аддаць свой Беларусі.
26. 08. 2026 г.
Сам верш пішу мінуты тры,
А ўражанні збіраю вечнасць.
Нашу іх у сабе ўнутры,
Там іх не тры, там – бесканечнасць.
Бясконцасць вершаў – Божы дар.
Я за яго плачу начамі,
Ў якіх сабе я – гаспадар
З бяссоннем спітымі вачамі.
Не спіўся сам, бо Божы дар
Мне берагчы, як сон дзіцяці;
Бо ён – душы маёй алтар
І спадчына ад бацькі з маці.
Ўбіраю ўражанні ў душу,
Калі грашу, калі малюся,
І Бога аб адным прашу:
Каб дар аддаць свой Беларусі.
26. 08. 2026 г.
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Ціхі жнівень, сумны жнівень,
Матылёк над агародам,
Бусел на бязмоўнай ніве,
Сонца над пражытым годам.
Ціхі жнівень, цёплы жнівень,
Спелы яблык – бок чырвоны,
Днём пячэ, а ноччу лівень
П'юць разгалістыя клёны.
Ціхі жнівень, жытні жнівень,
Залаты, мядовы, стромкі,
Паплавоў, лугоў разлівы,
Як гадоў маіх старонкі...
26. 08. 2024 г.
Ціхі жнівень, сумны жнівень,
Матылёк над агародам,
Бусел на бязмоўнай ніве,
Сонца над пражытым годам.
Ціхі жнівень, цёплы жнівень,
Спелы яблык – бок чырвоны,
Днём пячэ, а ноччу лівень
П'юць разгалістыя клёны.
Ціхі жнівень, жытні жнівень,
Залаты, мядовы, стромкі,
Паплавоў, лугоў разлівы,
Як гадоў маіх старонкі...
26. 08. 2024 г.
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
На Беларусь ідуць туманы,
Хутчэй за ўсё, яны паўзуць,
Ці, нібы вольны вецер п'яны,
Садамі дымнымі цякуць...
У пуць туманны Беларусі
Не верыць хочацца, ды што ж!
Буслы збіраюцца і гусі
Ў далёкі край... І не трывож
Мяне прагнозамі таксама.
Я тых туманаў дым люблю,
Як іх калісь любіла мама,
Як ушаноўвала зямлю,
Куды вяртаюцца туманы,
Як п'яны, што свой мае дом...
Люблю я нават і заганы
Зямлі любімай за акном...
25. 08. 2026 г., песня
На Беларусь ідуць туманы,
Хутчэй за ўсё, яны паўзуць,
Ці, нібы вольны вецер п'яны,
Садамі дымнымі цякуць...
У пуць туманны Беларусі
Не верыць хочацца, ды што ж!
Буслы збіраюцца і гусі
Ў далёкі край... І не трывож
Мяне прагнозамі таксама.
Я тых туманаў дым люблю,
Як іх калісь любіла мама,
Як ушаноўвала зямлю,
Куды вяртаюцца туманы,
Як п'яны, што свой мае дом...
Люблю я нават і заганы
Зямлі любімай за акном...
25. 08. 2026 г., песня
Uploading
Error loading page. Retry in 15 seconds.
Error loading page. Retry in 5 seconds.
Error loading page. Retry in 5 seconds.
Мой Мир 19 лет
от
Команда проекта
Мой Мир
С днем рождения!
от
Алексей
Шемин
С днем рождения!
от
Алексей
Шемин
С Новым годом!
от
Команда проекта
Мой Мир
С Новым годом!
от
Команда проекта
Мой Мир
Other people named Юрий Боровицкий in My World