Unsubscribe from irrelevant news
To unsubscribe from another user's news, click the settings icon in this post and select the necessary option.
Все
Guestbook
More
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Набяры вады з крыніцы
Ды шалёўкай у чарніцы.
Поўны лес чарніц цяпер,
А не верыш, дык правер.
Не кусаюць камары,
І чарніцы, як шары:
Тоўстыя, буйныя,
Нібы вішні тыя.
І не джаляць авадні,
А прыстануць, дык гані.
Хіба дзе мядзведзь ляжыць.
Як убачыш, не бяжы,
А спыніся і спакойна
Адступай назад дастойна.
А абробішся са страху,
Дык маліся не Алаху
І не Буду, а Хрысту:
Страх адгоніць за вярсту.
Можна й шуфлікам збіраць,
Толькі ж трэба прытрымаць
Кусцік ягадны рукой.
Набярэш вядро з гарой!
Валачыся па чарніцы
Ды глядзі на медуніцы:
Дзе растуць, туды смялей,
Мала там атрутных змей. more…
Набяры вады з крыніцы
Ды шалёўкай у чарніцы.
Поўны лес чарніц цяпер,
А не верыш, дык правер.
Не кусаюць камары,
І чарніцы, як шары:
Тоўстыя, буйныя,
Нібы вішні тыя.
І не джаляць авадні,
А прыстануць, дык гані.
Хіба дзе мядзведзь ляжыць.
Як убачыш, не бяжы,
А спыніся і спакойна
Адступай назад дастойна.
А абробішся са страху,
Дык маліся не Алаху
І не Буду, а Хрысту:
Страх адгоніць за вярсту.
Можна й шуфлікам збіраць,
Толькі ж трэба прытрымаць
Кусцік ягадны рукой.
Набярэш вядро з гарой!
Валачыся па чарніцы
Ды глядзі на медуніцы:
Дзе растуць, туды смялей,
Мала там атрутных змей. more…
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Абяцаюць дождж і навальніцу.
Будуць зноў грымоты бушаваць,
Высякаць агністую зарніцу,
Елкі векапомныя ламаць.
Абяцаюць... Толькі я не веру
Абяцанкам, сённяшняму дню
І гатую сам сабе вячэру
На цяпле сардэчнага агню.
А калі стамлюся ад грымотаў
І агонь у сэрцы патушу,
Хай смяюцца, хай плююць мне потым
У маю празрыстую душу.
18. 07. 2024 г.
Абяцаюць дождж і навальніцу.
Будуць зноў грымоты бушаваць,
Высякаць агністую зарніцу,
Елкі векапомныя ламаць.
Абяцаюць... Толькі я не веру
Абяцанкам, сённяшняму дню
І гатую сам сабе вячэру
На цяпле сардэчнага агню.
А калі стамлюся ад грымотаў
І агонь у сэрцы патушу,
Хай смяюцца, хай плююць мне потым
У маю празрыстую душу.
18. 07. 2024 г.
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Верш пісаць
Няма калі.
Напішу тады
Кароткі,
Дзе натхненне
Ад зямлі,
А ад неба
Два адсоткі.
17. 07. 2026 г.
Верш пісаць
Няма калі.
Напішу тады
Кароткі,
Дзе натхненне
Ад зямлі,
А ад неба
Два адсоткі.
17. 07. 2026 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Той, хто сядзе есць без грыба,
Той амаль не беларус.
Сала – смачна, смачна – рыба,
Добра й каша, добра й гусь,
Але лепш за ўсё – грыбочкі
Ці то з бочкі, ці з вядра.
Аж трашчаць ад смаку шчочкі
Ў нас ад гэтага дабра!
А сухі як грыб укінеш
Ці то ў поліўку, ці ў боршч,
Ўжо ад голаду не згінеш.
Дзякуй, лес мой, дзякуй, бор!
А лісічак як насмажыш
Ды ўкапаеш бульбы кош,
Дык амаль і не заўважыш,
Што хадзіў па іх у дождж.
Ды галоўны смак не ў гэтым.
Смак у тым – грыбы збіраць
Ці то восенню, ці летам.
Як паэтам тут не стаць?
Знойдзеш белы грыб пад дубам,
Ці макруху пад сасной, more…
Той, хто сядзе есць без грыба,
Той амаль не беларус.
Сала – смачна, смачна – рыба,
Добра й каша, добра й гусь,
Але лепш за ўсё – грыбочкі
Ці то з бочкі, ці з вядра.
Аж трашчаць ад смаку шчочкі
Ў нас ад гэтага дабра!
А сухі як грыб укінеш
Ці то ў поліўку, ці ў боршч,
Ўжо ад голаду не згінеш.
Дзякуй, лес мой, дзякуй, бор!
А лісічак як насмажыш
Ды ўкапаеш бульбы кош,
Дык амаль і не заўважыш,
Што хадзіў па іх у дождж.
Ды галоўны смак не ў гэтым.
Смак у тым – грыбы збіраць
Ці то восенню, ці летам.
Як паэтам тут не стаць?
Знойдзеш белы грыб пад дубам,
Ці макруху пад сасной, more…
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
Чарнiцы
Юрий Боровицкий
Николай Александрович Холодковский
Черника
(Vaccinium Myrtillus L.)
Здесь, на первой же страничке,
Размахнувшися пером,
Напишу я о черничке,
Чтоб с неё начать альбом.
Кругловатый, в роде почек,
Ранним летом иль весной,
Как хорош её цветочек
В яркой зелени лесной!
А как ягодка родится,–
То-то праздник настаёт!
И сырьём она годится,
И в кисель, пирог, компот...
Мудрено ли, что при этом
Всяк сорвать её готов?
Боже, сколько будет летом
Чёрных пальчиков и ртов!
Мікалай Аляксандравіч Халадкоўскі
Чарніцы
(Vaccinium Myrtillus L.)
Тут не месца небыліцы, more…
Юрий Боровицкий
Николай Александрович Холодковский
Черника
(Vaccinium Myrtillus L.)
Здесь, на первой же страничке,
Размахнувшися пером,
Напишу я о черничке,
Чтоб с неё начать альбом.
Кругловатый, в роде почек,
Ранним летом иль весной,
Как хорош её цветочек
В яркой зелени лесной!
А как ягодка родится,–
То-то праздник настаёт!
И сырьём она годится,
И в кисель, пирог, компот...
Мудрено ли, что при этом
Всяк сорвать её готов?
Боже, сколько будет летом
Чёрных пальчиков и ртов!
Мікалай Аляксандравіч Халадкоўскі
Чарніцы
(Vaccinium Myrtillus L.)
Тут не месца небыліцы, more…
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Беларусь – мая доля і воля,
І сляза, і спагада мая,
Маё сіняе жытняе поле,
Маё неба, зара і зямля.
Беларусь – мая хата і сцежка,
Што за хатаю вывела ў свет,
І шыпшынавы куст, што на ўзмежку,
І пранізлівых вершаў сакрэт.
Беларусь – мая мама святая,
Мой адзіны прытулак душы.
Беларусь – мая песня жывая
У знямелай ад болю глушы.
Беларусь – мая доля і воля,
І патоля ў захмараны дзень,
І высокая ў полі таполя,
Што хавае вандроўніка ў цень.
16. 07. 2024 г.
Беларусь – мая доля і воля,
І сляза, і спагада мая,
Маё сіняе жытняе поле,
Маё неба, зара і зямля.
Беларусь – мая хата і сцежка,
Што за хатаю вывела ў свет,
І шыпшынавы куст, што на ўзмежку,
І пранізлівых вершаў сакрэт.
Беларусь – мая мама святая,
Мой адзіны прытулак душы.
Беларусь – мая песня жывая
У знямелай ад болю глушы.
Беларусь – мая доля і воля,
І патоля ў захмараны дзень,
І высокая ў полі таполя,
Што хавае вандроўніка ў цень.
16. 07. 2024 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Нікуды я ні сыду, ні з'еду,
Сын сваёй радзімы, патрыёт.
Тут я рады і кату, й суседу,
Тут жыве пакорны мой народ.
Тут дзядоў аблеглыя магілы,
Мацярэй-пакутніц бугаркі.
Надае тут творчыя мне сілы
Пышны куст каліны ля ракі.
Тут я зведаў шчасце нарадзіцца,
Тут памерці часу мне няма.
Тут ад хваляванняў зноў не спіцца,
Тут мая свабода і турма.
Успаміны цвеляць тут мне раны,
І яны ж тут гояць мне душу.
Тата з мамай спяць тут, ветэраны,
Супраць іх паўстану – саграшу.
І не трэба тут мяне палохаць,
Пагражаць, пужаць мяне, страшыць.
На балотах дагарае лотаць,
Каб вясной тут сонейкам ажыць... more…
Нікуды я ні сыду, ні з'еду,
Сын сваёй радзімы, патрыёт.
Тут я рады і кату, й суседу,
Тут жыве пакорны мой народ.
Тут дзядоў аблеглыя магілы,
Мацярэй-пакутніц бугаркі.
Надае тут творчыя мне сілы
Пышны куст каліны ля ракі.
Тут я зведаў шчасце нарадзіцца,
Тут памерці часу мне няма.
Тут ад хваляванняў зноў не спіцца,
Тут мая свабода і турма.
Успаміны цвеляць тут мне раны,
І яны ж тут гояць мне душу.
Тата з мамай спяць тут, ветэраны,
Супраць іх паўстану – саграшу.
І не трэба тут мяне палохаць,
Пагражаць, пужаць мяне, страшыць.
На балотах дагарае лотаць,
Каб вясной тут сонейкам ажыць... more…
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Вецер смяяўся ў дуброве
За Рагавою ў Шаршунах.
Трава смакавала карове,
І скрыпень стаяў, нібы струны.
Вольнае летняе ранне.
Вецер смяяўся ў дуброве.
Узнікла сягоння жаданне
Сказаць табе звабнае слова.
Вецер смяяўся ў дуброве...
Помніш спатканне ты ўлетку?
Смяяліся бор чарнабровы
Й валошкі на жытнім палетку...
14. 07. 2026 г.
Вецер смяяўся ў дуброве
За Рагавою ў Шаршунах.
Трава смакавала карове,
І скрыпень стаяў, нібы струны.
Вольнае летняе ранне.
Вецер смяяўся ў дуброве.
Узнікла сягоння жаданне
Сказаць табе звабнае слова.
Вецер смяяўся ў дуброве...
Помніш спатканне ты ўлетку?
Смяяліся бор чарнабровы
Й валошкі на жытнім палетку...
14. 07. 2026 г.
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Цёплы і горкі пах палыну,
Нібы з дзяцінства, я зноў праглыну...
Жоўты пясочак, дарога, палын,
Лесу сасновага вузенькі клін.
Пахне грыбамі, дажджом, палыном
Сцежачка ў хвойнік за нашым сялом.
З кошыкам сяду я ў тым палыне,
Сумная радасць мяне захлыне.
Горкі, як доля, мой росны палын.
Сяду, заплачу амаль без прычын...
14. 07. 2024 г.
Цёплы і горкі пах палыну,
Нібы з дзяцінства, я зноў праглыну...
Жоўты пясочак, дарога, палын,
Лесу сасновага вузенькі клін.
Пахне грыбамі, дажджом, палыном
Сцежачка ў хвойнік за нашым сялом.
З кошыкам сяду я ў тым палыне,
Сумная радасць мяне захлыне.
Горкі, як доля, мой росны палын.
Сяду, заплачу амаль без прычын...
14. 07. 2024 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Ў адным сяле (не важна – дзе)
Хадзіў баран у чарадзе.
Кандрат Крапіва
Ды што ў сяле? У нашым Мінску
Тых бараноў, як жаб у Пінску.
І ўсе – "вядомыя" паэты,
Паэмы пішуць і санеты,
І тэксты песенек штампуюць,
І за народны кошт жыруюць.
У чарадзе яны не ходзяць,
У секце карагоды водзяць.
Там ёсць прэзідыум, праўленне
І сем асобных аддзяленняў.
Акром празаікаў, паэтаў
Там ёсць даўно свая газета,
Ёсць мовазнаўцы, ёсць і крытык,
І нават ёсць сваё карыта.
Я пра дыпломы ўжо маўчу,
Там прэмій – еж, дык не хачу!
Яны там конкурсы праводзяць, more…
Ў адным сяле (не важна – дзе)
Хадзіў баран у чарадзе.
Кандрат Крапіва
Ды што ў сяле? У нашым Мінску
Тых бараноў, як жаб у Пінску.
І ўсе – "вядомыя" паэты,
Паэмы пішуць і санеты,
І тэксты песенек штампуюць,
І за народны кошт жыруюць.
У чарадзе яны не ходзяць,
У секце карагоды водзяць.
Там ёсць прэзідыум, праўленне
І сем асобных аддзяленняў.
Акром празаікаў, паэтаў
Там ёсць даўно свая газета,
Ёсць мовазнаўцы, ёсць і крытык,
І нават ёсць сваё карыта.
Я пра дыпломы ўжо маўчу,
Там прэмій – еж, дык не хачу!
Яны там конкурсы праводзяць, more…
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
"Ліндсі Грэм памёр раптоўна,
А Макконнэлл захварэў", –
Жалілася мне Пятроўна
Рана ўранні на дварэ.
"Ну, няхай яшчэ Макконнэлл,
Зразумела ж, бо гады,
Там усё як на далоні,
А вось Ліндсі ж – малады!
З маім Грышам – аднагодак,
У адных яны гадах.
Грэм – палітык-самародак.
Гэта ж трэба, проста жах!
Усе флагі прыспусцілі
Да суботы ў ЗША...
Хіба, можа, што зрабілі?
Не прымае смерць душа!"
І пайшла сабе з кашолкай
Па лісічкі за гарой...
Вось з такою "камсамолкай"
Размаўляю я парой.
13. 07. 2026 г.
"Ліндсі Грэм памёр раптоўна,
А Макконнэлл захварэў", –
Жалілася мне Пятроўна
Рана ўранні на дварэ.
"Ну, няхай яшчэ Макконнэлл,
Зразумела ж, бо гады,
Там усё як на далоні,
А вось Ліндсі ж – малады!
З маім Грышам – аднагодак,
У адных яны гадах.
Грэм – палітык-самародак.
Гэта ж трэба, проста жах!
Усе флагі прыспусцілі
Да суботы ў ЗША...
Хіба, можа, што зрабілі?
Не прымае смерць душа!"
І пайшла сабе з кашолкай
Па лісічкі за гарой...
Вось з такою "камсамолкай"
Размаўляю я парой.
13. 07. 2026 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Пачарнелі памідоры, значыць, лета – у разгары,
І наеліся чарэшань я, і сойкі, і шпакі.
А суседка, як заўсёды, дзесь жэле з парэчак варыць,
І туманам пацягнула ўжо ад Вязынкі-ракі.
А жукі аб'елі бульбу, і клубніца ў чорных кропках,
Зараслі амерыканкай кабачкі ды агуркі.
І града, дзе памідоры, зноў чакае перакопкі,
І даўно пайшлі ўжо ў стрэлку і цыбуля, й буракі.
Значыць, лета – у разгары! Хутка зноў заселіць хвойнік
Залаты – на доўгай ножцы – інвазійны баравік.
Генерал літаратурны – Чаргінец – ужо пакойнік,
А алімп да Аляксандра Карлюкевіча прывык.
13. 07. 2026 г.
Пачарнелі памідоры, значыць, лета – у разгары,
І наеліся чарэшань я, і сойкі, і шпакі.
А суседка, як заўсёды, дзесь жэле з парэчак варыць,
І туманам пацягнула ўжо ад Вязынкі-ракі.
А жукі аб'елі бульбу, і клубніца ў чорных кропках,
Зараслі амерыканкай кабачкі ды агуркі.
І града, дзе памідоры, зноў чакае перакопкі,
І даўно пайшлі ўжо ў стрэлку і цыбуля, й буракі.
Значыць, лета – у разгары! Хутка зноў заселіць хвойнік
Залаты – на доўгай ножцы – інвазійны баравік.
Генерал літаратурны – Чаргінец – ужо пакойнік,
А алімп да Аляксандра Карлюкевіча прывык.
13. 07. 2026 г.
Юрий Боровицкий
added a post
user-post.html
***
Памяці маёй дзядны Насці
На Пятра і Паўла у царкву уранні,
Потым за гурочкам першым у гарод.
На Куменне, кажуць, збудуцца жаданні,
Што б ні пажадаў ты на наступны год.
Можна выпіць чарку, бо прайшла пятроўка,
Каўбасы насмажыць, сёння ўжо не пост.
Сыраквашы ўнесці (доіцца кароўка)
Ды памазаць маслам той кароўцы хвост.
На Пятра і Паўла, ў нас жа – на Куменне,
Можна весяліцца ды адпачываць,
Зойдаць, нібы вецер той па загуменні,
І кумоў яечняй з салам частаваць.
12. 07. 2026 г.
Памяці маёй дзядны Насці
На Пятра і Паўла у царкву уранні,
Потым за гурочкам першым у гарод.
На Куменне, кажуць, збудуцца жаданні,
Што б ні пажадаў ты на наступны год.
Можна выпіць чарку, бо прайшла пятроўка,
Каўбасы насмажыць, сёння ўжо не пост.
Сыраквашы ўнесці (доіцца кароўка)
Ды памазаць маслам той кароўцы хвост.
На Пятра і Паўла, ў нас жа – на Куменне,
Можна весяліцца ды адпачываць,
Зойдаць, нібы вецер той па загуменні,
І кумоў яечняй з салам частаваць.
12. 07. 2026 г.
Юрий Боровицкий
wrote
status.html
***
Уладзіміру Някляеву
з нагоды яго юбілею
Адзін паэт святкуе юбілей
І лье ялей, каб заспакоіць сэрца,
Што ён на свеце – першы салавей,
Які пяе ў імклівым тэмпе скерца.
Спявай, паэт, і лі сабе ялей,
Як сродак суцяшэння, што ты першы.
Хоць два разы святкуй свой юбілей,
Ды не пішы аднолькавыя вершы.
І не сумуй, паэце! Весялей
Глядзі на свет, на дні свае і ночы!
Хоць не табе будуюць маўзалей,
Мазоль язык, каб не мазоліць вочы!
11. 07. 2026 г.
Уладзіміру Някляеву
з нагоды яго юбілею
Адзін паэт святкуе юбілей
І лье ялей, каб заспакоіць сэрца,
Што ён на свеце – першы салавей,
Які пяе ў імклівым тэмпе скерца.
Спявай, паэт, і лі сабе ялей,
Як сродак суцяшэння, што ты першы.
Хоць два разы святкуй свой юбілей,
Ды не пішы аднолькавыя вершы.
І не сумуй, паэце! Весялей
Глядзі на свет, на дні свае і ночы!
Хоць не табе будуюць маўзалей,
Мазоль язык, каб не мазоліць вочы!
11. 07. 2026 г.
Uploading
Error loading page. Retry in 15 seconds.
Error loading page. Retry in 5 seconds.
Error loading page. Retry in 5 seconds.
Мой Мир 19 лет
от
Команда проекта
Мой Мир
С днем рождения!
от
Алексей
Шемин
С днем рождения!
от
Алексей
Шемин
С Новым годом!
от
Команда проекта
Мой Мир
С Новым годом!
от
Команда проекта
Мой Мир
Other people named Юрий Боровицкий in My World