Қазақ 
үні


         


Қазағымның     домбырасы, қобызы,


Баурап  тартқан,  
бар  дауыстың  саздысы.


Сиқыр  күиі , 
арбап  тартып  өзіне,


Кең     даланы 
әкеледі   көзіңе.


 


Мына  қобыз  
неге  мұнша  зарлайды?


Іште   кеткен, 
қазақ  зарын  қозғайды.


Қол  бастаған  
батырлардың  айқайын,


Қанға  бөккен, дала 
куйін  шайқайды,


 


Дүбірлете  шапқан  
аттың  тұяғын,


Алты  бақан 
тепкендердің,  куй  әнін....


Ақ  бесікте 
әлдилеген  сәбиін,


Аналардың   елжіреткен, жан-куйін.


 


О  құдырет!!! Бәрі  қалай 
сияды?!


Қазағымның  дала 
куйін  жиады,


Құдыретіңнен  айналайын, қос  ішек  
пен бір  тиек!!!


Баурап   тартқан 
өзіне,  Қазақта қандай, дәу   жүрек!!!

Көгілдір аспан, көк аспан, Көңілідің күйін мұң басқан, 
Қараймын көзім талмастан, 
Жібірме, көңіл мұз батпан?

 Қазбауыр, бұйра бұлттарың, 
Өзіне көңіл аудырып,
Жөңкіле көшіп барады, 
Өкініш сазын қалдырып.

 Бұлтпенен көшсем, армандап,
 Артымда қалсын, жалғандар. 
Жоғалсын, жалған болғандар,
Көңілге қаяу салғандар. 

Көгілдір аспан, көк аспан, 
Көк бояу саған жарасқан.
Жетем – деп, арсыз көңілім, 
Қол созып бұлтпен, таласқан.

Журекти нурландырар камил ет иманымды.Сауапка жаза корши тирнектеп жиганымды
Озиннен жардем тилеп озине сиынамын
Жараткан ием менин кеширши кулдарынды.

Азгырса шайтан келип бузады ойларымды
Кайгырып кайгыменен тойладым тойларымды
Умытып озин жайлы ,умыттым ахиретти,
Ерекше мейримди Алла жарылка кулдарынды.

Тура жол хидаят бер адаскан кулдарына,
Пайгамбар,Сахабанын салагор жолдарына
Жардем ет кулдарына аса Ракымды Алла
Куылган Шайтандардын айналган курбанына..........

Мен мен едим .мен едим.Динсиз журген кезимде 
Жалкы кыздын бири едим.
Аллам иман берген сон.
Санага акыл келген сон.
Арыма уят енген сон.
Ауретти жапсам деп едим.
Озимдей болган наданнын.
Жаксы менен жаманнын
Арканы суйеп Аллага
Козин ашсам деп едим.
Артык кылмай ешкимнен
Кемде кылмай ешкимнен
Омир берген Аллама
Шукирлик етсем деп едим..................

от Марка 15:34 " В девятом часу возопил Иисус громким голосом: Элои! Элои! ламма савахфани? --что значит: Боже Мой! Боже Мой! для чего Ты Меня оставил?" Если Иисус - Бог, то к кому он тогда обращается?

от Марка 16:19 Итак Господь(по гречески "кириос" "господин"), после беседования с ними, вознесся на небо и воссел одесную (по правую сторону) Бога". - Отсюда я делаю вывод, что Иисус - не Бог. Здесь не написано: "одесную Отца" здесь именно написано: "одесную Бога"!!

Почему же Иисуса называют "сын Божий"
Сынами Божьими был назван еврейский народ:
"И в негодовании пренебрег сынов Своих и дочерей Своих"(Второзаконие 32:19)
Но сыны божьи по Библии - это не просто еврейский народ - сыны божии по Библии - это праведные люди.
Такой вывод мы можем сделать из стиха: "но они развратились пред ним - они не дети Его по порокам своим":(Второзаконие 32:5) Тоесть развратные люди не являются детьми Божьими по пятикнижью Моисея. Иисус был праведным человеком, поэтому его и называли "сыном Божьим".
Иисус же предрекает, что сынами божьими будут названы миротворрцы(творящие мир).(Евангелие от Матфея 5:9)
А Отец - это обращение не только Иисуса. И в пятикнижье Моисея мы находим: "Не он ли Отец твой - усвоил тебя, создал тебя и устроил тебя" (Второзаконие 32:6)

Когда же Иисус увидел, что обращение "сын Божий" может привести к обожествлению, он стал называть себя "Сын Человеческий"

И в заключение хочется сказать словами Иисуса:
"Господу Богу твоему поклоняйся и Ему одному служи" (Евангелие от Луки 4:8)
"Ибо и Сын Человеческий не для того пришел, чтобы Ему служили, но чтобы послужить"(Евангелие от Марка 10:45)



Тимур Джумагалиев


Источник:http://blogs.mail.ru/mail/timjum/1B90D80CA4A1868D.html

СУРА 68 ЧАСТЬ ВТОРАЯ

(34) Истинно, набожным у Господа блаженные сады.
(35) Поступим ли Мы с Подчиненными как с теми, что грешны?
(36) Что с вами и каково суждение?
(37) Или у вас писание, а в нём учение
(38) Что вам, поистине, любое предпочтение?
(39) Или у вас Наши клятвы вплоть до Дня Предстояния о том, что вам – плод вашего суждения?
(40) Спроси их, кем будут клятвы подтверждены?
(41) Или у них – святые? Пускай же приведут своих святых, если правдивы они.
(42) В тот день, когда откроются все тайны, и призовут земной поклон вершить, они не смогут сделать преклонение –
(43) Опущены их взоры и их постиг позор, а ведь могли они пасть ниц, (когда спустилось повеление).
(44) Оставь Меня с теми, кто ложью считает этот рассказ – когда они не будут знать, их жизнь постигнет завершение –
(45) Я дам отсрочку им, ведь замыслы Мои прочны.
(46) Или ты просишь награды и у них от платы отягощение?
(47) Или, быть может, пишут они тайное откровение?
(48) Ты дотерпи! Господь решит! Не будь подобен спутнику кита. Вот он воззвал, когда его постигло заточение.
(49) И если б не Господня милость, то был бы выброшен он на пустырь, его постигло б унижение.
(50) Избрал его Господь и сделал человеком правоты.
(51) А те, кто отвергает, своими взорами тебя готовы опрокинуть, и, слушая Упоминание, говорят: «Его коснулось бесов проникновение»
(52) Но это - не что иное, как Упоминание для народов, (ниспосланное с Божьей высоты).


Тимур Джумагалиев - ответственный за перевод.


Источник: http://blogs.mail.ru/mail/timjum/62F437EA42AA03A5.html

Сенде тудым, сенде өстім туған жер,
Кіндік қанымды, белімді буған жер.
Ертеден кешке дейін шаршамай,
Ойынға тоймай, қозы лақ туған жер.

Туған жер менде сенің бір түлегіңмін,
Күші сеннен қатайған білегімнің.
Уа туған жер айналдым қасиетіңнен,
Шаттығы сеннен басталады ертеңімнің.

Мен өзіңнен үйреніппін сүйюді,
Мен өзіңнен үйреніппін күйюді.
Сондықтанда құдіреттісің сен мәңгі,
Уа туған жер,
Сенің атың жүрегімде түйюлі.
                       21 06 04

Талпынасың әлде кімге жүрегім, Еміңді таба алмастан жүремін.
Сағыныштың сан батпан салмағынан,
Жүрегім-ай сарғайып жүдедің.

Кеудеме менің сыймай барасың,
Қайғыдан күнде еншіңді аласың.
Білмеймін немен тынарыңды, 
Жүрегім-ай қайда апарып соғасың.

Күрсінесің, ауыр ойға шомасың,
Даланың нәзік гүліндей соласың.
Күздің жапырағындай қалтырап,
Жүрегім-ай дір дір етіп тоңасың.
                        Т Салықов
                         2 12 04

2Кто-то взломал почту и удалил предыдущий ролик "Альфа и Омега - знамения Аллаха", поэтому видео было загружено заново. Это видео дополнено сведениями из древнейшей Библии, названной "Синайским кодексом".
Смотрите, удивляйтесь, делитесь с другими! Можете оставлять комментарии на странице ролика.



Для тех, у кого медленный интернет лучше выключить высокое разрешение (HD) внизу плеера для более быстрой загрузки видео, еще можно нажать на паузу, чтобы ролик загрузился полностью.

Мен сені іздедім.
 
Мен сені өмір бойы іздедім,
Табам деп үмітті үзбедім.
Жаным өзіне серік етті-ау,
Сен кеткен сәттен-ақ күз лебін.
 
Мен сені іздедім таңдардан,
Екеуміз армандаған арманнан.
Сірә сені ақтыұ демім қалғанша,
Іздеумен өтермін жалғаннан.
 
Мен сені іздедім қырлардан,
Екеуміз сырласқан сырлардан.
Мен сені іздедім қаламымнан,
Өзіңе төгіп өткен жырлардан.
 
Мен сені іздедім гүлдерден,
Өзіңе ең алғаш сөз айтқан күндерден.
Мен сені іздедім кештерден,
Екеуміз бір болған түндерден.
 
Бірақ оданда іздеп таппадым,
Таңым бопта, гүлім бопта атпадың.
Еш жерден таппаған соң сәулешім,
Сені жүрегімнің төріне сақтадым.
                                            
                                  Тельман Салықов
                                   2010 ж.  Ақпан.              
 
 

Тағы да
(Арқанкерген шекарасындағы жәйтқа)
 
Тағы да қан, тағы да қазақ қаны төгілді,
Тағы да сол, қазақтың ғазиз жаны егілді.
Тағы да қанды қырғын, кісі өлімі,
Тағы да қазағымның қабырғасы егілді.
 
Тағы да қойша қырып салды қазағымды,
Басыңнан арылар күні боларма азабыңның?
Тағы да қайғы қасіреттен көз ашпай,
Бесігінде тербеліп тұрмыз аза мұңның.
 
Тағы да сол жала, қып-қызыл өтірік,
Челахты "терминатор" жасадық лепіріп.
Тағы да "сүттен ақ, судан таза" боп,
Жүр-ау қылмыскер миығынан бір күліп.
 
                                        Тельман Салықов.
                                            19. 06. 2012.
  
 
 

Адам омири.   





Ойнактайсын ойламай, 

Ботадай он жасында.  

Желкилдеген жиырмада, 

Кайгы да жок, мун да жок, 

Болсадагы касында.     




Отызда камал бузарсын, 

Куш кайратын бойында. 

Орта жас екен кырыгын, 

Жастык шактын агасы, 

Карылык жок ойында.   




Елу-деген жасыныз, 

Елес емес бел екен.  

Белге шыгып карасан, 

Елуге дейин омирин  

Ушып бир келген жел
екен.   



Келгенин алпыс билдирер, 

Агарган баста шашыныз. 

Куресуге алдыннан, 

«Карылык батыр» келеди, 

Аманда болгай басыныз.   




Умытшак болып жанылып, 

Жетписке де жетерсиз.  

«Карылык»-деген батырды, 

Женсениз эри кетерсиз. 



Сексенге келсен улысын, 

Карылыктын кулысын.

Шидерленген аттайсыз,

Акылмен сурсен омирди,

Жазулы асыл хаттайсыз.  



Алла жазса токсанды, 

Окпелеген баласын. 

Жан-жагына карасан, 

Катарын жок, курбын жок, 

Жалгыз озин каласын.  



Бирер адам болмаса,

Жузден асып кетпейди. 

Олшеп берген омирден,

Канша бир мыкты болса да, 

Бузып, жарып отпейди.  



Адал боп жаксы кун корсен, 

Артында жаксы ат калар.  

Жаман болсан жалганда, 

Отти-ау-деп мына омирден,  


Ким сени ойлап еске
алар.     Желтоксан,2009 ж.   


 Серик Серикбай-улы,
«Элемнин жарыгы»

китабынан

         
Алаш                   


Ру-деп Казак баласын,

Асылдык ушин талдаймын. 

Алаш-деген ун шыкса,

Ушып та барам, калмаймын. 



Алаш сози-бирлигин,

Алаш сози-тирлигин. 

Алаш сози-киели,

Батырлыгын, ерлигин. 



Алаш-десе масайрап,

Кеудемди керип керилем. 

Алаш созин сезсем мен,

Олсем де қайта тирилем. 



Алаш-келер  урпагым,

Алаш-ата-бабамыз. 

Алаш-аткан ак таным,

Алаш-ой мен санамыз.  



Алаш-отты ураным,

Алаш-айтар жыр-эним. 

Алаш-десе елерер,

Елимде сункар кыраным.  



Алаш-отым, отаным,

Алаш-эсем каламыз.

Эркашанда жайкалсын,

Алаш ели,
даламыз.     

  Серик Серикбай-улы. 

Саган сенип
калдырган.    

 ...Алшан баскан халкымнын, 

Улан байтак жери бар.  

Асырар унин данкымнын, 

Ер сыйлаган ели бар.   



 Калдырган кылып аманат,  

Бабалардын тили бар. 

Жер уйыктай жери бар, 

Карагым муны билип ал.    



Билсин сенин затынды, 

Бабалар изи балдырган.  

КАЗАК-деген атынды,  

Саган сенип
калдырган.           

    Серик Серикбай-улы, «Онеге» китабынан

                                     


Егемендик
тойымыз     

Бас мереке тойымыз,

Егемендик алган кун. 

Арайлап атып ак таным,

Конилге шаттык салган кун.  



 ...Элемге кетип атымыз,

Кок жалау желбир каккан кун.  

Энимиз шарлап элемди,

Ел танбамды таккан кун.

    Серик Серикбай-улы, «Онеге» китабынан            


 


Тэуелсиздик
мейрамы.

...Бодандыктан кутылып,

Егемендик жеткен кун.

Ата-бабам коп кутип,

Жете алмастан кеткен кун.



Бул куниме жеткенше,

Не бир заман откен кун,

Бостандыктын шашуын,

Тобемизден токкен кун...

Серик Серикбай-улы, 'Онеге' китабынан


 


Дүние өтер-кетер.

 Білгенді
үлгі етпей тұрам қалай,

Жақсының үйі-мешіт, жаны-сарай.

Қолынан келгенінше жақсылықты,

Ерінбей өнеге еткен жанға талай. 



 Қуантқан
адамизат бар баласын,

Бұл өмір қызықтары қандай балдай.

Кей кезде түсінбейсің, таң қаласың,

Жұтқызар бар ащыны заман зары-ай. 



 Кейде
бір қиналғанда зар боласың,

Жылы сөз, пебіз айтар жан табалмай.

Кей кезде көңіл шалқып бір толарсың,

Көңілің қуаныш лебін бір басалмай. 



 Өмірден
жақсы-жаман бәрі де өтер,

Шыдарсың тек әліптің артын бағып. 

Жалғанда бір Алла-деп өмір сүргін,

Күнәдан алмағайсыз бетке жағып. 



Дүние
өтер-кетер шолтаң қағып,

Өмірің су секілді зырлайды ағып. 

Кетерсің бұл жалғаннан бір күндері,

Ақ бөзді орап киіп, басқа тағып. 

Серик Серикбай-улы






Казактын келиндери.    


Курметти асыл жандар,


Казактын келиндери. 


Туздыгы секилденет,


Омирде, елимдеги.   


 


Асылы адамзаттын,


Казактын келиндери.   


Гүлине тенер едим,


Бар асыл жеримдеги.   


 


Урпакты жалгастырар,


Казактын келиндери.  


Кылды енбек адам ушин, 


Ешкашан еринбеди.   


 


Казактын келиндери,


Мине әжем торимдеги. 


Бар жанга қурмети зор,


Кеменгер елимдеги.  


 


Казактын келиндери,    


Байкалар керимдіги. 


Бет ашкан жана гана, 


Шашылып коримдиги.   


 


Казактын келиндери,


Жап-жас жан оримдейди. 


Шаркаттын астында отыр,


Бет-жүзи коринбейди.    


 


Жасырып жамандыкты, 


Жақсыга еликтетер. 


Казактын келиндери, 


Бастарын бирикти етер.  


    Серик Серикбай-улы, 


«Онеге» китабынан


 


 


 Сулулык-деген  журекте.






Деминиз
битсе олшеули,

Жалганда кала алмайсын.

Бермесе хусын Раббым,

Тартып ала алмайсын.



...Сулулык-деген журекте.

Бояуды керек етпейди.

Бояганмен бетинди,

Оз бетине жетпейди.



Баттасып жаккан бояуын,

Жамандыкты жасырмас.

Жылтырап бетин турганмен,

Акылынды асырмас.....

        Серик Серикбай-улы,
"Онеге" китабынан



Адам бир оте жаксы токтамга келсе журеги жарылгандай

куанады. Элемде жаналык ашкандай болады. Бирак онын ашкан жаналыгын бурын откен

ата-бабаларымыз айтып кеткен болады. Болмаса даналар айткан, Керек десениз

адамга керекти барлык "жаксы" Куранда жазылган.  Сиз буган
не-дейсиз агайын.



 Серик Серикбай-улынын «Кара создеринен».


 

Прошу вас, комментируйте на странице ролика!!!Перейти

Көзіме жас алдым ауылым есіме түскенде
Есіме түсіп кетті-ау сол балалық күндерде.
Бала күнде бақытты едім
Қайда кетті сол күндерім жоғалған мүлде
Ойладым бәрін ойыма ой түсті
Арыла алмай қойдым уайым мен қайғы күшті 
Отырмын міне қолыма қалам алып ,
Ай сол күндерім менің желге ұшты
Енді қайтейін келер күнді ойласам толғанамын
Келер күнге сескеніп тағы бір қарадым
Енді бақыт күтем өмірден мәңгілікке
Сол бақытты іздеуде көз жанарым