Карагоз Сагалова,
09-12-2015 14:19
(ссылка)
Папама
Әкешим мен өзиңди сағынамын
Сағынып жиі сени еске аламын
Кетпейди сенин маған қызым деген
Мейіриммен қараған көз жанарың
Келеди кейде өзиңе еркелегим
Әкешим мен өзиңди улги етер ем
Тусиме енип кетши бир кун менин
Әкесимен қызы боп сыр шертемин
Кызығамын акеси бар адамдарға
Әкешим деп қуанып барғандарға
Жүргейсин ана жақта аруағыңмен
Желеп жебеп артыңда қалғандарды
Аман болсын ортамызда жан анашым
Сени аңсап анашым қайғырмасын
Бизге тирек,анама серик болған
ӘКЕШИМ сени ешкашан умытпаймын!!
Сағынып жиі сени еске аламын
Кетпейди сенин маған қызым деген
Мейіриммен қараған көз жанарың
Келеди кейде өзиңе еркелегим
Әкешим мен өзиңди улги етер ем
Тусиме енип кетши бир кун менин
Әкесимен қызы боп сыр шертемин
Кызығамын акеси бар адамдарға
Әкешим деп қуанып барғандарға
Жүргейсин ана жақта аруағыңмен
Желеп жебеп артыңда қалғандарды
Аман болсын ортамызда жан анашым
Сени аңсап анашым қайғырмасын
Бизге тирек,анама серик болған
ӘКЕШИМ сени ешкашан умытпаймын!!
Метки: Сагалова Карагоз
Карагоз Сагалова,
07-12-2015 17:59
(ссылка)
Абай Кунанбаев Слова Назидания
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ПЕРВОЕ
Существует четыре правила, способствующие восприятию и запоминанию услышанного:
во-первых, нужно утвердиться духовно и быть непреклонным;
во-вторых, слушать советы умных людей со вниманием и открытым сердцем, с готовностью и желанием уяснить смысл сказанного;
в-третьих, вдумчиво, неоднократно повторять про себя эти слова и закреплять их в памяти;
в-четвертых, следует избегать вредных свойств ума; если даже придется подвергнуться искушению этими силами, не поддаваться ему.
Вредные свойства ума: беспечность, равнодушие, склонность к беспричинному веселью, тяга к мрачным раздумьям и губительным страстям. Вот эти четыре порока способы разрушить и ум, и талант.
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ВТОРОЕ
Тем, кто стремится усвоить науку, необходимо знать условия, без которых невозможно достичь цели.
Во-первых, обретая знания, не ставь себе задачи получить через них какую-нибудь выгоду. Чтобы заняться наукой, прежде всего нужно полюбить ее, иметь стремление к ней. Если ты ценишь знания как высшее благо, каждое открытие новых истин принесет твоей душе покой и удовлетворение. Крепко запоминай то, что ново для тебя, тогда появится стремление к поиску, любовь к науке, память хорошо усвоит и запечатлеет в себе то, что ты видел и слышал.
Если же мысли твои заняты другим, а науку ты постигаешь из жажды накопительства, твое отношение к знаниям будет таким же, как отношение мачехи к пасынку. Когда душа и мысли поистине благосклонны к науке, она и сама становится благосклонной — легко дастся. С половинчатой склонностью она и воспринимается половинчато.
Во-вторых, изучая науки, ставь перед собой ясные и благородные цели, не стремись приобрести знания для того, чтобы иметь возможность спорить с другими. В разумных пределах споры помогают обрести твердость в убеждениях, но чрезмерное увлечение ими только портит человека. Охотники до словесной перебранки чаще всего затевают споры не для выяснения истины, а чтоб блеснуть своими знаниями, одержать верх над другими. Такие споры рождают зависть, они не прибавляют человечности, не служат науке, напротив, сбивают людей с толку. Это — занятие смутьянов. Тот, кто сбивает с праведного пути сотни людей, не стоит мизинца того, кто возвратил на путь истины хотя бы одного человека!
Да, споры — один из путей науки, но тот, кто втягивается в них, рискует стать самодовольным спесивцем, завистливым сплетником. Такому человеку в спорах не чужды и ложь, и злословие, и брань, унижающие человеческое достоинство.
В-третьих, если ты добился истины, не отступай от нее даже под страхом смерти. Если твои знания не способны убедить тебя, не думай, что кто-то другой оценит их. Если ты сам не ценишь своих знаний, как ждать признания других?
В-четвертых, существуют два метода, способствующие приумножению знаний. Одно из них — мулахаза, и другое — мухафаза. Способности должны находиться в непрестанном совершенствовании. Не усилив их в себе - не умножить знаний.
В-пятых, в девятнадцатом Слове сказано о четырех губительных недостатках ума, среди них тот, что называется беспечностью, праздностью ума. Душа моя, заклинаю, остерегайся этого зла! Оно губительно и для Бога, и для человека, и для разума, и для чести. Оно — враг всему! Но там, где жива совесть, этому недостатку нет места.
В-шестых, сосуд, хранящий ум и знания — характер человека. Воспитывай свой характер! Предавшись зависти, легкодумию, то и дело попадая под влияние чужих речей и сиюминутных увлечений, можешь утратить твердость характера. Не будет пользы от учения, если нет надежного хранилища для знаний.
Чтобы достигнуть намеченной цели и быть верным своему долгу, в характере человека должны быть постоянство, решимость, сильная воля, способные сберечь трезвость рассудка и чистоту совести.
Все должно служить делу разума и чести.
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ТРЕТЬЕ
Хочешь быть богатым — учись ремеслу. Богатство со временем иссякает, а умение — нет. Тот, кто продает плоды своего ремесла без обмана, в народе считается святым. Но тех, кому Бог даровал хоть какое-нибудь ремесло, не минуют и пороки.
Во-первых, они не ищут на стороне лучших мастеров, чтобы перенять их опыт и не стремятся достичь большего мастерства. Довольствуясь тем малым, что имеют, считают, что этого вполне достаточно и предаются лени.
Во-вторых, нужно трудиться неустанно. А им стоит приобрести два-три головы скота, как они начинают воображать себя утопающими в благополучии, начинают бездельничать, чваниться, дело свое делают спустя рукава.
В-третьих, стоит кому-нибудь обратиться к ним с просьбой: «Ты братец,- умелец, ты щедр» или «Что тебе стоит сделать для меня то-то и то-то», как они начинают думать с самодовольством, что дожили до дней, когда люди начали обращаться к ним с просьбами. Возгордясь, поддавшись лести, они теряют свое драгоценное время, дают повод торжествовать лукавому льстецу.
В-четвертых, такие люди домогаются приятельских отношений, с кем бы то ни было. Достаточно пройдохе подарить им какую-нибудь мелочь, пообещать помочь, назвать другом, они и рады, что оказались нужны кому-то, что годятся в друзья. Тут-то и сказываются их наивность, незнание жизни. Доверившись лживому языку, безумно радуясь приветствию мнимого друга, они стараются сделать для него все. Если ему чего-то не хватает, делятся с ним собственным добром, забывают о еде, одежде, о своих заботах и обязанностях, когда поджимает нужда, бегают, выпрашивая взаймы. Угождая другим, тратят без пользы время, остаются без доходов, втягиваются в раздоры из-за долгов, теряют свой человеческий облик, живут в нищете и бесславии.
Почему так происходит? Порой люди, способные провести кого угодно, сами легко оказываются обманутыми.
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ЧЕТВЕРТОЕ
Все знают, что люди смертны, что смерть приходит не только за старыми, и, взяв кого-то, она никогда не возвращает его. Казах верит в это поневоле, а не потому, что доходит до этой истины путем глубокого размышления.
Казахи твердят, что верят тому, что есть Бог, который спросит после смерти за все, за добро отплатит добром и накажет за зло, что наказание и награда его отличаются от мирских, воздаяния его бесконечно щедры, а кара неизмеримо жестока. А мне не верится в их слова. Потому что они не веруют искренне и осознанно. Поверь они в это, творили бы добро соответственно своей вере и не знали бы печали. Разве возможно убедить их в чем-то другом, когда даже в эти истины они веруют смутно? Каким путем исправить их? Можно ли назвать их истинными мусульманами?
Тот, кто хочет избежать мучений на этом и на том свете, должен помнить: не бывает в душе одновременно двух радостей, двух страстей, двух противоречий и двух горестей. Это невозможно. Тот, для кого земные радости и земные печали выше забот и радостей потустороннего мира - не мусульманин.
Насколько казах – мусульманин, судите теперь сами. Если бы встретились ему две вещи, одна из которых предназначена для потусторонней жизни, а вторая- для земной, и предстояло бы ему выбрать что-то одно, казах не упустил бы случая выбрать вторую, полагая, что приобретет первую в другой раз, а если не будет случая, Аллах великодушно простит его за выбор. Перед судом смерти этот человек будет клясться, что не променял благо потустороннего мира на земные радости. Как ему верить после этого?
Человек человеку друг. Потому что все в жизни — рождение, воспитание, чувство сытости, голода, печали, горя, форма человеческого тела, путь которым являешься на свет и которым уходишь из него, — все у всех одинаково; и в другом мире — смерть, погребение, тление, допрос на Страшном суде — все общее. Как знать, проживешь ты еще пять дней или нет? Все люди гостят друг у друга, сам человек — гость в этой жизни, так стоит ли злословить, враждовать из-за богатства, завидовать чужому счастью, коситься друг на друга из-за пустяков?
Преклоняться не перед Богом, а перед человеком, молить не о благословении своего труда, а о том, чтобы добро для тебя было отнято у других, - разве с подобной просьбой следует обращаться к Аллаху? Разве Создатель может ради одного унижать и обездоливать другого?
Не имея ни здравого ума, ни образования, не умея связать двух слов, упрямо настаивать на своем, тягаться с мудрыми — разве это достойно звания человека?
И что это за человек?..
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ПЯТОЕ
Призвав к Суду ходжей, суфиев, мулл, жомартов и шахидов. Всевышний строго спросит с них. Поставит отдельно тех, кто был ходжой, суфием, муллой, жомартом и шахидом, но совершил благие дела при жизни лишь ради того, чтобы жить в почете. И поставит отдельно тех, кто служили ради Аллаха, старался быть угодным ему.
И скажет тем, кто возносил ему хвалу из корысти: «Вы при жизни служили ради того, чтобы к вам обращались уважительно — хаджеке, молдеке, мырзеке, софеке, батыреке. Здесь этого не будет. Ваша счастливая жизнь кончилась, кончилась ваша власть над людьми. Здесь вы не то что почитаемы будете, а наоборот, спросится с вас за все. За все придется отвечать! Я дал вам жизнь, наделил богатством. Вы же использовали это для наживы, обманывали людей, прикрываясь заботой о потустороннем мире».
Тем же, кто старался честно служить, он скажет: «Вы жизнью своей и всеми делами старались угодить мне. Я доволен вами. Для вас мной уготовано место почетное, проходите же! Возможно, здесь вы встретите друзей и тех, кому делали добро, или тех, кто содействовал вашим добрым намерениям. Радуйтесь же!».
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ШЕСТОЕ
В хадисе нашим пророком, да благословит Аллах его имя, сказано: «У кого нет стыда, у того нет и веры». В народной пословице говорится то же самое: «У кого есть стыд, у того есть иман». Становится очевидным: стыд — есть неотъемлемая часть имана. Но что такое стыд?
Существует стыд, порожденный невежеством. Это то же, что застенчивость ребенка, который стыдится вымолвить слово или подойти к незнакомому человеку, хотя никакой вины его ни перед кем нет. Не имея вины перед шариатом, перед собственной совестью, стыдиться того, чего не следует стыдиться, — верный признак глупости и низкородности.
Истинный стыд тот, который испытывают, совершив поступок, противный законам шариата, совести, человеческому достоинству. Такой стыд бывает двух видов.
Один из них — когда стыдишься не за себя, а за провинность другого. Стыдишься, потому что сострадаешь человеку, и думаешь: «Япырай, что стало с этим человеком? Почему он вдруг поступил так недостойно?»- краснеешь за него.
Другой стыд вызван своей совестью, собственной провинностью перед шариатом, перед своей совестью и человечностью, допущенной по ошибке или случайно. Может, никто кроме тебя и не знает о твоей провинности, но твой разум и естество терзаются, наказывают себя. Ты не находишь себе места, не можешь смотреть людям в глаза, мучаешься.
Люди, способные переживать такой стыд, отказываются от еды, теряют сон, случается, что в отчаянии они кончают жизнь самоубийством. Стыд — это человеческое достоинство, заставляющее изнутри признать свою вину и вынести себе наказание. В такие часы и мысли в голову не идут, и слова как будто теряются. Не утереть слезы из глаз и влагу из носа. Человек уподобляется жалкому псу. Он не только не может смотреть людям в глаза, но и вообще ничего не видит. Тот, кто знает о таких терзаниях, но вместо того, чтобы великодушно простить виновного, усиливает его страдания, лишен человечности и милосердия.
Люди, которых я вижу сейчас, не стыдятся ничего и не умеют краснеть. «Я же признал свою вину, чего еще?»- говорят они. Или оправдываются: «Ладно, я опозорился, но ведь и ты так поступаешь?» Или говорят: «Вот такой-то и такой-то сделали то-то и то-то, но ходят по земле как ни в чем не бывало. Я же по сравнению с ними, можно сказать, ничего плохого не совершил. К тому же у меня была причина так поступить». Вместо того чтобы устыдиться содеянного, они обеляют себя.
Как нам назвать такого - человеком стыдливым или не ведающим стыда? Назвать стыдливым не позволяют хадис и слова, сказанные мудрыми...
Как нам понять, есть у этих людей иман или нет его?!.
СЛОВО ТРИДЦАТЬ СЕДЬМОЕ
1. О достоинствах человека суди по тому, каким путем он идет, а не по тому, как ему удалось завершить его.
2. Как ни прекрасна мысль, пройдя через человеческие уста, она тускнеет.
3. Сказав мудрые слова самонадеянному невежде, порой обретаешь утешение, но чаще всего от них не остается и следа.
4. Твори благо разумному, глупого оно только портит.
5. Сын своего отца для других — враг. Сын человеческий — твой брат.
6. Достойный, попросив многого, довольствуется малым, ничтожный просит много, но останется не довольным, даже если получит больше, чем он просит.
7. Тот, кто трудится для своего блага, уподобляется животному, которое пасется только для себя; того, кто трудится, выполняя человеческий долг, Всевышний метит своей любовью.
8. Кто отравил Сократа, кто спалил Жанну д'Арк, кто казнил Гайсу, кто закопал нашего Пророка в останках верблюда? — Толпа. Толпа безрассудна. Сумей направить ее на путь истины.
9. Человек — дитя своего времени. Если он плох, в том виноваты и его современники.
10. Будь в моих руках власть, я бы отрезал язык тому, кто твердит, будто человек неисправим.
11. Остаться одиноким — все равно что умереть. Все беды падут на голову одинокого. В миру много порочного, но и утешение, и веселье существует в нем же. Кто с достоинством выдержит первое? Кто устоит во втором?
12. Кому из нас не приходилось бывать в беде? Теряет надежду только слабый. Верно, что в мире нет ничего неизменного, но ведь и зло не вечно. Разве после суровой зимы, не приходит полноводная цветущая весна?
13. Если некто молчит в гневе – значит, всю силу гнева он затаил в себе. Извергающий черную брань — обычно хвастун или трус.
14. Успех и счастье опьяняют человека. И только один из тысячи умеет сохранить хладнокровие и разум.
15. Если хочешь, чтоб дела твои ладились, берись за них разумно.
16. Высокая должность — все равно что высокая скала. На нее и неторопливая змея вползет и быстрокрылый сокол взмоет. Недоброжелатели начинают хвалить тех, кто еще не достиг вершины, а эти, легковерные, радуются их словам.
17. Мир — океан, время — веяние ветра, ранние волны — старшие братья, поздние волны — младшие братья. Поколения сменяются чредой, а кажется — незыблем их покой.
18. Простолюдин, прославившийся умом, — выше царя, вознесенного удачливой судьбой. Юноша, продающий свой труд, - достойнее старца, торгующего своей бородой.
19. Сытый попрошайка — дьявол во плоти, ленивый суфи — лицемер.
20. Плохой друг — все равно что тень, когда солнце над головой, от нее не избавиться, когда тучи сгущаются, ее не сыщешь.
21. Будь откровенен с тем, кто одинок, поддерживай хорошие отношения с теми, у кого много друзей. Будь осторожен с беспечным, и стань опорой обездоленному.
22. Бесполезны и бесплодны: бессильный гнев, любовь без верности, учитель без ученика.
23. Пока ты добиваешься цели, добра тебе желают все, но как только ты достигаешь её, твой доброжелатель — лишь ты сам.
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ВОСЬМОЕ
Дети мои, утешение сердца моего! Вот написал несколько слов о человеческих деяниях и завещаю написанное вам, как память. Прочтите со вниманием, вникните в суть этих слов, - и ваши сердца преисполнятся любовью. Любовь человека неотделима от его разума, человечности, знаний. Исходной, изначальной причиной этих свойств являются те совершенства, которые даются человеку от рождения — крепкое здоровье, прекрасная внешность, все остальное зависит от благородства отца и матери, от мудрых наставников и добрых друзей. Устремленность и понятливость порождаются любовью. А разум, человечность и знания будят в человеке интерес к науке.
Ребенок по доброй воле не тянется с ранних лет к учебе. Приходится его принуждать или привлекать до тех пор, пока у него не возникнет жажда знаний. Ребенка, имеющего стремление к знаниям, можно считать человеком, можно питать надежду на то, что он будет стремиться познать Бога, понять себя и окружающий мир, что он научится приобретать добро, не поступаясь честью, и будет избегать зла. Иначе ему суждено пребывать в невежестве, в лучшем случае получит он весьма поверхностные знания. Скверно, что многие родители, дурно воспитавшие своих детей, затем отдают их на попечение мулл, ибо пользы от этой учебы нет. Развращенные сызмальства дети не могут иметь интереса к знаниям, религии, почтения к своим наставникам. Не получится из них полноценных людей, добросовестных мулл, истинных мусульман. Самое сложное — воспитать в них человечность. Потому что Аллах — это путь истины, а искренность и правдивость — враги зла. Разве друг явится на приглашение, посланное через врага? Не добиться истины, если в душе нет любви к ней. Человеческие знания добываются любовью к истине, жаждой открытия для себя природы и сути вещей. Это не Божие всезнание. Любознательность и стремление к наукам дают человеку знания, лишь соразмерные его рассудку.
Но прежде всего надобно возлюбить Аллаха. Известно, что Наука — один из ликов Всевышнего, потому и любовь к Науке — признак человечности и искренности. Не достигнуть вершин Науки, занимаясь ею для стяжательства, ради корыстных, низменных целей. Пусть богатство, всеобщее уважение и слава сами найдут человека, только тогда они смогут стать достойным украшением его. А преклонение перед ними принижает человека, независимо от того, добьется он успеха или нет.
Если ты обрел любовь к истине, желание учиться, — найди в себе внимательный слух и искреннее прилежание. Исповедующие ислам прежде всего должны знать, в чем заключается истина имана, ибо иман — это не слепое поклонение. Скажем, поверили мы в Бога, в то, что слова Корана — изъявление его воли, что Мухаммед Мустафа, да будет благословенно его имя, является посланником его. Что нам дает такая вера? Ты веруешь в Бога ради него или ради своего спасения? Аллах велик, и он не пострадает от твоего неверия. Если ты утверждаешь, что вера твоя необходима тебе самому - хорошо, значит, ты веруешь. Но если это — вера ради веры, пользы от нее тебе не будет. Твоя вера окажется поистине праведной, принесет пользу, когда ты сам этого жаждешь. Нужно знать, какими усилиями достигается осознанная, разумная вера...
Ты сказал, что веришь в Бога, в его лики и имена. Тогда ты должен знать его имена, понять величие сущности каждого из восьми его ликов, назвавшись мусульманином, почитать себя рабом Всевышнего и стараться подчинить свои помыслы его воле. Не тверди невежественно, что невозможно уподобиться Богу. Действительно, нельзя в точности воспроизвести творения Всевышнего. Но подражай во всем делам его, следуй указанным им путем. Вот светлейшие лики Аллаха: Жизнь, Наука, Могущество, Зоркость, Чуткость, Желание, Слово, Созидание.
Создатель наделил человека этими качествами, но не в таком абсолютном совершенстве, каковым он сам ими обладает.
Можем ли мы называться мусульманами, направляя данные нам, пускай мизерные, но все же способности не по назначению, не употребляя их в угоду Всевышнему? Нужно знать, каким образом уподобить свои действия восьми величайшим качествам Аллаха, ибо природа Аллаха такова, что не нуждается в нашем описании, этого требует наш разум, нуждающийся в ясности представления Бога в восьми упомянутых ликах. Не зная их, нам не составить представления о Всевышнем. Поскольку мы знаем Аллаха по мере его проявлений, познать его окончательно не дано никому. Даже мудрейшим из мудрых не разобраться в его деяниях, не то чтобы постичь внутреннюю сущность его природы. Аллах всесилен, наши возможности ограничены. Измерить конечным бесконечное — невозможно. Стараясь закрепить в сознании понятия о нем, мы твердим: «Аллах, есть, Аллах един». Но сами понятия«есть», «един» не соответствует непостижимой сущности Аллаха, ибо любое возможное в действительности явление не минует измерения «един». Применимо оно ко всему мирозданию, которое находится во владении Аллаха, о чем поведано нам в Писаниях, где также упоминается восемь неизменных ликов и девяносто девять благостных имен Аллаха, выражающих неповторимый образ и действия его.
Я же хочу повести речь о четырех ликах. Первые из них — Наука и Могущество, остальные являются неотъемлемой составной частью, дополняющей и объясняющей сущность этих двух. Отмечу еще одно из шести ликов — Жизнь.
Мы говорим: «Аллах есть, Аллах един». Характеризуем и воспринимаем его, как Могущество Науки. Задумаемся, имеют ли реальную силу понятия «есть», «един», «могущество», «наука»? Не приходится сомневаться в том, что могущество науки — реальная сила: где Жизнь, там и Желание. А там, где Наука, Желание тоже неизбежно. Наука сама по себе ничего не дает. Все на свете приводится в движение могуществом Всесильного. Одним из свойств, присущих Желанию, является Слово, то есть речь. Разве Слово может обойтись без буквенных знаков и голоса? Только слово Аллаха беззнаково и безголосно. Но коли есть потребность говорить, значит есть способность слышать сказанное и видеть зримое, не так ли? Аллах слышит и видит не так, как мы — ушами и глазами, что является господствующим преимуществом, то есть Могуществом Науки. Следующий из его образов — Созидание, то есть претворение в жизнь. Если считать, что Созидание — одно из ликов Аллаха — пребывает в непрерывном претворении, не освобождаясь от этого, не обособляясь, как Наука и Могущество, а находясь в подчинении и принуждении, это указывало бы на его бессилие и зависимость. А зависимость — не к лицу Аллаху. Созидание утверждает Могущество. Отсюда следует — благодаря Науке и Могуществу находят единение все восемь ликов Аллаха. Наука безмерна и совершенна. Могущество — всесильно и безупречно. О мастере судят по его делам. Ни одному смертному не дано объять разумом, каким колоссальным трудом сотворено и какой могущественной силой собрано в единое целое все, что видим и ощущаем.
Если у земного существа разум является его властителем, а сила служит ему во всех его деяниях, напрашивается вывод: не те ли свойства служат и Аллаху? Наука и Могущество должны восприниматься единым понятием — «Всезнающее Могущество», иначе одно из них окажется ведущим, другое ведомым. Что тоже противоречит учению Аллаха.
В таком случае может оказаться, что восемь ликов Аллаха, не сливаясь в единый образ, превратятся в разные и самостоятельные лики. Все эти свойства исходят от одного Создателя, все вместе они олицетворяют единый и неповторимый образ Аллаха. Усматривать преднамеренность их соединения для создания могущественного образа было бы ошибкой.
Сила человека заключается в его разуме и знаниях. Могущество Всевышнего выражено в Науке и Милосердии. Хотя Милосердие не упоминается в числе восьми его ликов, оно поясняется смыслом следующих его имен: Всемилостивый, Милосердный, Сострадательный, Всепрощающий, Любящий, Защищающий, Покровительствующий, Благодетельный, Дарующий, Учтивый. Эти имена Аллаха подтверждают мои доводы. Логику моих слов также подтверждает удивительная гармония сотворенного мироздания. Ведь все на свете создано так, что одно служит интересам другого. Неживые тела не чувствуют боли и служат пищей одушевленной твари; животные поддерживают жизнь разумных существ — людей; животные освобождены от ответа перед Страшным судом, а человек наделен разумом и властвует над всем. В том, что Бог создал человека способным держать ответ на Страшном суде, проявились его справедливость и любовь к человеку. Он создал образ человеческий отличным от форм червей, птиц, прочей живности, наделил человека лучшим сложением, поставил на две ноги, высоко расположил голову, чтобы он мог обозревать окружающий мир; чтобы он не пригибался и не брал пищу, как животное, дал ему две руки, которые служат голове; чтобы он мог наслаждаться ароматами, дал ему нос; чтобы он мог видеть употребляемую пищу, дал ему глаза; чтобы защитить их от опасностей, дал веки; ресницы даны, чтоб уберечь веки от трения; брови — чтобы отвести от глаз стекающий со лба пот; язык дан для того, чтобы люди могли общаться, понимать друг друга и трудиться сообща. Разве это не свидетельство любви к человеку? Если кто-то любит тебя, разве ты не обязан отвечать ему тем же?
Вдумайся. Солнце испаряет влагу, превращает ее в тучи, проливаясь на землю животворным дождем, они дают жизнь семенам, травам и цветам, радующим человеческий глаз и сердце; созревают всевозможные плоды, сахарные тростники, поддерживающие жизнь на земле; реки стекаются в моря и озера, утоляют жажду животных и птиц, служат обиталищем для рыб. Земля одаривает человека хлебом, хлопком, коноплей, плодами и ягодами, хранит в себе ископаемые богатства; птицы дают человеку пух, мясо, яйца; животные — молоко и шкуру; вода — рыб, рыбы — икру, пчелы — мед и воск, черви — свой шелк. Производя эти богатства, никто и ничто на свете не скажет: «Это мое!». Все предназначено для блага человека. Фабрики и машины, созданные невероятным трудом, служат на радость и пользу человеку.
Разве это не проявление любви Всевышнего к человеку? Разве не долг человека отвечать любовью на любовь?
Чтобы человечество из-за своей ненасытности не истребило виды животных и не причинило ущерба последующим поколениям, Аллах заставил ту же человеческую жадность оберегать животных; звери и птицы надеются на свою силу, крепкие ноги быстрые крылья, находят убежище в глубине вод, обитают в высоких скалах, хоронятся в лесах; все живое стремится к размножению и наделено инстинктом самосохранения и заботы о потомстве. Все создано не в расчете на то, чтобы животное, развиваясь, совершенствовалось до уровня человека, а чтобы обеспечить человека неиссякаемым источником питания. Во всем мы находим проявление доброты и справедливости.
Мы не задумываемся над тем, что доброта и справедливость — есть условия шариата. Считаясь мусульманами, мы должны быть верными последователями Аллаха, но разве мы следуем ему неукоснительно? Разве для нас недостаточно этих ярких, подобных небесным светилам доказательств заботы Аллаха о человеке?
Нам нравится видеть благодеяния других. Но себя мы не обременяем лишней заботой о ближних. Разве это не грешно?
Кто допускает зло, не препятствуя ему, тот не может считаться истинным мусульманином. Или же он мусульманин наполовину.
Где тот праведный путь, указанный Всевышним? Этого многие не знают. Я не встречал мусульманина, который бы внял словам Пророка: «Задумайся о деяниях Аллаха», или следовал бы молитве:
«Люби Аллаха, и он возлюбит тебя»;
«Твори людям добро, ибо Аллах любит творящих добро»;
«Верующие в Бога творят благие дела, им уготовано место в раю».
Коран изобилует подобными аятами, но никто из нас не пытается вникнуть в их суть, нет у нас ни желания, ни достаточных знаний для постижения этих истин.
«Есть люди, которые веруют в Аллаха, считают своим святым долгом творить людям добро, ибо знают, Аллах не любит злонамеренных». Об этом свидетельствуют следующие слова Пророка, да благословит его Аллах: «Кто несправедлив, тот не имеет совести. Не имеющий совести, не имеет веры».
Отсюда мы уясняем, что вера не может возникнуть сама по себе, она рождается справедливостью и благонравием. Но справедливости и добродетели не добиться одними молитвами и слепым поклонением. Доказательства тут не требуются. Ты видишь мусульман, усердно молящихся и соблюдающих строгий пост, однако этого недостаточно.
Справедливость — мать всех благодеяний. Понятия совесть и честь исходят от справедливости. Справедливый человек непременно задумается и спросит себя: «Почему я одобряю добрые дела других, а сам не спешу принять в них участие?». Разве это не свидетельство его справедливости и честности? Разве это не начало благих дел? Но почему, заботясь о людях, он не проявляет такой же заботы о Создателе?
Стремление к благотворительности порождается умением довольствоваться малым. Не теряйте чувства справедливости, не уставайте творить добро. Без справедливости нет ни веры, ни человечности. Как учит Аллаяр суфи, один порок рождает сто других.
Понятия о Всевышнем сложились в нашем сознании как о Знающем, Милосердном, Справедливом. Если признаки Знания, Милосердия, Справедливости присутствуют в тебе, это означает, что ты имеешь стремление к знаниям, ты — истинный мусульманин и обладаешь высокой человечностью. Известно, что жауанмарт воплощает в себе три таких качества, как правдивость, благонамеренность, разум. Правдивость олицетворяет Справедливость, благонамеренность — Милосердие, а Разум, как мы знаем, — одно из имен Науки. Этими свойствами, но в малой мере, наделен человек; долг его — довести их до совершенства, использовать на благо, помнить о них, беречь их в себе. Достичь этого можно, имея искренние желания и неустанно трудясь. Этими тремя качествами обладает Пророк, за ним — святые, ученые и истинные мусульмане; эти качества направлены на служение Всевышнему, проповедуются Пророком, и приняты святыми с любовью. Но их любви хватило только на то, чтобы проявить заботу о загробной жизни. О мирских радостях они забыли или не брали их во внимание.
Ученые же думают и заботятся о земной жизни. Суждения святых и ученых противоречивы, хотя они недалеко ушли друг от друга в своих убеждениях, хотя обе стороны рассуждают в пользу учения Аллаха. Но ведь любой спор должен закончиться удовлетворением?
Наука и Разум, как и человеческая природа, не терпят насилия над собой, им противны неискренность, они учат нас быть добрыми, искренними, благодетельными, что и есть Милосердие.
Но я думаю, что и святые, и ученые ищут удовлетворения в спорах ради своего тщеславия.
Если бы человечество для своего усовершенствования избрало тарикат, путь, указанный святыми, мир бы пришел в запустение. Кто бы тогда пас скот, кто бы остановил врага, кто бы шил одежду, кто бы сеял хлеб, добывал богатства земных недр?
Отказавшись от благ, дарованных Всевышним, разве мы не рискуем оказаться недоброжелательными, неблагоразумными и неблагодарными, впадая тем самым в тяжкий грех?!
Избравшим этот путь грозит полное исчезновение или они окажутся жертвами кафиров, самые невыдержанные из них бесславно сойдут с избранного ими пути.
Если этот путь предначертан лишь для половины мусульман, то напрашивается вопрос: разве существует половинчатая истина? Истина должна быть единой для всех. Разве может быть выборочная истина? Выборочная справедливость? В таком случае у народа не может быть и самой жизни. Ибо жизнь есть высшая истина. Без жизни не может быть совершенства.
Не все святые презрели земные блага. Известно, что трое приближенных Пророка- Хазрет Гусман, Габдурахман ибн Гауф, Сагид ибн Абдукас - славились своими богатствами.
Строгую воздержанность святых можно объяснить их неуверенностью в своей силе, опасением соблазниться мирскими радостями, что несомненно ослабило бы их веру. Или же это вызвано желанием отвлечь внимание людей от накопительства примером своей воздержанности, в расчете на то, что люди, видя их смирение, откажутся от пагубных влечений, корыстных целей и изберут к благим совершениям путь любви. Если это предпринято из самоотверженной любви к людям, то их жертвы неоправданны, путь их опасен и неверен. Добиться истины подобным путем могут только люди преданные своей вере, достигшие вершин науки, обладающие могуществом власти, редким мужеством, духовной непреклонностью. Собрать в одном человеке эти качества почти невозможно, их обладатель может оказаться непревзойденным мошенником.
Стремление отличиться, возвыситься над другими портит человеческую натуру. Невежда, объявивший о своем вступлении на путь тариката, тем самым признается в безнравственности. Мыслитель и ученый — суть одно, но в познании обнаруживается их отличие. Признанная в миру внешняя наука преподносится нам в виде наставлений. Достигшие наибольшего успеха в своих наставлениях, называются учеными.
Ничто не создано без причины, возможно, служители подобного учения одержимы жаждой постижения тайн могущества Аллаха, что никому не возбраняется, или они занялись наукой, такого склада из безграничной любви ко Всевышнему? Но уместно ли говорить именно о такой любви, коль человеку не дано познать самого Аллаха?
Только любовь, порожденную ясным пониманием, безмерной верой, чувством благодарности и признательности ко Всевышнему за тех существ, что сотворены им с любовью, наделены способностью любить и сострадать, можно назвать любовью ко Всевышнему.
И только те достойны звания ученого, кто стремится постичь Аллаха соразмерно своему рассудку, кто ищет первопричину всех явлений и предметов. Они добиваются истины, справедливости, блага в интересах человечества, для них не существует в жизни радости и удовольствия помимо их труда. Не будь этих мыслителей, идущих верным путем, наступило бы всеземное крушение. Эти истинные ученые являются костяком всех человеческих творений, их умами приводится в порядок все, что есть на земле. Их деятельность направлена на земное благоденствие, как говорится, земная жизнь — есть возделанная нива для жизни загробной.
Не всякий ученый — мудрец, но всякий мудрец — ученый.
Традиционная вера приобретается с помощью наставлений ученых, но благодаря просвещению мудрых, она перерождается в истинную веру. Добиваются этого мудрецы, постигшие высший смысл мусульманства. Познавшие мирские науки, не знают основ религии, хотя они добиваются истины и сумели раскрыть для себя тайны Вселенной и человеческого бытия. Из семи условий шариата они способны признать лишь Аллаха, не могут отличить сторонников Аллаха, не могут отличить сторонников Аллаха от его противников. Пусть они не являются нашими духовными пастырями, но они заслуживают нашу признательность, ибо, как сказано Пророком в хадисе, лучшими из людей считаются те, кто приносит пользу окружающим.
Эти люди не знают ни сна, ни покоя, ни развлечений, они находятся в неустанном поиске полезных для человечества открытий, они добыли электричество, подчинив человеку энергию молнии, научились держать связь друг с другом на огромных расстояниях, заставили огонь и воду выполнять колоссальную работу, непосильную тысячам людей, они совершенствуют человеческий разум, учат нас отличать добро от зла. Несомненно, мы во многом обязаны им.
Теперешние муллы — противники ученых, что свидетельствует о невежестве священнослужителей или о превратности их помыслов, ибо по природе своей человек тяготеет ко злу. Многие из их учеников, заучив несколько молитв на арабском или персидском языках, считают, что могут участвовать в спорах, гордятся этим и вместо пользы, причиняют людям вред, сбивая их с пути громкими призывами и пустым бахвальством. Иные из них вредят не из злого умысла, а подчиняясь природному инстинкту. Отрадно видеть, когда кто-то из них вняв правдивому слову, возвращается к совести. Разве назовешь совестливым того, кто препятствует правде? Самодовольство, тем более необоснованное самодовольство, портит человека. Если правда именуется еще истиной, а истина — есть Аллах, нужно не противиться ей, а постараться понять и рассудить справедливо. Подобное заблуждение чревато опасностью отчуждения от религии.
Когда великий Пророк, да благословенно будет его имя, сказал, что «грядет день равный по своей продолжительности году», богословы спросили его: «сколько же будет молитв в тот день?». И получили ответ: «Об этом будут знать ученые того времени». Не хотел ли Пророк этими словами дать понять, что вместе со временем будут меняться, обновляться и каноны религии?
В наши дни методы обучения в медресе безнадежно устарели, оказались не только бесполезными, но и вредными. В соответствии с этим в Турции уже открылись новые учебные заведения, где помимо богословия преподаются военная дисциплина и другие науки. Наша молодежь многие годы отдает пустой зубрежке в медресе, и оттуда выходят невежественные, неразумные, не приспособленные к труду люди, которые и в дальнейшем живут обманом да ложью. Учение мулл не приносит ничего, кроме вреда.
Красота мироздания облагораживает человеческий разум. Случается, что из-за нужды и нехватки человек теряет свой человеческий облик, звереет. Не иметь стремления к постижению мировой науки — признак невежества, что осуждается и Кораном.
Между богатством, накопленным для того, чтобы возвыситься, и богатством, которое копят для того, чтобы иметь возможность помочь страждущим и не быть в зависимости от других, есть большая разница.
Мы не стремимся овладеть знаниями в целях наживы. Напротив, используем богатства на пути к овладению знаниями. Искусство — вот подлинное, неиссякаемое богатство, учиться ему — самое благородное дело. Знания должны служить справедливости и отвечать требованиям Закона Божьего. Человек обязан быть благодетельным и не только восхищаться благотворительностью других, но и самому неустанно творить добро.
Говоря о муллах, хочется особенно предостеречь вас от ишанов. Их учение ложно, пагубно. Многие из них невежды, не знают подлинных законов шариата, а избирают путь богослужения, пытаются учить других при всей убогости собственных знаний, учения этих искусителей человечества вредны даже для псевдорелигий. Они находят себе опору среди глупцов, слова их — ложь, свидетельство их учености — четки, чалма и больше ничего!
Так знайте же, дети мои! Путь Всевышнего беспределен. И никому не дано преодолеть его. Тот, кто решился пойти по этому пути, считается истинным мусульманином. Если конечная твоя цель — обогащение, это уже не Божий путь, это свидетельство твоей ограниченности. Что за непостижимая уму алчность, алкать богатства всего мира?! Если ты намерен делиться с другими своими деньгами, скотом, знаниями, другими благами — это и есть путь Всевышнего, единственный путь, не знающий предела. Избравшие его считаются истинными рабами Бога, они могут питать надежду приблизиться к Богу. Какая надежда может быть у иного пути? Способности и намерения некоторых людей направлены на улучшение внешнего вида, они заботятся о своей одежде, следят за походкой, считая сие занятие высоким достижением. Стараются выставить себя напоказ, как на торгах, вызывают зависть у глупцов, чей ум только в глазах. Глядя на них, одни изводятся, снедаемые завистью, другие выбиваются из сил, подражая им. Кому какая выгода от этого? Сколько усилий потрачено только на то, чтобы понравиться окружающим своей внешностью! Достоинства человека содержатся не в наружности, а в чистоте его помыслов, в неприукрашенной внутренней сущности, по которым и распознает нас Аллах. Разве прибавится ума у этих поклонников зеркал? Разум человека совершенствуется безграничной, неиссякаемой любовью к добру.
Совершенным мастерством своим Аллах создал мироздание и человека, чтобы тот мог расти и продолжать род людской. Святой долг каждого из нас — множить число своих друзей. Это зависит от сердечности, благорасположенности к окружающим, что вызовет ответное чувство, или хотя бы не желайте зла другим, не пытайтесь возвыситься над другими словами или делами.
Возвыситься духовно можно иными путями.
Во-первых, умение сохранить человеческие достоинства даже во время великих испытаний, облагораживает человека.
Во-вторых, самовосхваление, выпячивание собственных достоинств могут только навредить. В-третьих, злонамеренность, принижение, оскорбление самолюбия других порождают ответную враждебность.
Причина желания отличиться перед другими — хвастовство, оно порождает зависть, одна зависть влечет за собой другую.
Отсутствие же этих пороков приносит человеку умиротворение, а в умиротворенной душе рождается стремление.
Существуют три порока, способные унизить весь человеческий род, которых следует избегать. Это: невежество, леность, злодеяние.
Невежество — то есть отсутствие знаний, без которых ничего нельзя добиться; отсутствие знаний равняет человека со скотом.
Леность — злейший враг искусства; бесталанность, безволие, бесстыдство, бедность — порождение лени.
Злодеяние — враг человечества; причиняя зло другим, человек отдаляется от людей, уподобляясь дикому зверю.
Противоядие от этих пороков — человеколюбие, желание всеобщего благоденствия, твердость духа, справедливость, глубокие всесторонние знания. Направь свои знания на путь, указанный Аллахом, ибо Аллах, не ленясь, огромными усилиями и старанием создал гармоничный совершенный мир. Твое дело тоже должно быть сделано с усердием и добрыми намерениями. Все, что создано Аллахом, имеет свое назначение. Плоды твоего труда тоже должны быть обращены на пользу людям. Иначе — любой труд бесполезен. И вера твоя — тщетна.
Известно, творения Аллаха не создавались без трудностей, и ни один предмет не создан без назначения. Все имеет свою цель, свою причину. Человек, имеющий тягу к знаниям, обязан помнить — любое дело должно вершиться целенаправленно. Пророк, да благословит Аллах его имя, оставил нам такие слова: «Прежде чем взяться за дело, надобно иметь цель и стремление».
Но вот вы решили совершать отныне омовения, читать молитвы, соблюдать посты. Но не грешно ли заботиться только о внешнем соблюдении обрядов? Если ваша душа чиста, соблюдение обрядов богослужения отражает вашу духовную жизнь, внешняя упорядоченность лишь украшает и облагораживает вашу веру. Не поэтому ли мудрецы утверждали, что вера одна, что она освящена многотерпением, без сдержанности, она тускнеет, а возможно даже обречена на погибель. Сказано это к тому, чтобы невежды, думающие лишь о соблюдении обрядов, не забывали о главной задаче — вере.
У меня есть основания думать, что они убеждены: достаточно им совершить обязательные элементы обрядов, чтобы считаться мусульманами. Это не так, обряды являются всего лишь стражами веры. Но что проку от стража, который только бдит, не заботясь о сохранности и благополучии охраняемого предмета? Что станет с верой без бдительности? Разве подлинная цель — не сохранность и чистота охраняемого предмета?
Не способные разобраться в смысле обрядовых знаков, прислушайтесь! Самое главное в них — намаз. Но прежде чем приступить к нему, вы должны совершить омовение. Омовение совершается после очищения от скверны. Помните об этом! Эта процедура должна закончиться проведением влажными руками по ногам — некоторые из знаков носят символический характер.
Избавившись от скверны, вы совершаете омовение, очищая невидимые стороннему глазу части тела, что, разумеется, совершенно неинтересно знать посторонним, но этими действиями вы показываете людям, что ваша душа безгрешна и вы приводите свой внешний облик в соответствие с внутренним состоянием. При полном очищении и спокойствии вы приступаете к намазу.
Намаз — это молитвы, заклинания.
Легкое прикосновение мокрыми пальцами к шее и ногам означает, что они уже омыты и чисты.
Приступая к молитве, вы касаетесь пальцами ушей — это означает, что вы не смеете перед Аллахом воздеть руки выше. Это движение выражает ваше признание — Аллах превыше всего, и вашу мольбу к нему: не дай потонуть в мирской суете, протяни руку помощи.
Склоненная голова и сложенные на груди руки — знак того, что вы стоите не просто как раб перед вельможей, не как простолюдин перед падишахом, а как более слабое, ничтожное создание, и выказываете этим своё признание справедливости и непомерному могуществу всемудрого Аллаха.
Обращение лицом к Кыбле — поклонение предполагаемому месту посещения Всевышнего, хотя мы знаем, что не может быть на земле места, достойного его пребывания. Это надежда на то, что ваши молитвы достигнут слуха Всевышнего.
Чтение намаза начинается с суры Фатиха. Это продолжительная и содержательная молитва.
Поклоны, совершаемые положа руки на колени, — знак того, что мусульманин предстал перед ликом Аллаха.
Первое прикосновение лбом к земле означает, что человек вышел из земли, второе — что он вернется в землю же. Обращение лицом к небу — знак надежды и мольбы на воскрешение после смерти.
Вы заканчиваете молитву еще одним поклоном и словами приветствия ко Всевышнему и его Пророку, да благословит Аллах его имя, а также пожеланием всем мусульманам мира, единства и благополучия.
Так что же мы уяснили для себя из этого Слова?
СЛОВО ТРИДЦАТЬ ДЕВЯТОЕ
Да, безусловно, наши предки уступали теперешним людям в образованности, учтивости, ухоженности и опрятности. Но обладали они двумя достоинствами, которых у нас теперь нет.
Изживая в себе недостатки, доставшиеся нам от предков, мы растеряли эти достоинства. Если бы мы имели в характере своем решимость и усилия, направленные на приобретение новых качеств, приложили к тому, чтобы сохранить старые, возможно, мы встали бы в ряд с другими народами. Поскольку нет решимости характера, вновь приобретенное более благоприятствует развитию в нас свойств демонических, нежели человеческих. Это есть одна из серьезных причин утраты нами национальных достоинств.
О каких качествах мы говорим? В стародавние времена были люди, которые звались «ел басы», «топ басы». Они решали споры, управляли жизнью общества. Простой народ, худо-бедно, занимался своими делами. Не принято было оспаривать решения «ел басы» и «топ басы» или бегать от одного к другому. Говорят: «Возьми альчик, если он удобен для твоей руки, сделай из него биту». «Когда каждый сам себе бий- не ужиться и на бескрайних просторах, когда есть глава общины - не сгореть и в огне». Люди, признав эту истину, приносили жертву святым духам и, помолясь, отдавали бразды правления всеобщему избраннику, которого старались поддерживать во всем, скрывая его недостатки и славя достоинства. Относились к нему с должным почтением, слушались и неукоснительно повиновались, тогда и влиятельные лица не переступали пределов благоразумия. Как им было не заботиться о людях, когда все были братьями и достояние у них было общее?
И второе — люди свято берегли и дорожили единством. Стоило кому-то призвать на помощь, упомянув при этом имена предков, как все бросались на выручку, забыв обо всех обидах и раздорах, охотно шли на уступки и жертвы. Говорили тогда в народе:
«Кто не умеет простить вины ближнего, того чужой обидит».
«Братья ссорятся, но не отрекаются друг от друга».
«Если шестеро погрязли в раздорах-потеряют то, что в руках, если четверо пребывают в согласии-на них небесная благодать нисходит»;
«Кто ищет верного пути - находит казну, кто ищет раздоров- находит беду».
Где теперь этот благородный дух общности и радение о чести?
Они были обеспечены людской стойкостью, совестливостью, доблестью. Мы лишились их.
У теперешних дружба — не дружелюбие, а вероломное коварство.
Вражда — не отстаивание истины, а просто неумение жить в согласии.
СЛОВО СОРОКОВОЕ
Почтенные, вот о чем я хочу спросить вас. Как это получается, что о покойниках мы не говорим дурного, а среди живых не видим достойных?
Отчего старики живут в согласии с молодыми, а между собой враждуют, хотя число их сверстников с каждым днем становится все меньше?
Стоит кому-то уехать на чужбину, как все тут же начинают любить его как родного. Но как только он возвращается, мы вынуждаем его бежать от нас. Почему?
Почему, увидев хорошего человека из чужого рода, люди распинаются перед ним, восторгаясь его достоинствами, а в своем роду не замечают тех, кто превосходит чужаков в мудрости и благородстве?
В чужом краю расхваливают свой аул, вернувшись, превозносят достатки чужого аула. Как это так?
Почему родители ласковы, заботятся о детях, пока они маленькие, но охладевают к ним, как только они взрослеют?
Почему родичей трудно собрать, когда радость, горе или другое достойное собрание, а как запахнет воровством или разбоем, они тут как тут?
Почему родичи досадуют и обижаются на тебя, когда твоя лошадь приходит первой на скачках?
В старину люди помнили, если кто-то хотя бы раз помог им добраться до места, они вспоминали об этом с благодарностью до последних дней своих. Нынче люди быстро забывают о добрых делах. Почему?
Почему байский сын, обеднев, не стыдится воровства, а идти в услужение к другому баю, считает для себя зазорным?
Почему двое хороших людей не могут ужиться в одном роду? А двое подлецов почему-то всегда становятся друзьями?
Почему тот, кого ты считаешь другом, кому ты даришь коня, отворачивается от тебя, получив стригунка от твоего недруга?
Почему иной не ценит друга, с которым живет в согласии, а за врага, который в кои веки исполнил единственную его просьбу, готов отдать жизнь?
Почему многие не желают добра друзьям, а если кому-то из двух друзей повезет, они становятся заклятыми врагами?
Почему одни ищут человека, который бы дал им разумный совет, но избегают тех, кто знает их дело до тонкостей?
Почему иные в гостях ведут себя так, будто пригнали с собой весь свой скот, а принимая гостей в своем доме, делают вид, будто далеко отогнали все свои стада?
Люди ищут покоя, но стоит ему воцариться, как им тут же становится скучно? Почему?
Почему народом всегда правят ловкие дельцы? И почему, как правило, они всегда бедны?
Почему младшие жены бывают строптивыми? Почему злодеи бывают смелыми? Почему иные бедняки бывают спесивыми?
Почему людей сдержанных, живущих мирно, называют безвольными, а тех, кто распущен, хвастлив, драчлив, считают удальцами?
Почему казахи не слушают праведные слова, не находят для этого времени, но будут охотно внимать сплетням и грязным наветам и не уйдут не выслушав их до конца, хоть все дела их пойдут прахом?
Метки: находки из интернета
Карагоз Сагалова,
14-11-2015 08:40
(ссылка)
Аке
Мұқағали Мақатаев
Әке
Әке, сенің жасыңнан асып барам.
Кезі-кезі келгенде тасып та алам,
Кезі-кезі келгенде жасып қалам,
Мына өмірге, бәрібір, ғашық балаң.
Құры алақан емеспін қуаныштан,
Қуаныштар алдымда құрақ ұшқан.
Бір арыстан өмірден өткенімен,
Өмір сүріп келеді тірі арыстан.
Өкінбе, әке, отың бар сөнбейтұғын,
Ол мәңгілік жанады көрмей тыным.
Ұрпағың бар, ел менен ер намысын,
Тірі тұрса, қолынан бермейтұғын.
Әке
Әке, сенің жасыңнан асып барам.
Кезі-кезі келгенде тасып та алам,
Кезі-кезі келгенде жасып қалам,
Мына өмірге, бәрібір, ғашық балаң.
Құры алақан емеспін қуаныштан,
Қуаныштар алдымда құрақ ұшқан.
Бір арыстан өмірден өткенімен,
Өмір сүріп келеді тірі арыстан.
Өкінбе, әке, отың бар сөнбейтұғын,
Ол мәңгілік жанады көрмей тыным.
Ұрпағың бар, ел менен ер намысын,
Тірі тұрса, қолынан бермейтұғын.
Метки: интернеттен
Карагоз Сагалова,
14-11-2015 08:38
(ссылка)
Аке
Әбіш Кекілбайұлы
Әке
Жетпейді туған жердің желі де оған,
Жетпейді өз қырыңның селі де оған.
Төкпейді мөлдір жасын бұршақтатып,
Сен өскен сахараның көгі де оған.
Уа, Мезгіл! Талай - талай жазың келді,
Қыр дөңін сан қайтара сағым көмді.
Кекілім қайырылды шалқасынан,
Менің де жігіт деген шағым келді.
Қақпасын балалықтың бұзып кіріп,
Барасың, о жігіттік, қызықтырып.
Барлығын сүю деген кереметтің,
Кетеді кулкісімен қыз ұқтырып.
Жігітпін, дербес атқа мінем мен де,
Жасаттым жабу, тоқым, жүгенді де.
Білмеймін әлі күнге қалай етіп
Таралғы тағатынын үзеңгіге.
Әуре боп күні бойы күбінемін,
Жөн сұрап енді кімге жүгінемін?
Әкем жоқ ақыл айтар, жөн көрсетер,
Амалсыз көрші шалға жүгіремін.
Амалсыз әркімге бір жүгіремін,
Амалсыз әркімге бір жүгінемін.
Қайтейін қайран әкем қасымда жоқ,
Амалсыз өткен күнге үңілемін.
Үңілсем қайран жүрек сызды өбеді,
Жанымның жарқ етпейді іздегені.
Көзіме күлімдеген көктем емес,
Салпы етек, салыңқы иін күз келеді.
Жарқын жаз талақ етіп атырапты,
Кетіпті жел қуалап жапырақты.
Күлмейді күміс бұлақ бұйығыңқы,
Күндегі мінезі жоқ жасып ақты.
Басында қыраны жоқ құз қалыпты,
Қасында құмары жоқ қыз қалъшты.
Алқаптың балбыраған шалғыны жоқ,
Орнында көк сүмелек мұз қалыпты.
Күн сайын өңір өңі сұйылады,
Сұр тұман жер бетіне жиылады.
Ондыда біздің ауыл бұйығады,
Жынды жел туырлығын жұлқып тартып,
Өңінен күлкі реңі сұйылады.
Кешқұрым бүлк - бүлк етіп қазан қайнап,
Ошаққа бала - шаға жиылады.
Жиырып алашұбар алашаны,
Жиылып бала - шаға бал ашады.
"Келеді көкем, сақа алшы түсті!"
Көп бала көк сақаға таласады.
Солармен мен де бірге таласамын,
Солармен мен де бірге бал ашамын.
Қуанам, алшы түссе, "Келеді!" деп,
Үстінде тайраң салып алашаның.
Үйімде көкем барда күмбірлеген,
Домбыра үндемейді кімді іздеген?
Көкемнің шапаны тұр керегеде,
Өзінен өзге жұртқа кигізбеген.
Көкемнің бармағынан бал саулады,
Осы ауыл талай тыңдап тауса алмады.
Көп болды сол көкемді көрмегелі,
Күйіне біздің ауыл тамсанғалы.
Соқтырған қыр өкпегін, таң самалын
Мен де іздеп ерке күйді тамсанамын.
Қаңсыған домбыра да сездіріпті,
Бал бармақ күйші несін аңсағанын.
Сарғайған сағынышпен жылдар да өтті,
Төсінен қара жердің мұз, қар кетті.
Үй - үйдің босағасын безеп алған
Көп қыстан ірге тепкен ызғар кепті.
Көп үйде қайта бақыт күлімдеді,
Көп әке бүлдіршіндей ұлын көрді.
Көп төрге ілінсе де сұр шинельдер,
Тек қапа біздің төрге ілінбеді.
Көп болды көп үйде той күбінгелі,
Көп үйге шүйіншісі жүгіргелі.
Өзге үйді күлімдеткен жомарт бақыт
Тек қана біздің төрге үңілмеді.
Біржола қылғынды ма күй тамағы,
Бұл үйде енді қай жан күй шалады -
Қаңсыған қара домбыра қала берді,
Мені ешкім маңдайымнан сипамады.
Жетсе де жеңіс күні, қыз қуанып,
Кетсе де қайғы мұзы жылжып ағып
Өзге үйде тойдың әні шарықтаса,
Булығып қайғы уына біз жыладық.
О, Мезгіл, бұрынғыдай аға бердің,
Жан көкем сен де алыста қала бердің.
Мекендеп көкірегін жалғызыңның,
Мекендеп көкірегін қара жердің.
Жатырсың қай жерінде қара жердің,
Білмеймін, молаңа іздеп барар едім.
Жасырды жанарыңды қай топырақ,
Шіркін - ай, шарлай - шарлай табар ма едім!
Бастың сен ақырғы рет қай араны,
Жұттың сен ақырғы рет қай ауаны,
Қай көкке кезің түсті ақырғы рет,
Қай жердің желі сонда аялады.
Қай жерде өлім сенен өшін алды,
Қай жерде еміріңнің көші қалды.
Кекілі желпілдеген жалғызыңды
Қай жерде ақырғы рет есіңе алдың?
Жетпейді туған жердің желі де оған,
Жетпейді өз қырыңның селі де оған.
Төкпейді мөлдір жасын бұршақтатып,
Сен өскен сахараның көгі де оған.
Белгісіз қабіріңе қиырдағы,
Қырыңның қызғалдағы бұйырмады.
Қайғыдан тамшылаған ыстық жасым,
Жамылған топырағыңа құйылмады.
Белгісіз қабырыңа қиырдағы,
Тілеулес дос - жараның жиылмады.
Жыл сайын құшақ - құшақ гүл терсем де,
Өзіңе бірі де оның бұйырмады.
Мен де өстім, мектеп бардым, жыр жаттадым,
Жақсы әннің қағып алдым ырғақтарын.
Зерек деп ауыл - аймақ болды риза,
Сен оны естімедің, тіл қатпадың.
Бейнелеп туған жердің кешкі көгін,
Қытықтап сұлулардың ет жүрегін
Кыр жаздым, риза боп қалыпты жұрт,
Сен оны оқымадың, естімедің.
Артыңда жайраңдаған бар ұланың,
Аясын сая бақтың жамыламын.
Жігіт боп, мен де бүгін шаттығымның
Шалқыған сәулесіне малынамын.
Жарылғап бұл дүние тілегімді,
Толтырды шаттық күлкі реңімді.
Садақ қас, найза кірпік қазақ қызы
Менің де лүпілдетті жүрегімді.
Әкенің мейіріне шөлдепті о да,
Қыр гүлін қабіріне термепті о да.
Туыпты әкесі алыс жүрген шақта,
Ғұмыры оның жүзін көрмепті о да.
Бірімін мен өзім де сол түлектің,
Жастықтың шалқарында толқын өптім.
Қызықтар қызығым көп бұл өмірде,
Жалғыз - ақ өзіңді аңсап толқып өттім.
Өтсе де елеңдетіп көп ай тағы,
Өзіңді енді келмес деп айтады.
Өзге жұрт біздің үйдің иесі деп,
Бүгінде өзіңді емес мені айтады.
Деуші едің ылғи мені құлыншағым,
Қайтейін бәрі соның бүгін сағым.
Сен жоқта құлының да әке болып,
Сипамақ құлынының тұлымшағын.
Ортайтқан өлімінді кенеремді,
Қосамын жүрек күйі мен өлеңге.
Тілегім - баяғы қыс қайта қақап,
Жазбасын жоқтау дастан немерең де!
Әке
Жетпейді туған жердің желі де оған,
Жетпейді өз қырыңның селі де оған.
Төкпейді мөлдір жасын бұршақтатып,
Сен өскен сахараның көгі де оған.
Уа, Мезгіл! Талай - талай жазың келді,
Қыр дөңін сан қайтара сағым көмді.
Кекілім қайырылды шалқасынан,
Менің де жігіт деген шағым келді.
Қақпасын балалықтың бұзып кіріп,
Барасың, о жігіттік, қызықтырып.
Барлығын сүю деген кереметтің,
Кетеді кулкісімен қыз ұқтырып.
Жігітпін, дербес атқа мінем мен де,
Жасаттым жабу, тоқым, жүгенді де.
Білмеймін әлі күнге қалай етіп
Таралғы тағатынын үзеңгіге.
Әуре боп күні бойы күбінемін,
Жөн сұрап енді кімге жүгінемін?
Әкем жоқ ақыл айтар, жөн көрсетер,
Амалсыз көрші шалға жүгіремін.
Амалсыз әркімге бір жүгіремін,
Амалсыз әркімге бір жүгінемін.
Қайтейін қайран әкем қасымда жоқ,
Амалсыз өткен күнге үңілемін.
Үңілсем қайран жүрек сызды өбеді,
Жанымның жарқ етпейді іздегені.
Көзіме күлімдеген көктем емес,
Салпы етек, салыңқы иін күз келеді.
Жарқын жаз талақ етіп атырапты,
Кетіпті жел қуалап жапырақты.
Күлмейді күміс бұлақ бұйығыңқы,
Күндегі мінезі жоқ жасып ақты.
Басында қыраны жоқ құз қалыпты,
Қасында құмары жоқ қыз қалъшты.
Алқаптың балбыраған шалғыны жоқ,
Орнында көк сүмелек мұз қалыпты.
Күн сайын өңір өңі сұйылады,
Сұр тұман жер бетіне жиылады.
Ондыда біздің ауыл бұйығады,
Жынды жел туырлығын жұлқып тартып,
Өңінен күлкі реңі сұйылады.
Кешқұрым бүлк - бүлк етіп қазан қайнап,
Ошаққа бала - шаға жиылады.
Жиырып алашұбар алашаны,
Жиылып бала - шаға бал ашады.
"Келеді көкем, сақа алшы түсті!"
Көп бала көк сақаға таласады.
Солармен мен де бірге таласамын,
Солармен мен де бірге бал ашамын.
Қуанам, алшы түссе, "Келеді!" деп,
Үстінде тайраң салып алашаның.
Үйімде көкем барда күмбірлеген,
Домбыра үндемейді кімді іздеген?
Көкемнің шапаны тұр керегеде,
Өзінен өзге жұртқа кигізбеген.
Көкемнің бармағынан бал саулады,
Осы ауыл талай тыңдап тауса алмады.
Көп болды сол көкемді көрмегелі,
Күйіне біздің ауыл тамсанғалы.
Соқтырған қыр өкпегін, таң самалын
Мен де іздеп ерке күйді тамсанамын.
Қаңсыған домбыра да сездіріпті,
Бал бармақ күйші несін аңсағанын.
Сарғайған сағынышпен жылдар да өтті,
Төсінен қара жердің мұз, қар кетті.
Үй - үйдің босағасын безеп алған
Көп қыстан ірге тепкен ызғар кепті.
Көп үйде қайта бақыт күлімдеді,
Көп әке бүлдіршіндей ұлын көрді.
Көп төрге ілінсе де сұр шинельдер,
Тек қапа біздің төрге ілінбеді.
Көп болды көп үйде той күбінгелі,
Көп үйге шүйіншісі жүгіргелі.
Өзге үйді күлімдеткен жомарт бақыт
Тек қана біздің төрге үңілмеді.
Біржола қылғынды ма күй тамағы,
Бұл үйде енді қай жан күй шалады -
Қаңсыған қара домбыра қала берді,
Мені ешкім маңдайымнан сипамады.
Жетсе де жеңіс күні, қыз қуанып,
Кетсе де қайғы мұзы жылжып ағып
Өзге үйде тойдың әні шарықтаса,
Булығып қайғы уына біз жыладық.
О, Мезгіл, бұрынғыдай аға бердің,
Жан көкем сен де алыста қала бердің.
Мекендеп көкірегін жалғызыңның,
Мекендеп көкірегін қара жердің.
Жатырсың қай жерінде қара жердің,
Білмеймін, молаңа іздеп барар едім.
Жасырды жанарыңды қай топырақ,
Шіркін - ай, шарлай - шарлай табар ма едім!
Бастың сен ақырғы рет қай араны,
Жұттың сен ақырғы рет қай ауаны,
Қай көкке кезің түсті ақырғы рет,
Қай жердің желі сонда аялады.
Қай жерде өлім сенен өшін алды,
Қай жерде еміріңнің көші қалды.
Кекілі желпілдеген жалғызыңды
Қай жерде ақырғы рет есіңе алдың?
Жетпейді туған жердің желі де оған,
Жетпейді өз қырыңның селі де оған.
Төкпейді мөлдір жасын бұршақтатып,
Сен өскен сахараның көгі де оған.
Белгісіз қабіріңе қиырдағы,
Қырыңның қызғалдағы бұйырмады.
Қайғыдан тамшылаған ыстық жасым,
Жамылған топырағыңа құйылмады.
Белгісіз қабырыңа қиырдағы,
Тілеулес дос - жараның жиылмады.
Жыл сайын құшақ - құшақ гүл терсем де,
Өзіңе бірі де оның бұйырмады.
Мен де өстім, мектеп бардым, жыр жаттадым,
Жақсы әннің қағып алдым ырғақтарын.
Зерек деп ауыл - аймақ болды риза,
Сен оны естімедің, тіл қатпадың.
Бейнелеп туған жердің кешкі көгін,
Қытықтап сұлулардың ет жүрегін
Кыр жаздым, риза боп қалыпты жұрт,
Сен оны оқымадың, естімедің.
Артыңда жайраңдаған бар ұланың,
Аясын сая бақтың жамыламын.
Жігіт боп, мен де бүгін шаттығымның
Шалқыған сәулесіне малынамын.
Жарылғап бұл дүние тілегімді,
Толтырды шаттық күлкі реңімді.
Садақ қас, найза кірпік қазақ қызы
Менің де лүпілдетті жүрегімді.
Әкенің мейіріне шөлдепті о да,
Қыр гүлін қабіріне термепті о да.
Туыпты әкесі алыс жүрген шақта,
Ғұмыры оның жүзін көрмепті о да.
Бірімін мен өзім де сол түлектің,
Жастықтың шалқарында толқын өптім.
Қызықтар қызығым көп бұл өмірде,
Жалғыз - ақ өзіңді аңсап толқып өттім.
Өтсе де елеңдетіп көп ай тағы,
Өзіңді енді келмес деп айтады.
Өзге жұрт біздің үйдің иесі деп,
Бүгінде өзіңді емес мені айтады.
Деуші едің ылғи мені құлыншағым,
Қайтейін бәрі соның бүгін сағым.
Сен жоқта құлының да әке болып,
Сипамақ құлынының тұлымшағын.
Ортайтқан өлімінді кенеремді,
Қосамын жүрек күйі мен өлеңге.
Тілегім - баяғы қыс қайта қақап,
Жазбасын жоқтау дастан немерең де!
Метки: интернеттен
Карагоз Сагалова,
14-11-2015 08:36
(ссылка)
Барлык ата-анага тiлектер!
Жан әке, Сіз жүргенде көзіңді сап,
Өсеміз бәйтеректей өзің құсап.
Ортада Сіздер барда дара шыңдай,
Бізге ашық кең пейілді сезім құшақ.
Жан әке, үйреткен Сіз ерлікті де,
Ұғындық Сізге қарап елдікті де.
Жүреміз жалғызсырап дәстүріңді,
Дарытып дархандықты, кеңдікті де.
Жан әке, бүгін той ғой ән салатын,
Шаттыққа толы болсын әр сағатың.
Атыңды асқақ біз ұстаймыз,
Болашақ мерейтойлар салтанатын.
Той бүгін, шалқар шаттық төріндегі,
Күн бүгін, нұрын төккен көгіндегі.
Жан әке, Сіз ғой биік асқарымыз,
Сіз барда шайдай ашық аспанымыз.
Жұп жазбай анамызбен ғұмыр бойы
Бақ таймай, ұзақ болғай жастарыңыз.
Жетпіске толған шақта жан әкеміз,
Жан сырды ақтарайық көңілдегі.
Біздерді сәби кезден қаз бастаған,
Сол кезде жастықтағы қалмас тұрған.
Әкенің жолын қуып ұрпағың да,
Ұстаздық ұлы жолды жалғастырған.
Білеміз өміріңде сан із барын,
Бес балаң маздап жанған жұлдыздарың.
Өзіңді мақтан етер, ұлағатты,
Беделді, сыйласын деп ұл-қыздарың.
Тәрбиең өзің берген мол мұрадай,
Сан күйді шертіп тұрған домбырадай.
Ағайын, дос-жаранға сыйлылығын,
Көргенде өзге жұрт та таңғалады-ай.
Өмірде күндер кешіп жарасымды,
Жинадың зерделі ой мен бар асылды.
Әлі де ұзақ жасап ортамызда –
Тойлайық бірге өзіңмен бір ғасырды.
Ақ айдынға салып бақыт кемесін,
Жарқын жүзбен қуанышпен келесің,
Құтты болсын сексен жасың, әкетай,
Өзіңізді бір құдайым демесін.
Бәйтерексіз жапырағы жайқалған,
Барша жұртқа жақсылығы байқалған.
Есен болсын ұрпағыңыз көрінген.
Ән қалықтап, күй төгілсін төріңнен,
Бақ орнасын әрдайым басыңызға.
Жас қосылсын, әкетай, жасыңызға,
Немерелер қуаныш сыйлап талай
Амандықпен жетіңіз жүзге қарай!
80 жас туған күнің құтты болсын,
Өміріңіз шаттық пен нұрға толсың.
Қызықты күндеріңіз арайланып,
Көкірегіңіз күмбірлеген күйге толсын
Әкетай, нұрға толсын жүзіңіз,
Қуаныңыз, шаттаныңыз, күліңіз.
Тіршіліктің қызығына бөленіп,
Аман-есен ортамызда жүріңіз!
Мерекеңіз ұзағынан бола берсің,
Үй-іші немере мен шөбереге тола берсін!
Әкетай, мейірің көп таңдандырған,
Біз үшін қиындықтан шаршамаған.
Жылуын жүрегіңнің аямадың,
Өзіңе борышы көп балалардың.
Тастаңыз қиындықтың сызып бәрін,
Ер жеттік біз кешегі бұзықтарың.
Аталап жан-жағыңда жүре берсін,
Бал тәтті немерелер қызықтарың
Метки: интернеттен
Almaz Koshkarbayev,
27-02-2014 14:25
(ссылка)
Үйленетін қыздарға кеңестер
Еркектер үшін де, әйелдер үшін де ғұмыр бойы тату-тәтті өмір сүру үшін төзімді және сабырлы болуы қажет. Аталарымыз: «Бейнетсіз ниғмет болмайды» деген.
Тату-тәтті, жақсы қарым-қатынаста өмір сүру үшін қиындықтарға төзу керек және үнемі өзінікін дұрыс деп білмеу керек. Менікі дұрыс деп қасарыса беру араздыққа жол ашады.
Тәжірибелі және мұсылман бір ананың ғасырлар бұрын қызына айтқан өсиеті:
Қызым, өзің туып өскен, аялап өсірген әке-шешеңнің ұясынан ұшып, жат жұртқа кетіп бара жатырсың. Мінез-құлқын, әдет-ғұрпын білмейтін адаммен өмір сүресің. Сондықтан,
Сен оған жер бол! Ол саған көк (аспан) болсын!
Сен оған үй бол! Ол саған тірек болсын!
Сен оған күң бол! Ол да саған құл болсын!
Сен оған қиындық туғызба! Саған деген сезімі өшпесін!
Одан алыстап кетпе! Сені ұмытпасын!
Оның көзін, мұрнын, құлағын өзгелерден сақта! Көзі сенен басқаны көрмесін, сенен басқаның иісін сезбесін және сенен үнемі әдемі сөздер естісін!
Үйде отырып үй және қол-өнер жұмыстарымен айналыс!
Үйге азық-түліктен не әкелсе де шын жүрекпен қабыл ал, қанағатшыл бол және анау жоқ, мынау жоқ деп ешқашан шағымданушы болма!
Күйеуіңнің ақысын (құқығын) өзіңнен жоғары ұста!
Күйеуіңнің туған – туыстарына, жақындарына құрмет көрсет! Оларды құрметтегенің, күйеуіңді құрметтегенмен тең.
Тазалыққа, жинақылыққа мұқият бол.
Көршілеріңмен жақсы қарым-қатынаста бол! Олардан келетін қиыншылықтарға сабырлы бол!
Әсіресе көршілердің арасында сөз тасыма! Сөз тасудан ұзақ бол!
Намаздарыңды уақыты кірісімен оқы!
Сұрақ: Жаңа тұрмысқа шыққан қызыма қандай насихат айтсам болады?
Жауап: Төмендегі хат тәжірибелі ананың қызына жазған насихаттары:
Қызым, саған қырық жылдық отбасылық өмірімдегі тәжірибелеріме сүйене отырып, осы насихаттарымды айтпақшымын. Егер айтқан сөздеріме құлақ салып, үнемі жадыңда сақтасаң дүниеде тыныш, бақытты өмір сүретініңдей ахиретте де мәңгілік бақытқа қол жеткізесің.
1) Қанағатшыл бол! Яғни жолдасың үйге алып келген азық-түлік, киім-кешек барлық нәрсені шын жүрекпен қабыл ал! Оған рахмет айтып, алғысыңды білдір! Өйткені, қанағат – көңілді тыныштыққа, бақытқа қауыштырады.
2) Күйеуіңнің сөздерін мұқият тыңда және оның күнә болмаған әмірлеріне мойынсұн!
3) Үйің, айналаң, барлық нәрсең әрдайым таза, жинақы болсын!
4) Күйеуіңнің ұйықтайтын, тамақтанатын кездерін жақсы біл. Ол бұларды қай уақыттарда жасайтын болса, сен сол уақыттарда тамағын әзірлеп, төсегін салып қой. Өйткені, аштық пен ұйқысыздық адамды ашуландырады.
5) Күйеуіңнің дүниесін көзіңнің қарашығындай сақта, ысырапшылдыққа жол берме. Істеген істеріңді, жақсылықтарыңды міндетсінбе! Жақсылыққа жасалған жақсылық тез ұмытылады, ал жаманшылыққа жасалған жақсылық ешқашан ұмытылмайды.
6) Күйеуіңнің туған-туыстарына, жақындарына құрмет көрсет! Күйеуіңнің қателіктерін жалғыз кезінде өзіне жұмсақ тілмен айт!
7) Күйеуіңнің сырларын ешкімге тіс жарып айтпа! Себебі, ерлі-зайыптылардың арасындағы сыр өздерімен бірге қабірге кетуі керек.
8) Күйеуіңнің қайғысы мен қуанышына ортақ бол! Оған барлық жағынан да өмірлік жақсы жар бол! Өтірік – отбасын іштен шірітетін құрт секілді.
9) Өз араларыңдағы мәселені өздерің шешіңдер! Оларды бізге және өзгелерге айтушы болма! Ешкімнің қолдауынан үміттенбе!
10) Күйеуіңнің алуға қиналатын, шамасы жетпейтін нәрселерді алып беруін талап етпе!
11) Әйелінің жақсы мінезді болуы – еріне жаннат ниғметі. Сен жолдасыңа жаннат ниғметі бол! Оған азап шектірме!
12) Бұларды тек оның қалауларын және оның ризалығын алдыңғы қатарға қойғанда ғана орындай аласың. Үнемі алдыңғы қатарға өзіңді, өзіңнің қалауларыңды қойсаң, бұл насихаттың ешбірін орындай алмайсың.
13) Бес уақыт намазыңды шарттарына сай оқымайтын болсаң, бұл саған да, күйеуіңе де, бала-шағаңа да пәлекет ретінде жеткілікті. Бес уақыт намаздың дұрыс болуы үшін ғұсыл және дәрет дұрыс болуы шарт. Бұлардың пайдасын көру үшін сенім (ақида) дұрыс болуы шарт. Дұрыс сенім - әһли сүннет уәл жамағат сенімі. Барлық нәрседен бұрын осыларды үйреніп, жүзеге асыру қажет. Осылар дұрыс болса, қалғандары уақыт өте келе түзеліп кетеді.WWW.ISLAMDINI.KZ
Тату-тәтті, жақсы қарым-қатынаста өмір сүру үшін қиындықтарға төзу керек және үнемі өзінікін дұрыс деп білмеу керек. Менікі дұрыс деп қасарыса беру араздыққа жол ашады.
Тәжірибелі және мұсылман бір ананың ғасырлар бұрын қызына айтқан өсиеті:
Қызым, өзің туып өскен, аялап өсірген әке-шешеңнің ұясынан ұшып, жат жұртқа кетіп бара жатырсың. Мінез-құлқын, әдет-ғұрпын білмейтін адаммен өмір сүресің. Сондықтан,
Сен оған жер бол! Ол саған көк (аспан) болсын!
Сен оған үй бол! Ол саған тірек болсын!
Сен оған күң бол! Ол да саған құл болсын!
Сен оған қиындық туғызба! Саған деген сезімі өшпесін!
Одан алыстап кетпе! Сені ұмытпасын!
Оның көзін, мұрнын, құлағын өзгелерден сақта! Көзі сенен басқаны көрмесін, сенен басқаның иісін сезбесін және сенен үнемі әдемі сөздер естісін!
Үйде отырып үй және қол-өнер жұмыстарымен айналыс!
Үйге азық-түліктен не әкелсе де шын жүрекпен қабыл ал, қанағатшыл бол және анау жоқ, мынау жоқ деп ешқашан шағымданушы болма!
Күйеуіңнің ақысын (құқығын) өзіңнен жоғары ұста!
Күйеуіңнің туған – туыстарына, жақындарына құрмет көрсет! Оларды құрметтегенің, күйеуіңді құрметтегенмен тең.
Тазалыққа, жинақылыққа мұқият бол.
Көршілеріңмен жақсы қарым-қатынаста бол! Олардан келетін қиыншылықтарға сабырлы бол!
Әсіресе көршілердің арасында сөз тасыма! Сөз тасудан ұзақ бол!
Намаздарыңды уақыты кірісімен оқы!
Сұрақ: Жаңа тұрмысқа шыққан қызыма қандай насихат айтсам болады?
Жауап: Төмендегі хат тәжірибелі ананың қызына жазған насихаттары:
Қызым, саған қырық жылдық отбасылық өмірімдегі тәжірибелеріме сүйене отырып, осы насихаттарымды айтпақшымын. Егер айтқан сөздеріме құлақ салып, үнемі жадыңда сақтасаң дүниеде тыныш, бақытты өмір сүретініңдей ахиретте де мәңгілік бақытқа қол жеткізесің.
1) Қанағатшыл бол! Яғни жолдасың үйге алып келген азық-түлік, киім-кешек барлық нәрсені шын жүрекпен қабыл ал! Оған рахмет айтып, алғысыңды білдір! Өйткені, қанағат – көңілді тыныштыққа, бақытқа қауыштырады.
2) Күйеуіңнің сөздерін мұқият тыңда және оның күнә болмаған әмірлеріне мойынсұн!
3) Үйің, айналаң, барлық нәрсең әрдайым таза, жинақы болсын!
4) Күйеуіңнің ұйықтайтын, тамақтанатын кездерін жақсы біл. Ол бұларды қай уақыттарда жасайтын болса, сен сол уақыттарда тамағын әзірлеп, төсегін салып қой. Өйткені, аштық пен ұйқысыздық адамды ашуландырады.
5) Күйеуіңнің дүниесін көзіңнің қарашығындай сақта, ысырапшылдыққа жол берме. Істеген істеріңді, жақсылықтарыңды міндетсінбе! Жақсылыққа жасалған жақсылық тез ұмытылады, ал жаманшылыққа жасалған жақсылық ешқашан ұмытылмайды.
6) Күйеуіңнің туған-туыстарына, жақындарына құрмет көрсет! Күйеуіңнің қателіктерін жалғыз кезінде өзіне жұмсақ тілмен айт!
7) Күйеуіңнің сырларын ешкімге тіс жарып айтпа! Себебі, ерлі-зайыптылардың арасындағы сыр өздерімен бірге қабірге кетуі керек.
8) Күйеуіңнің қайғысы мен қуанышына ортақ бол! Оған барлық жағынан да өмірлік жақсы жар бол! Өтірік – отбасын іштен шірітетін құрт секілді.
9) Өз араларыңдағы мәселені өздерің шешіңдер! Оларды бізге және өзгелерге айтушы болма! Ешкімнің қолдауынан үміттенбе!
10) Күйеуіңнің алуға қиналатын, шамасы жетпейтін нәрселерді алып беруін талап етпе!
11) Әйелінің жақсы мінезді болуы – еріне жаннат ниғметі. Сен жолдасыңа жаннат ниғметі бол! Оған азап шектірме!
12) Бұларды тек оның қалауларын және оның ризалығын алдыңғы қатарға қойғанда ғана орындай аласың. Үнемі алдыңғы қатарға өзіңді, өзіңнің қалауларыңды қойсаң, бұл насихаттың ешбірін орындай алмайсың.
13) Бес уақыт намазыңды шарттарына сай оқымайтын болсаң, бұл саған да, күйеуіңе де, бала-шағаңа да пәлекет ретінде жеткілікті. Бес уақыт намаздың дұрыс болуы үшін ғұсыл және дәрет дұрыс болуы шарт. Бұлардың пайдасын көру үшін сенім (ақида) дұрыс болуы шарт. Дұрыс сенім - әһли сүннет уәл жамағат сенімі. Барлық нәрседен бұрын осыларды үйреніп, жүзеге асыру қажет. Осылар дұрыс болса, қалғандары уақыт өте келе түзеліп кетеді.WWW.ISLAMDINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
12-01-2014 13:11
(ссылка)
Мәуліт түні мүбәрәк болсын!
Бүгінгі түн, яғни (12.01.2014) жексенбіден (13.01.2014) дүйсенбіге қараған түн – қасиетті мәуліт түні болып табылады.
Әлемдегі
барлық адамдарға пайғамбар ретінде жіберілген, пайғамбарлардың ең
соңғысы және ең үстемі болған Мұхаммед «алейһиссалам» 571 жылы, сәуірдің
20-на сай келген рабиул-әууәл айының 12-сі, дүйсенбі күні, түнде, таңға
жуық Меккеде дүниеге келді. Әр үммет үшін өз
пайғамбарының туылған күні мереке болып есептеледі. Бүгін де
мұсылмандардың мерекесі. Қуаныш пен шаттық күні. Әлемдегі мұсылмандар
тарапынан жыл сайын бұл түн «мәуліт түні» болып тойланады, барлық жерде
мәуліт қасидасы, өлеңдері оқылып, расулуллаһ еске алынады. Мәуліт –
туылған сәт дегенді білдіреді.
Пайғамбарымыз мәуліт түнінде
сахабаларға тағам ұсынып, бала кезінде болған оқиғаларды айтатын.
Хазреті Әбу Бәкір халифа болып тұрған кезде сахабаларды жинап,
Расулуллаһ дүниеге келген кездегі ғажайып оқиғалар туралы айтатын. Бұл
түні пайғамбарымыз туған кездегі байқалған құбылыстарды, мұғжизаларды
айту, тыңдау, үйрену өте сауапты іс болады. Пайғамбарымызды мадақтайтын
түрлі мәуліт қасидалары бар. «Мәуліт оқу» – пайғамбардың дүниеге келуін,
миғражы мен өмірі туралы айту, оны еске түсіру, оны мадақтау дегенді
білдіреді. Мәуліт түні қадір түнінен кейінгі ең қадірлі түн. Бұл түні
пайғамбарымыздың әлемге келгеніне қуанғандар кешіріледі.
Хадис шәрифтерде былай делінген:
«Мені әке-шешесінен, баласынан және барлық адамнан артық жақсы көрмеген адам шынайы иман келтірген бола алмайды».
«Бір нәрсені қатты жақсы көрген адам, әрине оны көп есіне алады».
«Пайғамбарларды еске алу ғибадат болып саналады».
Бұл
түні сазды аспаптар және басқа да харам нәрселерді араластырмай,
еркек-әйел араласпай, Аллаһ ризалығы үшін мәуліт жиындарын ұйымдастыру,
мәуліт оқу, салауат айту, халыққа дәмді тағамдар ұсыну, ораза ұстау,
жақсылықтар жасау мүстахаб (сауапты амал) болады. Бұл күні Құран кәрім
оқу, қаза намаздарын өтеу, садақа беру, дұға оқу және Хақ та’аладан
күнәларымыздың кешірілуін тілеу керек.
Раббымызға қанша шүкір
етсек те аз. Бұл мүбәрәк түнде қауышатын ниғметтер өте үлкен. Әлемдерге
рахмет ретінде жіберілген сүйікті пайғамбарымыз Мұхаммед алейһиссалам
бұл дүние мен әлемді осы түні абыройландырды. Мәуліт түні Қадір түнінен
кейін келетін ең құнды түн. Қадір түні бір айдан қайырлы. Бір ұзын
өмірмен тең. Ол түнді мадақтайтын толықтай бір сүре түскен. Шафии
мазһабында болса, Мәуліт түні Қадір түнінен де құнды. Қадір түнін мұнша
қадірлендіріп тұрған нәрсе – Құран кәрімнің сол түні түсуі. Мәуліт түні
болмағанда, Құран кәрім түспейтін еді, сәйкесінше Қадір түні де
болмайтын еді...
Адамзат тарихының ең қараңғы, ең қиын дәуірі –
алтыншы және жетінші ғасырлар. Адамзат шыңырауға құлап бара жатқан арба
сияқты еді. Оның бұл қауіпті жағдайына тоқта дейтін, оны құтқаратын
ешқандай күш жоқ еді. Күн өткен сайын адамзат әлемі пәлекет батпағына
батып бара жатты. Бұл екі ғасырда адамдар жаратқанын толық ұмытып, тіпті
адамдықтарын да ұмытқан еді. Қайдан келіп, қайда бара жатқанын, адамды
таң қалдыратын мына әлемнің пайда болу себебін ойланғысы да келмейтін.
Адамдар жамандық пен жақсылықты, дұрыс пен бұрысты, хақ пен нахақты ажырата алатын күйде емес еді.
Пайғамбарлардың
сөздері ұмытылған, олар әкелген сәмәуи кітаптарына адам қолы тиіп,
халықтар өздері жазған кітаптарды Құдайдын сөзі деп оқитын.
Адамдар
өз қолдарымен жасаған пұттарына табынып, олардан медет күтетін. Алайда,
ол жансыз пұттың ешқандай пайда әкелмейтінін, олардың тіпті өз орнынан
қимылдауға да күштері жоқтығын жақсы білетін еді.
Бұл екі
ғасырда пұтқа табынатындармен қатар адамдардың бір бөлігі тастарға,
талдарға, жұлдыздарға, айға, күнге және жануарларға табынатын еді.
Арап
жартыаралында зұлымдықтар, арсыздықтар және масқаралықтар шыңырау
шегіне жеткен еді. Адам құқығы, ақысы, әділет деген ұғымдар ұмытылған
еді. Күшті әлсізді езетін, қыз балаларды тірідей топыраққа көметін.
Елдер бұл айуандық әрекеттеріне өкінудің орнына қуанып, зауықтанатын.
Жер беті зұлымдыққа батып өмір сүріп жатқанда Раббымыз бізге жанашырлық
танытып, әлемдерге мейірімділік ретінде сүйікті пайғамбарымызды, осы
мүбәрәк түнде бізге жіберді.
Жер бетіндегі барлық мұсылмандардың
бұл нұрлы түннің құнын жақсы түсініп, қадірін біле алулары керек.
Үлкендерімізді барып көріп, мәулітпен құттықтауымыз керек.
Өткендерімізді зиярат жасап, оқығандарымызды бағыштауымыз қажет.
Балаларымызға бұл түннің маңызын түсіндіріп, өмірге келуіміздің себебі
болған пайғамбарымыздың алейһиссалам махаббатын ұластыруымыз керек.
Бұл
түні қуанған кәпірлер де пайдаға бөленеді. Исламның азулы дұшпандарының
бірі Әбу Ләхаб пайғамбарымыздың туылғанын сүйіншілеген күңді азат етіп,
бостандыққа жібергендіктен, әр дүйсенбі күні азабының жеңілдегенін
бауыры Аббас радиаллаһу анһтың түсіне кіріп айтқан.
Ол түнге
болған сүйіспеншілік, тіпті кәпірлердің өзіне пайда келтіреді. Иман
келтіріп, Оның үмметі болған, Оның махаббатымен көңілін толтырған
мұсылмандар қалайша пайдаға бөленбесін. Оның махаббаты адамзатқа қарай
созылған мейірімді қолдай. Кім оны ұстаса құтылады.
Мәуліт түні баршамызға, барша мұсылмандарға және барша адамзатқа құтты болсын!
WWW.ISLAMDINI.KZ
Әлемдегі
барлық адамдарға пайғамбар ретінде жіберілген, пайғамбарлардың ең
соңғысы және ең үстемі болған Мұхаммед «алейһиссалам» 571 жылы, сәуірдің
20-на сай келген рабиул-әууәл айының 12-сі, дүйсенбі күні, түнде, таңға
жуық Меккеде дүниеге келді. Әр үммет үшін өз
пайғамбарының туылған күні мереке болып есептеледі. Бүгін де
мұсылмандардың мерекесі. Қуаныш пен шаттық күні. Әлемдегі мұсылмандар
тарапынан жыл сайын бұл түн «мәуліт түні» болып тойланады, барлық жерде
мәуліт қасидасы, өлеңдері оқылып, расулуллаһ еске алынады. Мәуліт –
туылған сәт дегенді білдіреді.
Пайғамбарымыз мәуліт түнінде
сахабаларға тағам ұсынып, бала кезінде болған оқиғаларды айтатын.
Хазреті Әбу Бәкір халифа болып тұрған кезде сахабаларды жинап,
Расулуллаһ дүниеге келген кездегі ғажайып оқиғалар туралы айтатын. Бұл
түні пайғамбарымыз туған кездегі байқалған құбылыстарды, мұғжизаларды
айту, тыңдау, үйрену өте сауапты іс болады. Пайғамбарымызды мадақтайтын
түрлі мәуліт қасидалары бар. «Мәуліт оқу» – пайғамбардың дүниеге келуін,
миғражы мен өмірі туралы айту, оны еске түсіру, оны мадақтау дегенді
білдіреді. Мәуліт түні қадір түнінен кейінгі ең қадірлі түн. Бұл түні
пайғамбарымыздың әлемге келгеніне қуанғандар кешіріледі.
Хадис шәрифтерде былай делінген:
«Мені әке-шешесінен, баласынан және барлық адамнан артық жақсы көрмеген адам шынайы иман келтірген бола алмайды».
«Бір нәрсені қатты жақсы көрген адам, әрине оны көп есіне алады».
«Пайғамбарларды еске алу ғибадат болып саналады».
Бұл
түні сазды аспаптар және басқа да харам нәрселерді араластырмай,
еркек-әйел араласпай, Аллаһ ризалығы үшін мәуліт жиындарын ұйымдастыру,
мәуліт оқу, салауат айту, халыққа дәмді тағамдар ұсыну, ораза ұстау,
жақсылықтар жасау мүстахаб (сауапты амал) болады. Бұл күні Құран кәрім
оқу, қаза намаздарын өтеу, садақа беру, дұға оқу және Хақ та’аладан
күнәларымыздың кешірілуін тілеу керек.
Раббымызға қанша шүкір
етсек те аз. Бұл мүбәрәк түнде қауышатын ниғметтер өте үлкен. Әлемдерге
рахмет ретінде жіберілген сүйікті пайғамбарымыз Мұхаммед алейһиссалам
бұл дүние мен әлемді осы түні абыройландырды. Мәуліт түні Қадір түнінен
кейін келетін ең құнды түн. Қадір түні бір айдан қайырлы. Бір ұзын
өмірмен тең. Ол түнді мадақтайтын толықтай бір сүре түскен. Шафии
мазһабында болса, Мәуліт түні Қадір түнінен де құнды. Қадір түнін мұнша
қадірлендіріп тұрған нәрсе – Құран кәрімнің сол түні түсуі. Мәуліт түні
болмағанда, Құран кәрім түспейтін еді, сәйкесінше Қадір түні де
болмайтын еді...
Адамзат тарихының ең қараңғы, ең қиын дәуірі –
алтыншы және жетінші ғасырлар. Адамзат шыңырауға құлап бара жатқан арба
сияқты еді. Оның бұл қауіпті жағдайына тоқта дейтін, оны құтқаратын
ешқандай күш жоқ еді. Күн өткен сайын адамзат әлемі пәлекет батпағына
батып бара жатты. Бұл екі ғасырда адамдар жаратқанын толық ұмытып, тіпті
адамдықтарын да ұмытқан еді. Қайдан келіп, қайда бара жатқанын, адамды
таң қалдыратын мына әлемнің пайда болу себебін ойланғысы да келмейтін.
Адамдар жамандық пен жақсылықты, дұрыс пен бұрысты, хақ пен нахақты ажырата алатын күйде емес еді.
Пайғамбарлардың
сөздері ұмытылған, олар әкелген сәмәуи кітаптарына адам қолы тиіп,
халықтар өздері жазған кітаптарды Құдайдын сөзі деп оқитын.
Адамдар
өз қолдарымен жасаған пұттарына табынып, олардан медет күтетін. Алайда,
ол жансыз пұттың ешқандай пайда әкелмейтінін, олардың тіпті өз орнынан
қимылдауға да күштері жоқтығын жақсы білетін еді.
Бұл екі
ғасырда пұтқа табынатындармен қатар адамдардың бір бөлігі тастарға,
талдарға, жұлдыздарға, айға, күнге және жануарларға табынатын еді.
Арап
жартыаралында зұлымдықтар, арсыздықтар және масқаралықтар шыңырау
шегіне жеткен еді. Адам құқығы, ақысы, әділет деген ұғымдар ұмытылған
еді. Күшті әлсізді езетін, қыз балаларды тірідей топыраққа көметін.
Елдер бұл айуандық әрекеттеріне өкінудің орнына қуанып, зауықтанатын.
Жер беті зұлымдыққа батып өмір сүріп жатқанда Раббымыз бізге жанашырлық
танытып, әлемдерге мейірімділік ретінде сүйікті пайғамбарымызды, осы
мүбәрәк түнде бізге жіберді.
Жер бетіндегі барлық мұсылмандардың
бұл нұрлы түннің құнын жақсы түсініп, қадірін біле алулары керек.
Үлкендерімізді барып көріп, мәулітпен құттықтауымыз керек.
Өткендерімізді зиярат жасап, оқығандарымызды бағыштауымыз қажет.
Балаларымызға бұл түннің маңызын түсіндіріп, өмірге келуіміздің себебі
болған пайғамбарымыздың алейһиссалам махаббатын ұластыруымыз керек.
Бұл
түні қуанған кәпірлер де пайдаға бөленеді. Исламның азулы дұшпандарының
бірі Әбу Ләхаб пайғамбарымыздың туылғанын сүйіншілеген күңді азат етіп,
бостандыққа жібергендіктен, әр дүйсенбі күні азабының жеңілдегенін
бауыры Аббас радиаллаһу анһтың түсіне кіріп айтқан.
Ол түнге
болған сүйіспеншілік, тіпті кәпірлердің өзіне пайда келтіреді. Иман
келтіріп, Оның үмметі болған, Оның махаббатымен көңілін толтырған
мұсылмандар қалайша пайдаға бөленбесін. Оның махаббаты адамзатқа қарай
созылған мейірімді қолдай. Кім оны ұстаса құтылады.
Мәуліт түні баршамызға, барша мұсылмандарға және барша адамзатқа құтты болсын!
WWW.ISLAMDINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
26-12-2013 11:05
(ссылка)
Рождество және Жаңа жыл
Жаңа жыл мен Рождество екеуі екі бөлек нәрсе. Рождество – христиандардың діни мейрамы. Мұсылмандарға рождествоны тойлау, құттықтау тиым салынған. Қажеттілік (мәжбүр) жағдайда ғана, мысалы екі мемлекет арасында хаттамада, қажеттілік болғаны үшін ғана құттықтауға рұқсат етіледі.
Қажеттілік жағдайда ғана: «Жаңа жыл адамзат үшін, мұсылмандар үшін жақсы болуын тілеу» немесе «Жаңа жылың құтты болсын!» деген адамға «Сенікі де құтты болсын!» деп жауап қайтаруға болады. Бірақ бұл түнді өзгеше мәмілемен өткізуге болмайды, әр түні не істеп жүрген болса, солай өткеру керек. Мысалы үйді шыршамен безендірмеу керек, бұл түнге атап үндік пісірмеу керек. Әсіресе исламның қасиетті түні сияқты мәуліт оқыту, сұхбат өткізу мүлдем дұрыс емес.
«Иса алейһиссалам жер бетінде қысқа уақыт өмір сүріп одан кейін көкке шығарылғандықтан және өзін тек 12 хауарилері ғана танығандықтан Исауилер (христиандар) аз болды. Оның үстіне еврейлермен пұтқа табынушы европалықтардың қысымынан қорқып ғасырлар бойы жасырын өмір сүргендіктен рождество түнінің дәл қай күн болғаны да жайлы да ешқандай сенімді дерек жетіп келмеді. Осының салдарынан халық арасында 25-желтоқсан, 6-қаңтар немесе тағы басқа бір күн рождество болса керек деген нақты белгілі болмаған болжамдар жүр.» (Тақуими Әбуззиа)
«Милади (григориандық) жылсанағында ең аз дегенде 300 жыл кем. Өйткені Иса алейһисалам мен Мұхаммед алейһиссаламның арасындағы уақыт мың жылдан кем емес.» (Бурхани Қати)
«Иса алейһиссалам мен Мұхаммед алейһиссаламның арасындағы уақыт – 963 жыл.» (Мәуаһиби Ләдүнийә)
«Хижри жыл санағы нақты белгілі. Милади жыл санағы дұрыс емес және нақты белгілі емес. Күнінде де, жылында да қателіктер бар.» (Саадәти Әбәдийа) WWW.ISLAMDINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
21-11-2013 12:00
(ссылка)
Хазреті Әлиге өсиет
Хазреті Әли (радиаллаһу анһ) риуаят еткен. Расулуллаһ алейһиссалам былай деді:
«Йа Әли! Келінді өз үйіңе алып келген кезіңде оның аяғынан шұлығын шеш, аяғын жу. Сол суды үйдің барлық бұрыштарына сеп. Осылай істейтін болсаң, Аллаһу та’ала сенің үйіңнен жетпіс түрлі кедейлікті сыртқа шығарады. Жетпіс түрлі берекетті үйіңе кіргізеді. Жетпіс періштені саған түсіреді. Сол келінмен және оның берекеті үйдің бұрыштарына дейін жеткен болады. Келін ақылдан алжысудан және басқа да аурулардан сақ болады. Йа Әли! Келінді алғашқы аптада айран, қатық ішуден, сірке суы және қышқыл тағамдардан тый!»
Хазреті Әли «Йа Расулаллаһ! Не себептен бұл нәрселерді бермеуім керек?» деп сұрады. Былай жауап берді: «Мұның себебі – маринадталған тағамдар, айран жатырда бала пайда болуына бөгет болады. Үйде бір алашаның болуы бала туа алмайтын әйелден жақсырақ.» Хазреті Әли: «Йа Расулаллаһ! Сірке суының салдары қандай» деп сұрады. «Сірке суын тағамда қолданған әйелдің хайзы (етеккірі) қиын болады, әрі тазалануы ұзайды. Егер Аллаһу та’ала бір нәресте беретін болса, туылуы қиын болады. Бірақ қышқыл алма жеу хайз қанын тоқтатады. Оның артынша басқа аурулар шығады» деп жауап береді.
Бұдан кейін Расулуллаһ алейһиссалам былай деді: «Йа Әли, айдың басында, ортасында және соңында жұбайыңмен қосылма, әйтпесе жұбайыңда және балаңда алапес, ақылдан алжысу және ластық болу қаупі бар.
Йа Әли! Жұбайыңмен екінді (аср) намазынан кейін қосылма. Егер Аллаһу та’ала нәресте нәсіп ететін болса, қыли көзді болады және шайтан қыли көзді балаға қуанады.
Йа Әли! Әйеліңмен қосылған кезде көп сөйлеспе, егер бала көтеретін болса, парақор болады. Әурет жерлеріне қарама. Жақындасу кезінде көздеріңді жұмба, баланың көр болуына себеп болады.
Йа Әли! Өз әйеліңе басқа әйелге деген құмарлықпен (шәһуетпен) жақындама, егер бала көтеретін болса, қыз қылықты бала болады. Әйелдерге ұқсауға тырысатын болады.
Йа Әли! Жүніп болған кезіңде Құран кәрімді мүлдем оқыма, себебі аспаннан от түсіп, сені жағу қаупі бар. Жүніп күйіңде сұхбаттаспа. Сенің су ыдысың болсын, жұбайыңның бөлек су ыдысы болсын. Бөлек су ыдыстарымен тазаланыңдар. Егер екеуің де бір су ыдысынан жуынатын болсаңдар, шәһует шәһует үстіне түседі, араларыңа дұшпандық түседі. Талақ және ажырасумен аяқталу қаупі бар.
Йа Әли! Екеуің де түрегеп тұрып жақындаспаңдар, есектер осылай жақындасады. Егер бала көтерсе, төсекке жіберетін болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен айт күндері жақындаспа! Егер бала көтеретін болса, алты немесе төрт саусағы болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен жеміс ағашы түбінде жақындаспа, егер бала көтерсе, адам өлтіруші, қан төгуші болады, халыққа зұлымдық жасайды. Йа Әли! Айдың жарығында жақындаспа, Егер бала көтеретін болса, кедейліктен өмір бойы құтыла алмайды.
Йа Әли! Азан мен қамат арасында жұбайыңмен жақындаспа, егер бала нәсіп болатын болса, қан төгуге бейім болады.
Йа Әли! Әйелің жүкті кезде онымен дәретсіз күйде қосылма. Егер нәресте туылса надан және бақыл болады.
Йа Әли! Шабан айының ортасында, Бәрат түнінде жұбайыңмен жақындаспа, егер араларыңда бала болса, терісінде, түктерінде және бетінде жаман белгілер болады.
Йа Әли! Жұбайыңа балдызыңа деген құмарлықпен жақындаспа, егер бала көтерсе, ұры болады және халықтың пәлекетке ұшырауы оның кесірінен болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен айналада дуал болмаған жерде қосылма, егер араларында бала болса, екі жүзді, бидғатшы және құмарбаз болады.
Йа Әли! Сапарға шығатын түні әйеліңмен жақындаспа, егер бала көтеретін болса, мүлкін харам жерлерге жұмсаушы болады. Бұдан кейін мағынасы: «Мал-мүлкін шашып тарататындар – шайтанның достары» болған аяти кариманы оқыды. (Исра сүресі, 27 аяти каримасы.)
Йа Әли! Үш күндік сапардан келген түнде жұбайыңмен жақындаспа. Егер бала көтерсе, бала залым болады.
Йа Әли! Дүйсенбі түні жұбайыңмен жақындасатын болсаң, араларыңда бала болса, Құран қариы болады. Аллаһу та’аланың бергеніне разы болады.
Йа Әли! Сейсенбі түні жұбайыңа жақындайтын болсаң, бала көтерсе мүмин болады және жақсы мінезді болады. Көңілі жұмсақ, қолы ашық (жомарт), тілі өтіріктен, жаладан және ғайбаттан пәк болады.
Йа Әли! Бейсенбі түні жұбайыңмен жақындас, бала көтерсе хикметі көп басқарушы болады. Сондай-ақ, ілімі көп ғалым болады және ілімімен амал ететін болады. Бейсенбі күні түске дейін жұбайымен қосылса, егер бала көтерсе оған шайтан өлгенге дейін мүлдем жақындай алмайды. Дүние мен ахиретте саламатта болады. Егер жұма түні жұбайыңмен жақындассаң, бала көтеретін болса, Құран қариы болады. Немесе имам болады. Немесе уағызшы болады. Егер жұма күні жұбайыңмен қосылсаң, бала көтерсе, бұл бала ғалым болады. Діндарлығымен атақты және әйгілі болады. Егер жұма түні құптан намазынан бір сағаттан соң жұбайыңмен жақындассаң, бала көтерсе абдалдар (әулиелер) қатарынан болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен түннің алғашқы уақытында жақындаспа, егер бала көтерсе палшы және сиқыршы болады. Ахиретті тастап, дүниені таңдайды.
Йа Әли! Менің өсиетімді жаттап ал, Аллаһу та’аланың рұқсатымен саған пайдалы болсын» (Мәнақиб-и чихар йары гузин кітабы)WWW.ISLAMDINI.KZ
«Йа Әли! Келінді өз үйіңе алып келген кезіңде оның аяғынан шұлығын шеш, аяғын жу. Сол суды үйдің барлық бұрыштарына сеп. Осылай істейтін болсаң, Аллаһу та’ала сенің үйіңнен жетпіс түрлі кедейлікті сыртқа шығарады. Жетпіс түрлі берекетті үйіңе кіргізеді. Жетпіс періштені саған түсіреді. Сол келінмен және оның берекеті үйдің бұрыштарына дейін жеткен болады. Келін ақылдан алжысудан және басқа да аурулардан сақ болады. Йа Әли! Келінді алғашқы аптада айран, қатық ішуден, сірке суы және қышқыл тағамдардан тый!»
Хазреті Әли «Йа Расулаллаһ! Не себептен бұл нәрселерді бермеуім керек?» деп сұрады. Былай жауап берді: «Мұның себебі – маринадталған тағамдар, айран жатырда бала пайда болуына бөгет болады. Үйде бір алашаның болуы бала туа алмайтын әйелден жақсырақ.» Хазреті Әли: «Йа Расулаллаһ! Сірке суының салдары қандай» деп сұрады. «Сірке суын тағамда қолданған әйелдің хайзы (етеккірі) қиын болады, әрі тазалануы ұзайды. Егер Аллаһу та’ала бір нәресте беретін болса, туылуы қиын болады. Бірақ қышқыл алма жеу хайз қанын тоқтатады. Оның артынша басқа аурулар шығады» деп жауап береді.
Бұдан кейін Расулуллаһ алейһиссалам былай деді: «Йа Әли, айдың басында, ортасында және соңында жұбайыңмен қосылма, әйтпесе жұбайыңда және балаңда алапес, ақылдан алжысу және ластық болу қаупі бар.
Йа Әли! Жұбайыңмен екінді (аср) намазынан кейін қосылма. Егер Аллаһу та’ала нәресте нәсіп ететін болса, қыли көзді болады және шайтан қыли көзді балаға қуанады.
Йа Әли! Әйеліңмен қосылған кезде көп сөйлеспе, егер бала көтеретін болса, парақор болады. Әурет жерлеріне қарама. Жақындасу кезінде көздеріңді жұмба, баланың көр болуына себеп болады.
Йа Әли! Өз әйеліңе басқа әйелге деген құмарлықпен (шәһуетпен) жақындама, егер бала көтеретін болса, қыз қылықты бала болады. Әйелдерге ұқсауға тырысатын болады.
Йа Әли! Жүніп болған кезіңде Құран кәрімді мүлдем оқыма, себебі аспаннан от түсіп, сені жағу қаупі бар. Жүніп күйіңде сұхбаттаспа. Сенің су ыдысың болсын, жұбайыңның бөлек су ыдысы болсын. Бөлек су ыдыстарымен тазаланыңдар. Егер екеуің де бір су ыдысынан жуынатын болсаңдар, шәһует шәһует үстіне түседі, араларыңа дұшпандық түседі. Талақ және ажырасумен аяқталу қаупі бар.
Йа Әли! Екеуің де түрегеп тұрып жақындаспаңдар, есектер осылай жақындасады. Егер бала көтерсе, төсекке жіберетін болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен айт күндері жақындаспа! Егер бала көтеретін болса, алты немесе төрт саусағы болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен жеміс ағашы түбінде жақындаспа, егер бала көтерсе, адам өлтіруші, қан төгуші болады, халыққа зұлымдық жасайды. Йа Әли! Айдың жарығында жақындаспа, Егер бала көтеретін болса, кедейліктен өмір бойы құтыла алмайды.
Йа Әли! Азан мен қамат арасында жұбайыңмен жақындаспа, егер бала нәсіп болатын болса, қан төгуге бейім болады.
Йа Әли! Әйелің жүкті кезде онымен дәретсіз күйде қосылма. Егер нәресте туылса надан және бақыл болады.
Йа Әли! Шабан айының ортасында, Бәрат түнінде жұбайыңмен жақындаспа, егер араларыңда бала болса, терісінде, түктерінде және бетінде жаман белгілер болады.
Йа Әли! Жұбайыңа балдызыңа деген құмарлықпен жақындаспа, егер бала көтерсе, ұры болады және халықтың пәлекетке ұшырауы оның кесірінен болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен айналада дуал болмаған жерде қосылма, егер араларында бала болса, екі жүзді, бидғатшы және құмарбаз болады.
Йа Әли! Сапарға шығатын түні әйеліңмен жақындаспа, егер бала көтеретін болса, мүлкін харам жерлерге жұмсаушы болады. Бұдан кейін мағынасы: «Мал-мүлкін шашып тарататындар – шайтанның достары» болған аяти кариманы оқыды. (Исра сүресі, 27 аяти каримасы.)
Йа Әли! Үш күндік сапардан келген түнде жұбайыңмен жақындаспа. Егер бала көтерсе, бала залым болады.
Йа Әли! Дүйсенбі түні жұбайыңмен жақындасатын болсаң, араларыңда бала болса, Құран қариы болады. Аллаһу та’аланың бергеніне разы болады.
Йа Әли! Сейсенбі түні жұбайыңа жақындайтын болсаң, бала көтерсе мүмин болады және жақсы мінезді болады. Көңілі жұмсақ, қолы ашық (жомарт), тілі өтіріктен, жаладан және ғайбаттан пәк болады.
Йа Әли! Бейсенбі түні жұбайыңмен жақындас, бала көтерсе хикметі көп басқарушы болады. Сондай-ақ, ілімі көп ғалым болады және ілімімен амал ететін болады. Бейсенбі күні түске дейін жұбайымен қосылса, егер бала көтерсе оған шайтан өлгенге дейін мүлдем жақындай алмайды. Дүние мен ахиретте саламатта болады. Егер жұма түні жұбайыңмен жақындассаң, бала көтеретін болса, Құран қариы болады. Немесе имам болады. Немесе уағызшы болады. Егер жұма күні жұбайыңмен қосылсаң, бала көтерсе, бұл бала ғалым болады. Діндарлығымен атақты және әйгілі болады. Егер жұма түні құптан намазынан бір сағаттан соң жұбайыңмен жақындассаң, бала көтерсе абдалдар (әулиелер) қатарынан болады.
Йа Әли! Жұбайыңмен түннің алғашқы уақытында жақындаспа, егер бала көтерсе палшы және сиқыршы болады. Ахиретті тастап, дүниені таңдайды.
Йа Әли! Менің өсиетімді жаттап ал, Аллаһу та’аланың рұқсатымен саған пайдалы болсын» (Мәнақиб-и чихар йары гузин кітабы)WWW.ISLAMDINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
30-10-2013 21:12
(ссылка)
Жүніпке не істеуге болмайды?
Сұрақ: Жүніп болған адамға не істеуге болмайды?
Жауап: Ғұсыл алуы қажет болған адам «жүніп» деп аталады. Жүніп болған адамға Бисмиллаһ айтуға, дұға оқуға, «Лә илаһа иллаллаһ» деп зікір етуге, салауат оқуға болады. Тіпті Фатиха, «Раббанна әтина...» сияқты аяттарды дұға ниетімен оқуына да болады. Құран кәрім кітабын ұстауға болмайды, жаттанды түрде болса да Құран кәрім оқуға болмайды. Мешітке кіре алмайды. Шап маңын қыруы, шаш, тырнақ қырқуы мәкрух болады. Хайз (етеккір) жағдайында бұларды істеу мәкрух болмайды.
Жүніп күйде ішіп-жеу және сәбиді емізу
Сұрақ: Жүніптің бір нәрсе ішіп-жеуі, көшеге шығуы, жүніп болған әйелдің сәбиін емізуі дұрыс па?
Жауап: Ауызын шайғаннан кейін ішіп-жеуі жаиз болады. Көшеге шығу да жаиз. Әйелдің көкірегін жуғаннан кейін сәбиін емізуіне болады. Намаз уақыты шығудан бұрын жуыну керек. Одан артық жүніп болып жүруі харам болады. Намаз оқитын және оқымайтын әркім бір намаз уақытын жүніп күйде өткізетін болса, үлкен азап шегеді.
Жүніптің ішіп-жеуі
Сұрақ: Жүніп болған адамның қолын, ауызын шаймастан ішіп-жеуі жаиз ба?
Жауап: Тәнзиһән мәкрух болып табылады. Жуғаннан кейін ішіп-жеуі мәкрух болмайды, бірақ мәжбүр болмағанша жүніп күйде ішіп-жемеу керек.
Жүніптің тері және мәни
Сұрақ: Ихтилам (поллюция) болғанда және жұбайымен қосылғаннан кейін үстіндегі бүкіл киімдерді шешіп жуу керек пе? Жүніп кезде тер тиген киімдермен намаз оқуға болады ма?
Жауап: Жүніп болған адамның тері нәжіс емес. Ол киімдермен намаз оқуға болады.
Мәни (сперма, ұрық) – Ханафиде нәжіс, басқа үш мазһабта таза. Маликиде, бір қаулы бойынша мәни нәжіс болып табылады.
Ихтилам болған адам киімдерінің бәрін ауыстыруы қажет емес, тек мәни тиген жерді жууы жеткілікті болады. Мәни кеуіп қалған болса, ысқаланса тазаланған болады. Ол киіммен намаз оқуға болады.
Жүніптік және уәсуәса
Сұрақ: Жүніп кезде бір нәрсеге тисем, сол зат лас болды деп ойлап, көп әуре боламын. Бұл уәсуәса ма?
Жауап: Иә, бұл уәсуәса. Жүніп болған адам нені ұстаса да ол нәрсе лас болмайды.
Мешіт ретінде қолданылатын бөлме
Сұрақ: Үйде мешіт ретінде қолданылатын бөлмеге кірерде итикафқа ниет етуге болады ма? Бұл жерге жүніп күйде кіруге болады ма?
Жауап: Мешіт ретінде қолданылатын бөлмеге кірерде итикафқа ниет етуге болады. Бұл жерге жүніп күйде де кіруге болады. Алайда көпшілік баратын мешіттерге жүніп күйде кіруге болмайды.
Жүніптің сәлем беруі
Сұрақ: Жүніп болған адамның сәлем беруіне болады ма және берілген сәлемге де жауап беруге болады ма?
Жауап: Әрине, сәлем беруге де сәлемге жауап беруге де болады. Ешқандай зияны болмайды. Сәлем – өте жақсы дұға. Жүніп болған адам Құран кәрімнен сүре мен аят оқуына болмайды, бірақ дұғаның кезкелген түрін оқуына болады, зікірдің кезкелген түрін айта алады, тіпті Фатиха және «Раббана әтина...» сияқты дұға аяттарын тек дұға ниетімен оқи алады.
Жүніп адам Құран оқи алмайды
Сұрақ: Ислам Ахлақы кітабында «Жүніптің дұшпаннан қорғану үшін бір-екі қысқа аят оқуы жаиз болады» делінген. Осы үкім бойынша «Құл әузу...» сүрелерін оқуға болады ма?
Жауап: «Құл әузу...» сүрелері аят емес, сүре. Бұларды жүніп күйде оқуға болмайды. Қасқа аяттарды оқуға болады. Мысалы, дұшпанның зиянынан және пәлекеттерден құтылу үшін «Лә илаһа иллә әнта субханәкә инни кунту минәззалимин» аяти каримасын оқуға болады.
Жүніптің тырнақ қырқуы
Сұрақ: Жүніп кезде ғұсыл алудан бұрын бет-қолды жуып, содан кейін тырнағын қырққан немесе қырынған адам да мәкрух істеген болады ма?
Жауап: Иә, бет-қолын жуған болса да, мәкрух істеген болады.www.islamdini.kz
Жауап: Ғұсыл алуы қажет болған адам «жүніп» деп аталады. Жүніп болған адамға Бисмиллаһ айтуға, дұға оқуға, «Лә илаһа иллаллаһ» деп зікір етуге, салауат оқуға болады. Тіпті Фатиха, «Раббанна әтина...» сияқты аяттарды дұға ниетімен оқуына да болады. Құран кәрім кітабын ұстауға болмайды, жаттанды түрде болса да Құран кәрім оқуға болмайды. Мешітке кіре алмайды. Шап маңын қыруы, шаш, тырнақ қырқуы мәкрух болады. Хайз (етеккір) жағдайында бұларды істеу мәкрух болмайды.
Жүніп күйде ішіп-жеу және сәбиді емізу
Сұрақ: Жүніптің бір нәрсе ішіп-жеуі, көшеге шығуы, жүніп болған әйелдің сәбиін емізуі дұрыс па?
Жауап: Ауызын шайғаннан кейін ішіп-жеуі жаиз болады. Көшеге шығу да жаиз. Әйелдің көкірегін жуғаннан кейін сәбиін емізуіне болады. Намаз уақыты шығудан бұрын жуыну керек. Одан артық жүніп болып жүруі харам болады. Намаз оқитын және оқымайтын әркім бір намаз уақытын жүніп күйде өткізетін болса, үлкен азап шегеді.
Жүніптің ішіп-жеуі
Сұрақ: Жүніп болған адамның қолын, ауызын шаймастан ішіп-жеуі жаиз ба?
Жауап: Тәнзиһән мәкрух болып табылады. Жуғаннан кейін ішіп-жеуі мәкрух болмайды, бірақ мәжбүр болмағанша жүніп күйде ішіп-жемеу керек.
Жүніптің тері және мәни
Сұрақ: Ихтилам (поллюция) болғанда және жұбайымен қосылғаннан кейін үстіндегі бүкіл киімдерді шешіп жуу керек пе? Жүніп кезде тер тиген киімдермен намаз оқуға болады ма?
Жауап: Жүніп болған адамның тері нәжіс емес. Ол киімдермен намаз оқуға болады.
Мәни (сперма, ұрық) – Ханафиде нәжіс, басқа үш мазһабта таза. Маликиде, бір қаулы бойынша мәни нәжіс болып табылады.
Ихтилам болған адам киімдерінің бәрін ауыстыруы қажет емес, тек мәни тиген жерді жууы жеткілікті болады. Мәни кеуіп қалған болса, ысқаланса тазаланған болады. Ол киіммен намаз оқуға болады.
Жүніптік және уәсуәса
Сұрақ: Жүніп кезде бір нәрсеге тисем, сол зат лас болды деп ойлап, көп әуре боламын. Бұл уәсуәса ма?
Жауап: Иә, бұл уәсуәса. Жүніп болған адам нені ұстаса да ол нәрсе лас болмайды.
Мешіт ретінде қолданылатын бөлме
Сұрақ: Үйде мешіт ретінде қолданылатын бөлмеге кірерде итикафқа ниет етуге болады ма? Бұл жерге жүніп күйде кіруге болады ма?
Жауап: Мешіт ретінде қолданылатын бөлмеге кірерде итикафқа ниет етуге болады. Бұл жерге жүніп күйде де кіруге болады. Алайда көпшілік баратын мешіттерге жүніп күйде кіруге болмайды.
Жүніптің сәлем беруі
Сұрақ: Жүніп болған адамның сәлем беруіне болады ма және берілген сәлемге де жауап беруге болады ма?
Жауап: Әрине, сәлем беруге де сәлемге жауап беруге де болады. Ешқандай зияны болмайды. Сәлем – өте жақсы дұға. Жүніп болған адам Құран кәрімнен сүре мен аят оқуына болмайды, бірақ дұғаның кезкелген түрін оқуына болады, зікірдің кезкелген түрін айта алады, тіпті Фатиха және «Раббана әтина...» сияқты дұға аяттарын тек дұға ниетімен оқи алады.
Жүніп адам Құран оқи алмайды
Сұрақ: Ислам Ахлақы кітабында «Жүніптің дұшпаннан қорғану үшін бір-екі қысқа аят оқуы жаиз болады» делінген. Осы үкім бойынша «Құл әузу...» сүрелерін оқуға болады ма?
Жауап: «Құл әузу...» сүрелері аят емес, сүре. Бұларды жүніп күйде оқуға болмайды. Қасқа аяттарды оқуға болады. Мысалы, дұшпанның зиянынан және пәлекеттерден құтылу үшін «Лә илаһа иллә әнта субханәкә инни кунту минәззалимин» аяти каримасын оқуға болады.
Жүніптің тырнақ қырқуы
Сұрақ: Жүніп кезде ғұсыл алудан бұрын бет-қолды жуып, содан кейін тырнағын қырққан немесе қырынған адам да мәкрух істеген болады ма?
Жауап: Иә, бет-қолын жуған болса да, мәкрух істеген болады.www.islamdini.kz
Almaz Koshkarbayev,
14-09-2013 09:24
(ссылка)
Иманның бар болуының белгісі
Әһли хикмет ғұламалар былай деген:Біреу қайтыс болған кезде «Біз Аллаһ үшін жаратылдық, соңында қайтадан Аллаһқа қайтамыз» деген мағынадағы «Инна лиллаһ уә инна илайһи ражи’ун» аяти каримасы айтылады. Бұл өмірге Аллаһтың разылығына қол жеткізу үшін келдік. Нәпіс және шайтанды разы қылу үшін, рахат өмір сүру үшін, яғни Аллаһтан басқа нәрселермен уақыт өткізу үшін келмедік. Оның разылығын ала алмаған адам құриды, жанады. Барлық нәрсені жаратқан, әр сәтте бар қылып ұстап тұратын, ішіп-жегізетін, азықтандыратын, барлық нәрсені атқаратын Аллаһу та’ала, бірақ Оған шүкір етіліп жатқан жоқ. Алайда ниғметке шүкір ету, ниғметтердің Одан келгендігін білу – иманның белгісі.
«Ұстаз, дінге-иманға ешқандай қатысы болмаған адамдар да кейде дұға етеді, шүкір етеді. Олардың да иманы бар ма?» деп сұраған шәкіртіне ұстазы былай жауап береді:
«Балам, иманның бар немесе жоқ екендігі іс-әрекеттерінен белгілі болады. Бұл іс-әрекеттер – харамдардан сақтану, орану, бес уақыт намаз оқу, Аллаһу та’аланың басқа да әмірлері мен тыйымдарына мойынсұну. Осындай адамға иманы бар делінеді. Әйтпесе бұлардан мүлдем хабары болмастан, тек өз ойындағы бір құдайға ғибадат ету, шүкір ету иман емес.»
Еуропалықтар мен Америкалықтар да «Құдайға сенеміз» дейді. Ғылым адамдары да «Барлық нәрсені жаратқан бір жаратушы бар» дейді. Бірақ бұлай айтумен иман пайда болмайды. Иман – Аллаһу та’алаға тән болған сипаттарды біліп, "Әмәнту..."-дегі алты негізге сену арқылы болады. Бұдан басқа жолмен иман келтірілген болмайды. Өйткені иманның негіздері бір бүтін.
Адам өз ақылымен Аллаһу та’аланы тани алмайды, біле алмайды. Сондықтан сенуден басқа шарасы жоқ. Адамдар «Бұл әлемді жаратушы бар» дейді, бірақ ешкім ақылымен Аллаһты таба алмайды. Кәпірлер қиялдарындағы өздері елестеткен кейіпке Құдай дейді. Алайда Аллаһу та’аланың заты белгісіз, сипаттары да тек бір пайғамбар арқылы ғана адамзатқа білдірілген. Өйткені Жәбрейіл алейһиссалам пайғамбарларға Аллаһтың сипаттарын, әмірлері мен тыйымдарын білдірген.
Аллаһтың разылығына қауыштыратыны, жәннатқа апаратыны хабар берілген есепсіз жолдар бар. Бірақ Пайғамбарлар білдіргенінен басқа ешбірі қауыштырушы, құтқарушы емес. Құтылу да тек шынайы және бір болған Аллаһқа сеніп, жіберген дінге, яғни Ислам дініне бағыну арқылы мүмкін бола алады.
WWW.ISLADINI.KZ

«Ұстаз, дінге-иманға ешқандай қатысы болмаған адамдар да кейде дұға етеді, шүкір етеді. Олардың да иманы бар ма?» деп сұраған шәкіртіне ұстазы былай жауап береді:
«Балам, иманның бар немесе жоқ екендігі іс-әрекеттерінен белгілі болады. Бұл іс-әрекеттер – харамдардан сақтану, орану, бес уақыт намаз оқу, Аллаһу та’аланың басқа да әмірлері мен тыйымдарына мойынсұну. Осындай адамға иманы бар делінеді. Әйтпесе бұлардан мүлдем хабары болмастан, тек өз ойындағы бір құдайға ғибадат ету, шүкір ету иман емес.»
Еуропалықтар мен Америкалықтар да «Құдайға сенеміз» дейді. Ғылым адамдары да «Барлық нәрсені жаратқан бір жаратушы бар» дейді. Бірақ бұлай айтумен иман пайда болмайды. Иман – Аллаһу та’алаға тән болған сипаттарды біліп, "Әмәнту..."-дегі алты негізге сену арқылы болады. Бұдан басқа жолмен иман келтірілген болмайды. Өйткені иманның негіздері бір бүтін.
Адам өз ақылымен Аллаһу та’аланы тани алмайды, біле алмайды. Сондықтан сенуден басқа шарасы жоқ. Адамдар «Бұл әлемді жаратушы бар» дейді, бірақ ешкім ақылымен Аллаһты таба алмайды. Кәпірлер қиялдарындағы өздері елестеткен кейіпке Құдай дейді. Алайда Аллаһу та’аланың заты белгісіз, сипаттары да тек бір пайғамбар арқылы ғана адамзатқа білдірілген. Өйткені Жәбрейіл алейһиссалам пайғамбарларға Аллаһтың сипаттарын, әмірлері мен тыйымдарын білдірген.
Аллаһтың разылығына қауыштыратыны, жәннатқа апаратыны хабар берілген есепсіз жолдар бар. Бірақ Пайғамбарлар білдіргенінен басқа ешбірі қауыштырушы, құтқарушы емес. Құтылу да тек шынайы және бір болған Аллаһқа сеніп, жіберген дінге, яғни Ислам дініне бағыну арқылы мүмкін бола алады.
WWW.ISLADINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
04-09-2013 14:49
(ссылка)
Кешке мұсылман, таңертең кәпір!
Әһли хикмет ғұламалар былай деген:Шынайы мейрам – соңғы демде Аллаһ дей алу, иманмен жан бере алу. Құнды болғаны өмірдің соңы. Соңғы демде Аллаһ деп айтудың орнына «Дәрігер, мені құтқар!» деген адам қауіпте. Егер соңғы демдегі жағдайымыз күмәнді болса, онда әрдайым қорқуымыз және истиғфар етуіміз керек. Ғибадат етуіміз де әмір етілді. Ғибадаттарымыздың қабыл болуы үшін де жалбарынуымыз керек. Себебі, сахих болса да егер ықыласпен орындалмаса, қабыл болмауы мүмкін, яғни сауап берілмеуі мүмкін.
Сүйікті пайғамбарымыз «Ей Асхабым, сендер сондай заманда келдіңдер, әмірлердің онда бірін орындамасаңдар, құрисыңдар. Ақыр замандағы үмбетім әмірлердің онда бірін орындаса құтылады» деген. Бұл жерде Асхаби кирамның құрып кетуі дегені – құндылықтарын ала алмауы деген сөз. Бұл нәрсе олар үшін құрып кету болып саналады. Ақыр замандағы үмбеттің онда бірін орындап құтылуының мағынасы – имандарын қорғап, иманмен жан тапсырулары.
Асхаби кирам қажетсіз сөйлемеу үшін немесе Аллаһ расулы бір нәрсе бұйырған кезде «Жоқ» деп жауап берсе кәпір болатындығын ойлағандықтан, тілдерінің астына тас салып жүретін еді. Себебі сүйікті пайғамбарымыз «Жәннатта менің жанымда болуды қалайтын адам бос сөз сөйлемесін» деген. Қиямет жақындаған сайын өте жаман нәрселер орын алатынын білдірген. Бір хадис шәриф:
«Қиямет жақындаған сайын фитналар көбейеді. Түннің басында қараңғылықтың артуы секілді болады. Таңертең үйінен мұсылман болып шыққан көптеген адамдар кешке кәпір болып қайтады. Кешке мұсылман бола тұра, түнде имандары кетеді.»
Бұдан құтылу үшін Фатиха сүресінің соңғы үш аятын оқыған кезде мағынасын ойлау керек. Тәпсірде білдірілген мағынасы мынадай: «Йа Раббым, маған дұрыс иманды, Әһли сүннет сенімін көрсет, сол ұлыларға ихсан еткен жолыңды бізге де нәсіп ет, Әһли сүннет ғалымдары білдірген жаман адамдардың күпірінен, адасушылығынан, қате жолынан мені қорға!» Кімде-кім, осы мағынасын ойлап оқыса, Аллаһу та’аладан дұрыс иманды сұраған, кәпірлік пен адасушылықтан Оған сыйынған болады және күпірден қорғалады. Сонымен қатар тәубе еткен де болады. Дініміз ауруды да, оның емін де білдіруде. Өйткені, бұл заманның ауруы – күпіршілік. Бұл заманда харам-халал, иман-күпір істер бір-біріне араласып кеткендіктен, харамдарға жеңіл қарап немесе діни бір мәселені мазақ қылып күпірге түсіп жатқан көптеген адамдар, тіпті күпірге түскенін де білмейді, сол жағдайымен тәубе де етпей жүреді. Міне осы қорқынышты аурудың емі – осы үш аяти кариманы мағынасын ойлап оқу.
WWW.ISLAMDINI.KZ
Сүйікті пайғамбарымыз «Ей Асхабым, сендер сондай заманда келдіңдер, әмірлердің онда бірін орындамасаңдар, құрисыңдар. Ақыр замандағы үмбетім әмірлердің онда бірін орындаса құтылады» деген. Бұл жерде Асхаби кирамның құрып кетуі дегені – құндылықтарын ала алмауы деген сөз. Бұл нәрсе олар үшін құрып кету болып саналады. Ақыр замандағы үмбеттің онда бірін орындап құтылуының мағынасы – имандарын қорғап, иманмен жан тапсырулары.
Асхаби кирам қажетсіз сөйлемеу үшін немесе Аллаһ расулы бір нәрсе бұйырған кезде «Жоқ» деп жауап берсе кәпір болатындығын ойлағандықтан, тілдерінің астына тас салып жүретін еді. Себебі сүйікті пайғамбарымыз «Жәннатта менің жанымда болуды қалайтын адам бос сөз сөйлемесін» деген. Қиямет жақындаған сайын өте жаман нәрселер орын алатынын білдірген. Бір хадис шәриф:
«Қиямет жақындаған сайын фитналар көбейеді. Түннің басында қараңғылықтың артуы секілді болады. Таңертең үйінен мұсылман болып шыққан көптеген адамдар кешке кәпір болып қайтады. Кешке мұсылман бола тұра, түнде имандары кетеді.»
Бұдан құтылу үшін Фатиха сүресінің соңғы үш аятын оқыған кезде мағынасын ойлау керек. Тәпсірде білдірілген мағынасы мынадай: «Йа Раббым, маған дұрыс иманды, Әһли сүннет сенімін көрсет, сол ұлыларға ихсан еткен жолыңды бізге де нәсіп ет, Әһли сүннет ғалымдары білдірген жаман адамдардың күпірінен, адасушылығынан, қате жолынан мені қорға!» Кімде-кім, осы мағынасын ойлап оқыса, Аллаһу та’аладан дұрыс иманды сұраған, кәпірлік пен адасушылықтан Оған сыйынған болады және күпірден қорғалады. Сонымен қатар тәубе еткен де болады. Дініміз ауруды да, оның емін де білдіруде. Өйткені, бұл заманның ауруы – күпіршілік. Бұл заманда харам-халал, иман-күпір істер бір-біріне араласып кеткендіктен, харамдарға жеңіл қарап немесе діни бір мәселені мазақ қылып күпірге түсіп жатқан көптеген адамдар, тіпті күпірге түскенін де білмейді, сол жағдайымен тәубе де етпей жүреді. Міне осы қорқынышты аурудың емі – осы үш аяти кариманы мағынасын ойлап оқу.
WWW.ISLAMDINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
22-08-2013 09:37
(ссылка)
Екі қайшы бағытта бір мақсатқа жетіп
Әһли хикмет ғұламалар былай деген:Пайғамбарымыз алейһиссалам «Аллаһу та’ала бір құлын жақсы көрсе, оны өмірде заһид (тақуа), ахиретке рағиб (құштар) қылады. Оған өз кемшіліктерін көрсетеді» деген. Заһид болады дегеніміз – дүниеліктерімен мақтанбайды, бұларға мән бермейді деген сөз. Мал-мүлікті, мансабты, атақ-даңқ пен абыройды жақсы көрмейтін болады. Бұлар оның қолында, билігінде бола алады, бірақ ол бұларды мүлдем жақсы көрмейді. Бар болу мен жақсы көру әр түрлі нәрселер, өйткені пайғамбарымыз алейһиссалам «Дүниелікті жақсы көру – бүкіл жамандықтардың басы» деген. Дүниенің өзі емес, оны жақсы көру жаман, себебі дүниеге деген сүйіспеншілік пен Аллаһқа деген сүйіспеншілік бір-біріне қарама-қайшы нәрселер. Екі қарама-қайшы нәрседе бір мақсатты көздеу мүмкін емес. Шығысқа кеткен адам батыстан, ал батысқа қарай жүрген адам шығыстан алыстайды.
Демек, бір адамда дүниелікке деген сүйіспеншілік, махаббат азайған сайын, өз кемшіліктерін көруі артқан сайын Хақ та’аланың оны жақсы көретіндігі аңғарылады. Ахиретке рағиб қылады дегеніміз – мақсаты Аллаһтың сүйіспеншілігі және ахирет болады деген сөз. Ал егер мұндай нәрселер оның ойына да кірмеген болса, оның ісі бітті деген сөз.
Сүйікті пайғамбарымыз «Шынайы өмір – ахиреттегі өмір» деген. Бұл дүние – ахиреттің есігі. Дүние өмірі түс, қиял. Бір күн келеді, бұлардың бәрі қиял болады. Бұл дүниенің өмірі бір жерге қонаққа барып-қайту секілді. Өмір де осылай бітеді. Ақылды адам қиялдың соңынан жүгіргенде өзгелерді ренжітеді ме, көңілдерін қалдырады ма? Адам түс әлемінде мал-мүлкімен, байлығымен, абыройы және мансабымен мақтанады ма? Себебі оянған кезімізде есебін береміз. Дүниелікке деген сүйіспеншілік, мал-мүлік, мансап, атақ-даңқ пен абыройды жақсы көру, мас қылатын ішкілікке ұқсайды. Мұны ішкен адам тек өлгенде ғана мастығынан айығады, ал мұның пайдасы болмайды. Осы себептен өлуден бұрын, өліп оянудан бұрын бір-бірімізге «Өлім бар, өзіңе кел» деп еске түсіріп тұруымыз, жәрдем беруіміз керек. Достық, діни бауырмашылық деген осындай болады. Аллаһу та’ала Мұса алейһиссаламға «Өзіңе дос ізде! Достарыңның бірі сені менің махаббатыма шақырмайтын болса, ол сенің дұшпаның деген сөз» деді.
Хазреті Омардың Шамда бір досы бар еді. Сол аймақтан келгендерден ол жайында сұрағанында «Шайтанмен дос болды, күнә істеп жүр» десті. Олардың біріне «Ол жаққа кететін кезіңде маған жолық» деді. Хазреті Омар қайтып бара жатқан адамға бір хат берді. Хатта Мүмин сүресінің алғашқы үш аяти каримасын жазып, қажетті насихаттарды жіберді. Аяти каримада, мағынасы: «Аллаһу та’аланың бәрін білетіндігі, күнә істегендер тәубе еткен жағдайда тәубесін қабыл ететіндігі және азаптың ауыр екендігі» білдірілген еді. Досы бұл хатты оқыған кезде әбден жылады. «Аллаһу та’аланың сөзі хақ. Омар маған насихат етті» деп, тәубе етіп, барлық күнәларынан бастартты.
WWW.ISLAMDINI.KZ
Демек, бір адамда дүниелікке деген сүйіспеншілік, махаббат азайған сайын, өз кемшіліктерін көруі артқан сайын Хақ та’аланың оны жақсы көретіндігі аңғарылады. Ахиретке рағиб қылады дегеніміз – мақсаты Аллаһтың сүйіспеншілігі және ахирет болады деген сөз. Ал егер мұндай нәрселер оның ойына да кірмеген болса, оның ісі бітті деген сөз.
Сүйікті пайғамбарымыз «Шынайы өмір – ахиреттегі өмір» деген. Бұл дүние – ахиреттің есігі. Дүние өмірі түс, қиял. Бір күн келеді, бұлардың бәрі қиял болады. Бұл дүниенің өмірі бір жерге қонаққа барып-қайту секілді. Өмір де осылай бітеді. Ақылды адам қиялдың соңынан жүгіргенде өзгелерді ренжітеді ме, көңілдерін қалдырады ма? Адам түс әлемінде мал-мүлкімен, байлығымен, абыройы және мансабымен мақтанады ма? Себебі оянған кезімізде есебін береміз. Дүниелікке деген сүйіспеншілік, мал-мүлік, мансап, атақ-даңқ пен абыройды жақсы көру, мас қылатын ішкілікке ұқсайды. Мұны ішкен адам тек өлгенде ғана мастығынан айығады, ал мұның пайдасы болмайды. Осы себептен өлуден бұрын, өліп оянудан бұрын бір-бірімізге «Өлім бар, өзіңе кел» деп еске түсіріп тұруымыз, жәрдем беруіміз керек. Достық, діни бауырмашылық деген осындай болады. Аллаһу та’ала Мұса алейһиссаламға «Өзіңе дос ізде! Достарыңның бірі сені менің махаббатыма шақырмайтын болса, ол сенің дұшпаның деген сөз» деді.
Хазреті Омардың Шамда бір досы бар еді. Сол аймақтан келгендерден ол жайында сұрағанында «Шайтанмен дос болды, күнә істеп жүр» десті. Олардың біріне «Ол жаққа кететін кезіңде маған жолық» деді. Хазреті Омар қайтып бара жатқан адамға бір хат берді. Хатта Мүмин сүресінің алғашқы үш аяти каримасын жазып, қажетті насихаттарды жіберді. Аяти каримада, мағынасы: «Аллаһу та’аланың бәрін білетіндігі, күнә істегендер тәубе еткен жағдайда тәубесін қабыл ететіндігі және азаптың ауыр екендігі» білдірілген еді. Досы бұл хатты оқыған кезде әбден жылады. «Аллаһу та’аланың сөзі хақ. Омар маған насихат етті» деп, тәубе етіп, барлық күнәларынан бастартты.
WWW.ISLAMDINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
01-08-2013 12:21
(ссылка)
Ораза және аштық
Ораза және аштық
Ораза – тек аштық пен шөлдеу деген сөз емес. Бір жануарды немесе сенбейтін адамды бір бөлмеге қамап, аш-сусыз қалдырумен оған ораза ұстатқызған болмаймыз. Оразаның сабыр, шүкір, нәпіс тәрбиесі сияқты басқа ғибадаттармен байланысы бар. Осы себептен хадис шәрифте «Әр нәрсенің есігі бар. Ал ғибадаттардың есігі – ораза» делінген. (Ибн Мүбәрәк)
Жүйке жүйесінің денедегі орны өте маңызды. Тіл жүйкелері сал болған адам сөйлей алмайды. Аяқтағы жүйкелер сал болса, адам жүре алмайды. Жүйкеміздің бұзылу шамасында өмірімізге аз немесе көп қауіп төнеді. Жүйкесі бұзылған адам мазасыз болады, сабыр ете алмайды. Қоғамдағы ұрыс-керістердің, қылмыстардың көбі жүйкесі жұқа болудан, сабырсыздықтан туындауда. «Ораза сабырдың, ал сабыр иманның жартысы» деген хадис шәриф ораза ұстаған адамның сабырлы екенін білдіруде. (Әбу Нуайм)
Осылайша оразаның иманнан екені де аңғарылуда. Иманды болған адам да иманының қуатына қарай қылмыс пен күнә істемейді. Жүйкесіне ие болады. Барлық нәрсенің зекеті болады. Ал дененің зекеті – аштық. Ораза ұстап аш болған адамның қалаулары бұзылғандықтан, сабыр етуі оңай болады. Ораза ұстаған адам аш жүреді. Аш жүрген жақсы: аш жүрген адамның даналығы артады. Түсіну қабілеті артады. Хадис шәрифтерде: «Аш болған адамның түсіну қабілеті артады, зейіні ашылады» және «Тәфәккур – ғибадаттың жартысы, ал аз тамақ жеу оның толығы» делінген. (И.Ғазали)
Көп тамақ жейтін адам көп ұйықтайды, көп ұйықтайтын адамның өмірі босқа өткен болады. Көп тамақ жейтін адам мас сияқты болады, ақыл-есі қажиды. Зеректігі, зейіні әлсірейді. Аштық болса, көңілде нәзіктік тудырады. Хадис шәрифте «Аз тамақ жейтін адамның іші нұрға толады және Аллаһу та’ала аз ішіп-жейтін, денесі жеңіл болған мүминді жақсы көреді» делінген. (Дәйләми)
Аштықта қалаулар бұзылады, нәпсіміз жуас бола бастайды, қырсықтығы қайтады. Көп тамақ жеу ғафлетті тудырады. Асау атты ұстау қиын болғанындай, көп жегізумен азғырған нәпісті ұстау да қиын. Құтырған нәпісті аштық арқылы тәрбиелеу оңайласады. Хадис шәрифте былай делінген:
«Адамның жүрегі егістіктегі егін, ал тамақ жаңбыр сияқты. Артық су егінді құртатыны сияқты, артық азық та жүректі өлтіреді.» (И.Ғазали)
Әрдайым тоқ жүретін адам мейірімсіз болады. Тоқ адам аштың жағдайын білмейді. Көп тамақ жейтін адам дөрекі және қатал жүректі болады. Хадис шәрифте «Көп ішіп-жеу арқылы жүректеріңді өлтірмеңдер!» делінген. (Имам Ғазали)
Жүйкесіне ие болған адам рахатта болады. Аштық күнә істеу қалауын басады, жамандық жасауға кедергі болады. Хадис шәрифте «Аштық пен шөлдету арқылы нәпіске қарсы жиһад ету – Аллаһ жолындағы жиһад сияқты» делінген. (Имам Ғазали)
Көп тамақ жеген адам көп су ішеді. Көп су ішетін адам көп ұйықтайды. Көп ұйықтайтын адамның өмірі ұйқымен өткендіктен, дүние мен ахирет табысына кедергі болады. Демек, аштық жүйкелерді сергек, ширақ ұстайды. Шамадан тыс тоқтық ақымақтыққа жол ашады. Қарны тоқтардың оқығандарын жаттауы және есінде сақтауы қиын болады. Хадис шәрифте «Күніне бір рет тамақ жеу орынды болады» делінген. (Бәйһақи)
Екі күнде үш рет тамақ жеудің қалыпты екені білдірілген. (Тәсһил-ул-мәнафи)
Аурулардың көбі көп тамақ жеуден туындайды. Хадис шәрифте «Көп ішіп-жеу аурулардың басы» делінген. (Дара Қутни)
Аз тамақ жейтін адамның дені сау болады. Хадис шәрифте «Ораза ұстаған адамның дені сау болады» делінген. (Табарани)
Көп тамақ жейтін адамда аяушылық сезімі азаяды. Қалаулары артады, харамға батады. Рұқсат берілмеген қалауларды жүзеге асыратын жолдарды бітеу керек. Аштық шайтанның жолын бітейді. Хадис шәрифте «Шайтан тамырдағы қан сияқты, денеде айналып жүреді, аштық арқылы оның жолын қысыңдар» делінген. (Ихйа)WWW.ISLAMDINI.KZ
Ораза – тек аштық пен шөлдеу деген сөз емес. Бір жануарды немесе сенбейтін адамды бір бөлмеге қамап, аш-сусыз қалдырумен оған ораза ұстатқызған болмаймыз. Оразаның сабыр, шүкір, нәпіс тәрбиесі сияқты басқа ғибадаттармен байланысы бар. Осы себептен хадис шәрифте «Әр нәрсенің есігі бар. Ал ғибадаттардың есігі – ораза» делінген. (Ибн Мүбәрәк)
Жүйке жүйесінің денедегі орны өте маңызды. Тіл жүйкелері сал болған адам сөйлей алмайды. Аяқтағы жүйкелер сал болса, адам жүре алмайды. Жүйкеміздің бұзылу шамасында өмірімізге аз немесе көп қауіп төнеді. Жүйкесі бұзылған адам мазасыз болады, сабыр ете алмайды. Қоғамдағы ұрыс-керістердің, қылмыстардың көбі жүйкесі жұқа болудан, сабырсыздықтан туындауда. «Ораза сабырдың, ал сабыр иманның жартысы» деген хадис шәриф ораза ұстаған адамның сабырлы екенін білдіруде. (Әбу Нуайм)
Осылайша оразаның иманнан екені де аңғарылуда. Иманды болған адам да иманының қуатына қарай қылмыс пен күнә істемейді. Жүйкесіне ие болады. Барлық нәрсенің зекеті болады. Ал дененің зекеті – аштық. Ораза ұстап аш болған адамның қалаулары бұзылғандықтан, сабыр етуі оңай болады. Ораза ұстаған адам аш жүреді. Аш жүрген жақсы: аш жүрген адамның даналығы артады. Түсіну қабілеті артады. Хадис шәрифтерде: «Аш болған адамның түсіну қабілеті артады, зейіні ашылады» және «Тәфәккур – ғибадаттың жартысы, ал аз тамақ жеу оның толығы» делінген. (И.Ғазали)
Көп тамақ жейтін адам көп ұйықтайды, көп ұйықтайтын адамның өмірі босқа өткен болады. Көп тамақ жейтін адам мас сияқты болады, ақыл-есі қажиды. Зеректігі, зейіні әлсірейді. Аштық болса, көңілде нәзіктік тудырады. Хадис шәрифте «Аз тамақ жейтін адамның іші нұрға толады және Аллаһу та’ала аз ішіп-жейтін, денесі жеңіл болған мүминді жақсы көреді» делінген. (Дәйләми)
Аштықта қалаулар бұзылады, нәпсіміз жуас бола бастайды, қырсықтығы қайтады. Көп тамақ жеу ғафлетті тудырады. Асау атты ұстау қиын болғанындай, көп жегізумен азғырған нәпісті ұстау да қиын. Құтырған нәпісті аштық арқылы тәрбиелеу оңайласады. Хадис шәрифте былай делінген:
«Адамның жүрегі егістіктегі егін, ал тамақ жаңбыр сияқты. Артық су егінді құртатыны сияқты, артық азық та жүректі өлтіреді.» (И.Ғазали)
Әрдайым тоқ жүретін адам мейірімсіз болады. Тоқ адам аштың жағдайын білмейді. Көп тамақ жейтін адам дөрекі және қатал жүректі болады. Хадис шәрифте «Көп ішіп-жеу арқылы жүректеріңді өлтірмеңдер!» делінген. (Имам Ғазали)
Жүйкесіне ие болған адам рахатта болады. Аштық күнә істеу қалауын басады, жамандық жасауға кедергі болады. Хадис шәрифте «Аштық пен шөлдету арқылы нәпіске қарсы жиһад ету – Аллаһ жолындағы жиһад сияқты» делінген. (Имам Ғазали)
Көп тамақ жеген адам көп су ішеді. Көп су ішетін адам көп ұйықтайды. Көп ұйықтайтын адамның өмірі ұйқымен өткендіктен, дүние мен ахирет табысына кедергі болады. Демек, аштық жүйкелерді сергек, ширақ ұстайды. Шамадан тыс тоқтық ақымақтыққа жол ашады. Қарны тоқтардың оқығандарын жаттауы және есінде сақтауы қиын болады. Хадис шәрифте «Күніне бір рет тамақ жеу орынды болады» делінген. (Бәйһақи)
Екі күнде үш рет тамақ жеудің қалыпты екені білдірілген. (Тәсһил-ул-мәнафи)
Аурулардың көбі көп тамақ жеуден туындайды. Хадис шәрифте «Көп ішіп-жеу аурулардың басы» делінген. (Дара Қутни)
Аз тамақ жейтін адамның дені сау болады. Хадис шәрифте «Ораза ұстаған адамның дені сау болады» делінген. (Табарани)
Көп тамақ жейтін адамда аяушылық сезімі азаяды. Қалаулары артады, харамға батады. Рұқсат берілмеген қалауларды жүзеге асыратын жолдарды бітеу керек. Аштық шайтанның жолын бітейді. Хадис шәрифте «Шайтан тамырдағы қан сияқты, денеде айналып жүреді, аштық арқылы оның жолын қысыңдар» делінген. (Ихйа)WWW.ISLAMDINI.KZ
Almaz Koshkarbayev,
20-07-2013 15:10
(ссылка)
Сұлтан Абдулхамид хан
Сұлтан ІІ- Абдулхамид ханның таққа отырған 1876 жылдан қазіргі күнге дейін ешбір кезеңде өзектігі, беделі түспеді. Түркияда да, шетелдік баспаларда да атқарған еңбектері, қызметтері әлі күнге дейін ел аузында. Осылай жалғасып кете беретіні де сөзсіз.
Сұлтан Абдулхамид ханға батыстың ашуы, өшпенділігі бар. 33 жыл бойы империяның ең әлсіз кезеңдерінде де олардың жолын кесіп отырды. Өздерін жоғары білімді деп санайтын европалықтардан басым түсіп отырды. Онда да аталары секілді әскер күшімен емес, дипломатиялық жолмен...
Яһудилер Израил мемлекетінің құрылуын жарты жүз жылға кешіктіргені үшін оған тістерін қайрауда. Гректер 1897 жылғы соғыста Афина қақпаларына дейін шегінгендері үшін жек көреді, “Megali İdea” (ұлы идея) деп аталатын жоспарларын кешіктірді.
Тағы кімдер не үшін жаман көреді дейсіз бе? Армяндар, Анадолуда “Хамидия” жасақтарын құрып, көтерілісшілердің Ұлы Арменияны құру проектін мәңгілік тарих беттеріне көмгені үшін...
Ағылшындар оның халифалық саясатымен әуреге түскені үшін, Үндістанда әр апта жұма хұтбалары Сұлтан Абдулхамид ханның атына оқылғаны үшін...
Қытайлар ұйғыр, дұнғандардың жаншылуына, азапталуына қарсы шыққаны үшін...
Орыстар “Балкан келісімінің” алдын алғаны үшін...
Сұлтан Абдулхамид хан империяның жинақталуын, құлдырауын тоқтатуға тырысты. Әйтсе де ішкі факторлар түрік империясының құлдырауында сыртқы факторларға қарағанда көбірек әсерін тигізді. Бұл мақсатта сыртқы және ішкі оппозиция әр түрлі жолдарға барды. Жала жабу, өтірік өсектер тарату, кінәлау, қастандық, төңкеріс, көтеріліс ұйымдастыру, бомба жару, тонаушылық т.б... Одан кейінгі билікке келгендер отанын қанға булықтырып, әлсіретіп 10 жылдың ішінде Адриатик теңізінен Үнді мұхитына дейінгі аралықты қамтыған Осман империясын дұшпандардың жемтігіне айналдырып, құлдырауына себепкер болды.
Бүгін түрік халқы ІІ- Сұлтан Абдулхамид ханның қызметтерін, отанына деген сүйіспеншілігін біліп, оны мақтан тұтуда. Оның беделі тарихи тұрғыдан да ашықталып қабыл етілуде... www.islamdini.kz
Almaz Koshkarbayev,
08-07-2013 15:07
(ссылка)
Қалай ораза тұтамыз?
Қалай ораза тұтамыз?
Құрметті оқырман!
Ораза айының жақындауына байланысты күнтізбемізден қалай пайдалану керектігі жөнінде екі ауыз тоқталып кетейік. Ораза тұтуды бастау сағаты ретінде күнтізбемізде «Имсак» (тыйылу) сөзімен берілген бағанадағы сағаттарға қарау керек. Яғни «Имсак» сағаты сол күннің ауыз бекіту уақытын көрсетеді. Сәреге тұрғанда сәре тамағын имсак сағатына дейін ішу мүмкін. Таң намазы уақыты күнтізбеміздегі имсак сағатынан шамамен 20 минут өткен соң басталады. Ауызашар немесе ифтар уақыттары «Ақшам» бағанасындағы сағаттармен көрсетілген. Демек ауыз бекіту және ашу сағаттарында күнтізбедегі «Имсак» және «Ақшам» уақыттарына қаралады.
2013 жылдың намаз және ораза кестелері
http://islamdini.kz/times

Құрметті оқырман!
Ораза айының жақындауына байланысты күнтізбемізден қалай пайдалану керектігі жөнінде екі ауыз тоқталып кетейік. Ораза тұтуды бастау сағаты ретінде күнтізбемізде «Имсак» (тыйылу) сөзімен берілген бағанадағы сағаттарға қарау керек. Яғни «Имсак» сағаты сол күннің ауыз бекіту уақытын көрсетеді. Сәреге тұрғанда сәре тамағын имсак сағатына дейін ішу мүмкін. Таң намазы уақыты күнтізбеміздегі имсак сағатынан шамамен 20 минут өткен соң басталады. Ауызашар немесе ифтар уақыттары «Ақшам» бағанасындағы сағаттармен көрсетілген. Демек ауыз бекіту және ашу сағаттарында күнтізбедегі «Имсак» және «Ақшам» уақыттарына қаралады.
2013 жылдың намаз және ораза кестелері
http://islamdini.kz/times

Интервью с Маратом Жанузаковым о событиях вокруг срыва властями
Интервью с Маратом Жанузаковым о событиях вокруг срыва властями вручения премии "Свобода" в 2013 году
- Марат, вечером 29 мая к Вам пришли с прокурорским предупреждением. 30 мая у Вас провели обыск, а после задержали. Чем мотивировали свои действия «служители закона»?
- Власть решила таким образом сорвать наше мероприятие — церемонию вручения премии «Свобода». Но, как показали последующие события, срыв церемонии был только частью целой программы, которую реализовывала власть.
- Как считаете сами – зачем власти пошли на подобные превентивные меры и добились ли они желаемого результата? – Стоила ли овчинка выделки?
- Для премии «Свобода» все складывается неплохо. После таких испытаний, она станет еще престижнее. До момента, пока не пришло известие о краже семьи Аблязова, многое было непонятно. Теперь все ясно. Операция разворачивалась одновременно, в Италии и Казахстане. Ее цель деморализовать оппозицию, подавить волю Аблязова, склонить его к сотрудничеству, показать силу политического режима. Это и есть на деле то, что называют государственным терроризмом.
- 31 мая, несмотря на репрессии со стороны «правоохранителей», имена лауреатов были озвучены Болатом Абиловым. Как были определены эти имена? И как быть с похищенными во время обысков статуэтками? Награды не найдут героев?
- Б.Абилов озвучил свое мнение. Но не мнение Оргкомитета. Ему, конечно, надо было бы на этом сделать акцент. Он этого не сделал и многие присутствовавшие решили, что это мнение всего Оргкомитета. Заседание Оргкомитета, где должны были быть определены лауреаты, не состоялось, его сорвали сотрудники финпола. Но, несмотря не на что, награды обязательно найдут героев. В этом даже не надо сомневаться. Статуэтки сделаем. Вручение организуем.
- Связываете ли Вы действия властей вокруг Премии «Свобода» с похищением семьи Мухтара Аблязова? Ведь, как следует, как минимум, из прокурорского предупреждения, которое разместил в сети Михаил Сизов, власть видит за Премией деньги Аблязова.
- Безусловно, это звенья одной цепи. Бьют Аблязова. Ненависть Назарбаева к банкиру-изгою настолько велика, что забыты все моральные принципы. Даже Сталин говорил, что сын за отца не отвечает. Наша власть действует по принципу, жена и дети отвечают за отца и мужа. Власть перепугана, видит присутствие Аблязова везде, даже там, где его нет.
- Не в первый раз Премия сталкивается с противодействием и препонами со стороны режима. Но по масштабам – нынешняя полицейская спецоперация превзошла все предыдущие. Вероятно, что в январе 2014 года, Премию снова будут срывать, а её оргкомитет подвергнут очередным репрессиям. Сделаны ли оргкомитетом какие-то выводы, есть ли какой-то шанс обыграть режим на этом поле?
- Да, нынешняя операция превзошла все предыдущие. Так тупо, грубо, примитивно власть не действовала раньше никогда. Однако, чтобы не делала власть в этом направлении, традиция будет сохраняться. Премию «Свобода» будем вручать обязательно. Ежегодно. Сделаем все, чтобы обыграть режим на этом поле.
- Марат, вечером 29 мая к Вам пришли с прокурорским предупреждением. 30 мая у Вас провели обыск, а после задержали. Чем мотивировали свои действия «служители закона»?
- Власть решила таким образом сорвать наше мероприятие — церемонию вручения премии «Свобода». Но, как показали последующие события, срыв церемонии был только частью целой программы, которую реализовывала власть.
- Как считаете сами – зачем власти пошли на подобные превентивные меры и добились ли они желаемого результата? – Стоила ли овчинка выделки?
- Для премии «Свобода» все складывается неплохо. После таких испытаний, она станет еще престижнее. До момента, пока не пришло известие о краже семьи Аблязова, многое было непонятно. Теперь все ясно. Операция разворачивалась одновременно, в Италии и Казахстане. Ее цель деморализовать оппозицию, подавить волю Аблязова, склонить его к сотрудничеству, показать силу политического режима. Это и есть на деле то, что называют государственным терроризмом.
- 31 мая, несмотря на репрессии со стороны «правоохранителей», имена лауреатов были озвучены Болатом Абиловым. Как были определены эти имена? И как быть с похищенными во время обысков статуэтками? Награды не найдут героев?
- Б.Абилов озвучил свое мнение. Но не мнение Оргкомитета. Ему, конечно, надо было бы на этом сделать акцент. Он этого не сделал и многие присутствовавшие решили, что это мнение всего Оргкомитета. Заседание Оргкомитета, где должны были быть определены лауреаты, не состоялось, его сорвали сотрудники финпола. Но, несмотря не на что, награды обязательно найдут героев. В этом даже не надо сомневаться. Статуэтки сделаем. Вручение организуем.
- Связываете ли Вы действия властей вокруг Премии «Свобода» с похищением семьи Мухтара Аблязова? Ведь, как следует, как минимум, из прокурорского предупреждения, которое разместил в сети Михаил Сизов, власть видит за Премией деньги Аблязова.
- Безусловно, это звенья одной цепи. Бьют Аблязова. Ненависть Назарбаева к банкиру-изгою настолько велика, что забыты все моральные принципы. Даже Сталин говорил, что сын за отца не отвечает. Наша власть действует по принципу, жена и дети отвечают за отца и мужа. Власть перепугана, видит присутствие Аблязова везде, даже там, где его нет.
- Не в первый раз Премия сталкивается с противодействием и препонами со стороны режима. Но по масштабам – нынешняя полицейская спецоперация превзошла все предыдущие. Вероятно, что в январе 2014 года, Премию снова будут срывать, а её оргкомитет подвергнут очередным репрессиям. Сделаны ли оргкомитетом какие-то выводы, есть ли какой-то шанс обыграть режим на этом поле?
- Да, нынешняя операция превзошла все предыдущие. Так тупо, грубо, примитивно власть не действовала раньше никогда. Однако, чтобы не делала власть в этом направлении, традиция будет сохраняться. Премию «Свобода» будем вручать обязательно. Ежегодно. Сделаем все, чтобы обыграть режим на этом поле.
Метки: Казахстан, власть, Марат Жанузаков, интервью
Almaz Koshkarbayev,
26-06-2013 15:01
(ссылка)
Аллаһ достарының белгілері
Аллаһу та’аланың сүйікті құлдарының, достарының екі белгісі бар. Осы белгілерге қарап оның Аллаһу та’аланың сүйікті құлы немесе олай емес екенін аңғаруға болады.
Біріншісі, олар Аллаһ үшін өмір сүреді, Аллаһ үшін сөйлейді. Жасаған әрбір істері Аллаһ разылығы үшін. Олар Аллаһу та’аланың әмірлері мен тиымдары үшін бар.
Екіншісі, Аллаһу та’аланың сипаттарымен сипатталған. Мысалы, Аллаһу та’ала сипаттарының бірі – мейірім сипаты. Дінді-дінсіз, жанды-жансыз, өмірде не бар болса барлығында Хақ та’аланың мейірімі, рақымдылығы бар. Бұл әулиелер де Аллаһу та’аланың осы мейірім, рақымдылық сипаттарымен сипатталғаны үшін, ешбір жандыға зиян бермейді, кек алмайды, бірақ олардың қылыштары өте өткір. Қылыштарына өзі барып ұрынбау керек.
Мәулана Халид Бағдади хазреттерінің бір шәкірті бір қателік жасайды. Жүз мың түрлі кешірім сұрағанында Мәулана хазреттері былай дейді: «Менен кешірім сұрағаның жеткілікті ме? Мен ренжігенде, менің ұстазым, оның ұстазы, оның да ұстазы, яғни барлығы ренжіді, қайбірін тауып кешірім сұрайсың?»
Өте қауіпті. Қандай жұмыс істесек істейік, бірақ құрмет пен әдептен артта қалмайық. Өйткені, бұл сондай жол, тасаууфтың шыңына, ғылымның шыңына шықсақ та, үлкен ғұламаларға, әулиелерге қарсы құрметсіздік етсек, бәрі қолымыздан кетеді.
Әдеп, ғылымның басы болғаны сияқты, ортасы мен соңы да әдеп. Әдеп, жөнін, өз орнын біліп, шектен шықпау дегенді білдіреді. Отбасыда, қоғамда, бәрінің бір шегі, шектеуі бар. Барлық қиындық пен келіспеушіліктер шектен асудан туындайды. Әркім өз жөнін біліп, шектен шықпаса, мысалы, үйдегі әйел де, күйеу де өз шекарасын біліп, соған қарай әрекет етсе, ол үй жаннаттай болады. Жаннаттай болған үйден ахиретке көшкендер де, әлбетте жаннатқа барады. Барлық жағдайда дініміз не әмір етсе соны үйреніп, сол бойынша әрекет етілсе, жөнін біліп, шектен шықпаған болады. Сонда ұрыс та, келіспеушілік те, соғыс та болмайды. Өмір гүл бағына, бақ-беркеге айналады. Бәрінің шегін дініміз білдірген. Шектен аспау, ешкімнің шекарасына кірмеу керек. Нәтижеде алдымыздағы адам, ол да Аллаһтың құлы, ренжітпейік. Сүйікті пайғамбарымыз былай деген: «Махшар алаңында күн найза бойындай төмендеген кезде, жеті түрлі адам Арштың астында көлеңкелейді. Олардың бірі, мүминнің жүзіне сүйіспеншілікпен, махаббатпен қараған адам». WWW.ISLAMDINI.KZ
В этой группе, возможно, есть записи, доступные только её участникам.
Чтобы их читать, Вам нужно вступить в группу
Чтобы их читать, Вам нужно вступить в группу