Коп жылдары айылдан алыста жургондорду, айылдагы жашоо, айылдын коомдук жана экономикалык абалы айылдын кулундарын (тулпарларын), ишкерлерин (эмгекчилерин) жана саясатчыларын (акылмандарын), улуу - кичуу дебей кызыктырат.  Ошондуктан ушул блоггдо биздин айылдын азыркы абалы жана анын келечеги жонундо айылдаштар менен маек куруп, ой болушсок. дискуусия бардык багытта негизги маселелери: айылдын маданияты; билим беруу, денсоолук суроолору, информациялык-техникалык жабдуу, айылдын башка айылдар менен салыштырмалуу орду (адам ресурстары, жаратылыш ресурстары, билим денгээли, денсоолугу, жашы жана омурунун узундугу ж.б.). Кимде кандай материалдар болсо,ушул блоггдо жассак,ар кандай сунуштарды уксак,анан сураштырууга (опрос кылсак ар турлуу темага) отсок жакшы болот эле!Бардагыбызга ийгилик!

Урматтуу Акжолдуктар!!! Жалпыныздарды 1-май куну боло турган айылдык майрамга чакырыбыз. дареги: Акжол айылы, казан чункур аймагы. Терен урматтоо менен 2007-жылкы бутуруучулор. 

Ак-жолдуктар.

Жаздын салкын, эч кандай романтикасы жок, жамгырлуу таңы. Жол боюнда кыдырата тизилген, таң эрте кай жакадыр шашылган адамдар. Ар биринин жүзүндө окулуп бүтпөс китеп барактары чапталгандай терең ойлор, сезимдер жаткансыйт...Бирөө шашыла саатын карайт, бирөө эч нерседен санаа жок, текеберлене жамгырга боюн тосот, эми дагы бирөө келе жатат, колунда кол чатыр кармап алыптыр...Кызык, "Адамдар неге жамгырдан жашынышат болду экен?" деген суроону өзүмө берип, жооп таба албай калдым... Адамзат дайым бийиктикке, асманга умтулат. А тамчыларчы? Алар неге жерге шашылат? Балким биз умтулган бийиктикте деле, биз күтүп эңсеген нерселер жоктур. Болбосо кылымдар бою адам баласы зарыгып жетпей келген, учу кыйыры көрүнгүс асманды, таш боор жерге алмаштырып, ошончо чон тездик менен боюн жерге уруп "өлүшпөйт" эле да. Эми эле айнектен сызылып аккан таза-тунук тамчылар, асфальт менен жуурулушуп, кара сууга айланган сайын менде адамдарга болгон түшүнүксүз жек көрүү пайда болду. Неге мынча кирбиз?! Неге мынча таш боорбуз?! Ыпластыгыбыздан көз ирмемде аруу нерсе кара боткого айланып кетти, балким ал бизден аруулук издеп келгендир а биз андан, ошол аруу нерседен кол чатыр алдында жашынып аткандырбыз... Түшүнбөйм, суроолор көп. Жүйөлүү жооп жок...

Салам Акжолдуктар

Коз жобосун коолоп алган байлыгын,
Коптон энсеп сурай берем дайынын.
Нечен данктар бул ороондон отушкон,
Не бир сонун Акжол менин айылым.
 
Торт тарабын тоолор менен курчалган,
Тобобуздон кун жарыгы нур чалган.
Кереметтуу кандай гана айыл деп,
Келген адам копко карап суктанган.