??????? ????????,
04-08-2010 14:35
(ссылка)
Х Епархиальная встреча молодежи Иркутск.
С 15 по 18 июля в Иркутске, в Кафедральном соборе прошла юбилейная Х Епархиальная встреча молодежи. Во стрече участвовали молодые люди из иркутского, якутского, красноярского деканатов и молдежь (одна из самых многочисленных групп) из нашего прихода Преображения Господня в Благовещенске. Встреча проходила не только в атмосфере веселья и хорошего настроения, но и сосредоточения и молитвы. Главной темой, переплетавшей все дни встречи был Выбор, очень важный для людей молодых и ищущих. Найти верный путь им помогали о. Владимир Сек SVD, настоятель Кафедрального собора и Генеральный Викарий Епархии св. Иосифа, о. Томаш Клявонь SVD, викарий Кафедрального собора, о. Роберт Балек SVD, о. Томаш из Конгрегации Отцов Кларетинов из г. Братска, ответственный за призвания нашей Епархии и бр. Вальдемар Калиновски SVD. Активно им в этом помагали сестры Юлиана SSpS, с. Бернадетта OP, и с. Уршула SNMP. Девизом встречи был отрывок из Евангелия св. Марка, выбранный Святейшим Отцом на ВВМ: "Учитель благий, что мне делать, чтобы наследовать жизнь вечную?" Особо в этом девизе на мой взгляд показалось важным, что он идет в форме вопроса, напоминая всем нам, что для того, чтобы получить ответ, надо сначала спросить. Один день встречи был проведен по традиции на прекрасном берегу Байкала в Листвянке,где была отслужена Святая Месса под открытым небом и молитва Крестного Пути в горах. Закончилась встреча в воскресенье 18 июля. Воскресной Мессе предстоял Преосвященный Владыка Кирилл, после Мессы и последующего за ней обеда все группы выехали в Музей-Усадьбу Сукачева в Ирукутске, где состоялось подведение итогов встречи и сажание молодежью саженцев различных деревьев.
Дариуш Пеляк,
19-03-2010 13:53
(ссылка)
Святого Иосифа!
Поздравляю наших Иосифов, Романа и Матиса. Обилия благодати и опеки святого покровителя. Мощный Он у Вас, повезло!
Иосиф Роман,
01-02-2010 18:56
(ссылка)
Поздравляю новый совет регии
Вот это отрезок с февральского выпуска Арнольдус Нота
19.01.2010 Fr.Juhos Frantisek HUN pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Danilewicz Andrzej POL pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Blaszczyszyn, Jakub URL reg/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Pielak, Dariusz Stan URL reg/con/vic/sup tri
19.01.2010 Fr.Menezes, Herald Jude URL reg/con/adm tri
19.01.2010 Bro.Konsek, Korneliusz URL reg/con tri
19.01.2010 Fr.Siek, Wlodzimierz URL reg/con tri
19.01.2010 Fr.Maronese, Gianfranco ITA pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Halama, Jan SLO pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Stefanec, Ján SLO pro/con/vic/sup tri
Поздравляю новый совет и желаю плодотворную работу на благо нашей регии. Да Господь Вас благословит и Дух Святой помогает Вам.
о. Иосиф
19.01.2010 Fr.Juhos Frantisek HUN pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Danilewicz Andrzej POL pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Blaszczyszyn, Jakub URL reg/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Pielak, Dariusz Stan URL reg/con/vic/sup tri
19.01.2010 Fr.Menezes, Herald Jude URL reg/con/adm tri
19.01.2010 Bro.Konsek, Korneliusz URL reg/con tri
19.01.2010 Fr.Siek, Wlodzimierz URL reg/con tri
19.01.2010 Fr.Maronese, Gianfranco ITA pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Halama, Jan SLO pro/con/sup tri
19.01.2010 Fr.Stefanec, Ján SLO pro/con/vic/sup tri
Поздравляю новый совет и желаю плодотворную работу на благо нашей регии. Да Господь Вас благословит и Дух Святой помогает Вам.
о. Иосиф
Дариуш Пеляк,
31-01-2010 17:28
(ссылка)
У Гучьо день рождения!!!
Ярек, Ты вступил в возрост Господа Иисуса Христа. Пусть этот год будет для Тебя очень хорошим. Да благославит Тебя Бог!!!
Дариуш Пеляк,
19-01-2010 15:12
(ссылка)
Свидетельство собственности
15.10.2010 приход святой Ольги получил свидетельство собственности земельного участка, на которым находится здание прихода. Удивляет сам факт безвозмездной передачи городом участка и то, что это имело место 15-го января.
J@®€k Hryniewicz,
28-11-2009 02:46
(ссылка)
новый царь
Доров\гие собратя какие у вас предпочтения в выборе нового царя нашего региона? я со всем не знаю на кого голосовать :(
Дариуш Пеляк,
12-11-2009 11:07
(ссылка)
У о. Лоренса сегодня день рождения!
Всех благ!!!!!!!!!!!!!!! 
Дариуш Пеляк,
18-10-2009 16:59
(ссылка)
Миссийное воскресение - речь Папы по английски
Дорогие собратья
Отмечаем 83-ие миссийное воскресение. Это прежде всего наше воскресение. Поскольку у меня нет перевода речи Бенедикта XVI на русский язык, я поместил переводы на польский и английский языки. Если у кого-то есть желание прокоментировать, пожалуйста.
Всего Вам хорошего!!
MESSAGE OF HIS HOLINESS
BENEDICT XVI
FOR THE 83rd WORLD MISSION SUNDAY 2009
"The nations will walk in its light"
(Rev 21:24)
Отмечаем 83-ие миссийное воскресение. Это прежде всего наше воскресение. Поскольку у меня нет перевода речи Бенедикта XVI на русский язык, я поместил переводы на польский и английский языки. Если у кого-то есть желание прокоментировать, пожалуйста.
Всего Вам хорошего!!
MESSAGE OF HIS HOLINESS
BENEDICT XVI
FOR THE 83rd WORLD MISSION SUNDAY 2009
"The nations will walk in its light"
(Rev 21:24)
On this Sunday, dedicated to the missions, I turn first of all to you, my
brothers in the episcopal and the priestly ministry, and then to you, my
brothers and sisters, the whole People of God, to encourage in each one of you a
deeper awareness of Christ's missionary mandate to "make disciples of all
peoples" (Mt 28:19), in the footsteps of Saint Paul, the Apostle of the
nations.
brothers in the episcopal and the priestly ministry, and then to you, my
brothers and sisters, the whole People of God, to encourage in each one of you a
deeper awareness of Christ's missionary mandate to "make disciples of all
peoples" (Mt 28:19), in the footsteps of Saint Paul, the Apostle of the
nations.
"The nations will walk in its light" (Rev 21:24). The goal of the Church's mission is to illumine all peoples with the
light of the Gospel as they journey through history towards God, so that in Him
they may reach their full potential and fulfilment. We should have a longing
and a passion to illumine all peoples with the light of Christ that shines on
the face of the Church, so that all may be gathered into the one human family,
under God's loving fatherhood.
light of the Gospel as they journey through history towards God, so that in Him
they may reach their full potential and fulfilment. We should have a longing
and a passion to illumine all peoples with the light of Christ that shines on
the face of the Church, so that all may be gathered into the one human family,
under God's loving fatherhood.
It is in this perspective that the disciples of Christ spread throughout the
world work, struggle and groan under the burden of suffering, offering their very lives.
I strongly reiterate what was so frequently affirmed by my venerable
Predecessors: the Church works not to extend her power or assert her dominion,
but to lead all people to Christ, the salvation of the world. We seek only to
place ourselves at the service of all humanity, especially the suffering and the
excluded, because we believe that "the effort to proclaim the Gospel to the people of today... is a service
rendered to the Christian community and also to the whole of humanity" (Evangelii Nuntiandi, 1), which "has
experienced marvellous achievements but which seems to have lost its sense of
ultimate realities and of existence itself" (Redemptoris Missio, 2).
world work, struggle and groan under the burden of suffering, offering their very lives.
I strongly reiterate what was so frequently affirmed by my venerable
Predecessors: the Church works not to extend her power or assert her dominion,
but to lead all people to Christ, the salvation of the world. We seek only to
place ourselves at the service of all humanity, especially the suffering and the
excluded, because we believe that "the effort to proclaim the Gospel to the people of today... is a service
rendered to the Christian community and also to the whole of humanity" (Evangelii Nuntiandi, 1), which "has
experienced marvellous achievements but which seems to have lost its sense of
ultimate realities and of existence itself" (Redemptoris Missio, 2).
1. All Peoples are called to salvation
In truth, the whole of humanity has the radical vocation to return to its
source, to return to God, since in Him alone can it find fulfilment through the
restoration of all things in Christ. Dispersion, multiplicity, conflict and enmity will be healed and reconciled
through the blood of the Cross and led back to unity.
source, to return to God, since in Him alone can it find fulfilment through the
restoration of all things in Christ. Dispersion, multiplicity, conflict and enmity will be healed and reconciled
through the blood of the Cross and led back to unity.
This new beginning can already be seen in the resurrection and exaltation of
Christ, who draws all things to himself, renewing them and enabling them to
share in the eternal joy of God. The future of the new creation is already
shining in our world and, despite contradictions and suffering, it enkindles
hope for new life. The Church's mission is to spread hope “contagiously” among
all peoples. This is why Christ calls, justifies, sanctifies and sends his
disciples to proclaim the Kingdom of God, so that all nations may become the
People of God. It is only in this mission that the true journey of humanity is
understood and attested. The universal mission should become a fundamental
constant in the life of the Church. Proclamation of the Gospel must be for
us, as it was for the Apostle Paul, a primary and unavoidable duty.
Christ, who draws all things to himself, renewing them and enabling them to
share in the eternal joy of God. The future of the new creation is already
shining in our world and, despite contradictions and suffering, it enkindles
hope for new life. The Church's mission is to spread hope “contagiously” among
all peoples. This is why Christ calls, justifies, sanctifies and sends his
disciples to proclaim the Kingdom of God, so that all nations may become the
People of God. It is only in this mission that the true journey of humanity is
understood and attested. The universal mission should become a fundamental
constant in the life of the Church. Proclamation of the Gospel must be for
us, as it was for the Apostle Paul, a primary and unavoidable duty.
2. The Pilgrim Church
The universal Church, which knows neither borders nor frontiers, is aware of her
responsibility to proclaim the Gospel to entire peoples (cf.
Evangelii Nuntiandi, 53). It is the duty of the Church, called to
be a seed of hope, to continue Christ's service in the world. The measure of
her mission and service is not material or even spiritual needs limited to the
sphere of temporal existence, but instead, it is transcendent salvation,
fulfilled in the Kingdom of God (cf.
Evangelii Nuntiandi, 27). This
Kingdom, although ultimately eschatological and not of this world (cfr
Jn 18:36), is also in this world and within its history a force for
justice and peace, for true freedom and respect for the dignity of every human
person. The Church wishes to transform the world through the proclamation of
the Gospel of love, "that can always illuminate a world grown dim and give us
the courage needed to keep living and working … and in this way … cause the
light of God to enter into the world" (Deus Caritas Est, 39). With this
message I renew my invitation to all the members and institutions of the Church
to participate in this mission and this service.
responsibility to proclaim the Gospel to entire peoples (cf.
Evangelii Nuntiandi, 53). It is the duty of the Church, called to
be a seed of hope, to continue Christ's service in the world. The measure of
her mission and service is not material or even spiritual needs limited to the
sphere of temporal existence, but instead, it is transcendent salvation,
fulfilled in the Kingdom of God (cf.
Evangelii Nuntiandi, 27). This
Kingdom, although ultimately eschatological and not of this world (cfr
Jn 18:36), is also in this world and within its history a force for
justice and peace, for true freedom and respect for the dignity of every human
person. The Church wishes to transform the world through the proclamation of
the Gospel of love, "that can always illuminate a world grown dim and give us
the courage needed to keep living and working … and in this way … cause the
light of God to enter into the world" (Deus Caritas Est, 39). With this
message I renew my invitation to all the members and institutions of the Church
to participate in this mission and this service.
3. Missio ad gentes
The mission of the Church, therefore, is to call all peoples to the salvation
accomplished by God through his incarnate Son. It is therefore necessary to
renew our commitment to proclaiming the Gospel which is a leaven of freedom and
progress, brotherhood, unity and peace (cf.
Ad Gentes, 8). I would
"confirm once more that the task of evangelizing all people constitutes the
essential mission of the Church" (Evangelii Nuntiandi, 14), a duty and a
mission which the widespread and profound changes in present-day society render
ever more urgent. At stake is the eternal salvation of persons, the goal and
the fulfilment of human history and the universe. Animated and inspired by the
Apostle of the nations, we must realize that God has many people in all the
cities visited by the apostles of today (cfr Acts 18:10). In fact "the
promise is to you and to your children and to all that are far off, every one
whom the Lord our God calls to him" (Acts 2:39).
accomplished by God through his incarnate Son. It is therefore necessary to
renew our commitment to proclaiming the Gospel which is a leaven of freedom and
progress, brotherhood, unity and peace (cf.
Ad Gentes, 8). I would
"confirm once more that the task of evangelizing all people constitutes the
essential mission of the Church" (Evangelii Nuntiandi, 14), a duty and a
mission which the widespread and profound changes in present-day society render
ever more urgent. At stake is the eternal salvation of persons, the goal and
the fulfilment of human history and the universe. Animated and inspired by the
Apostle of the nations, we must realize that God has many people in all the
cities visited by the apostles of today (cfr Acts 18:10). In fact "the
promise is to you and to your children and to all that are far off, every one
whom the Lord our God calls to him" (Acts 2:39).
The whole Church must be committed to the missio ad gentes, until the
salvific sovereignty of Christ is fully accomplished: "At present, it is true,
we are not able to see that all things are in subjection to him" (Heb
2:8).
salvific sovereignty of Christ is fully accomplished: "At present, it is true,
we are not able to see that all things are in subjection to him" (Heb
2:8).
4. Called to evangelize even through martyrdom
On this day dedicated to the missions, I recall in
prayer those who have consecrated their lives exclusively to the work
of evangelization. I mention especially the local Churches and the men
and women missionaries who bear witness to and spread the Kingdom of
God in situations of persecution, subjected to forms of oppression
ranging from social discrimination to prison, torture and death. Even
today, not a few are put to death for the sake of his "Name". The words
of my venerable Predecessor, Pope John Paul II, continue to speak
powerfully to us: "The Jubilee remembrance has presented us with a
surprising vista, showing us that our own time is particularly prolific
in witnesses, who in different ways were able to live the Gospel in the
midst of hostility and persecution, often to the point of the supreme
test of shedding their blood" (Novo Millennio Ineunte, 41).
prayer those who have consecrated their lives exclusively to the work
of evangelization. I mention especially the local Churches and the men
and women missionaries who bear witness to and spread the Kingdom of
God in situations of persecution, subjected to forms of oppression
ranging from social discrimination to prison, torture and death. Even
today, not a few are put to death for the sake of his "Name". The words
of my venerable Predecessor, Pope John Paul II, continue to speak
powerfully to us: "The Jubilee remembrance has presented us with a
surprising vista, showing us that our own time is particularly prolific
in witnesses, who in different ways were able to live the Gospel in the
midst of hostility and persecution, often to the point of the supreme
test of shedding their blood" (Novo Millennio Ineunte, 41).
Participation in the mission of Christ is also granted to those who preach the
Gospel, for whom is reserved the same destiny as their Master. "Remember the
words I said to you: A servant is not greater than his master. If they
persecuted me, they will persecute you too" (Jn 15:20). The Church walks
the same path and suffers the same destiny as Christ, since she acts not on the
basis of any human logic or relying on her own strength, but instead she follows
the way of the Cross, becoming, in filial obedience to the Father, a witness and
a travelling companion for all humanity.
Gospel, for whom is reserved the same destiny as their Master. "Remember the
words I said to you: A servant is not greater than his master. If they
persecuted me, they will persecute you too" (Jn 15:20). The Church walks
the same path and suffers the same destiny as Christ, since she acts not on the
basis of any human logic or relying on her own strength, but instead she follows
the way of the Cross, becoming, in filial obedience to the Father, a witness and
a travelling companion for all humanity.
I remind Churches of ancient foundation and those that are more recent that the
Lord has sent them to be the salt of the earth and the light of the world, and
he has called them to spread Christ, the Light of the nations, to the far
corners of the earth. They must make the Missio ad gentes a pastoral
priority.
Lord has sent them to be the salt of the earth and the light of the world, and
he has called them to spread Christ, the Light of the nations, to the far
corners of the earth. They must make the Missio ad gentes a pastoral
priority.
I am grateful to the Pontifical Mission Societies and I encourage them in their indispensable service of promoting missionary
animation and formation, as well as channelling material help to young
Churches. Through these Pontifical Institutions, communion among the Churches
is admirably achieved via the exchange of gifts, reciprocal concern and shared
missionary endeavours.
animation and formation, as well as channelling material help to young
Churches. Through these Pontifical Institutions, communion among the Churches
is admirably achieved via the exchange of gifts, reciprocal concern and shared
missionary endeavours.
5. Conclusion
Missionary zeal has always been a sign of the vitality of our Churches (cf.
Redemptoris Missio, 2). Nevertheless it must be reaffirmed
that evangelization is primarily the work of the Spirit; before being action,
it is witness and irradiation of the light of Christ (cf.
Redemptoris Missio,
26) on the part of the local Church, which sends men and women beyond her frontiers
as missionaries. I therefore ask all Catholics to pray to the Holy Spirit for
an increase in the Church's passion for her mission to spread the Kingdom of God
and to support missionaries and Christian communities involved in mission, in
the front line, often in situations of hostility and persecution.
Redemptoris Missio, 2). Nevertheless it must be reaffirmed
that evangelization is primarily the work of the Spirit; before being action,
it is witness and irradiation of the light of Christ (cf.
Redemptoris Missio,
26) on the part of the local Church, which sends men and women beyond her frontiers
as missionaries. I therefore ask all Catholics to pray to the Holy Spirit for
an increase in the Church's passion for her mission to spread the Kingdom of God
and to support missionaries and Christian communities involved in mission, in
the front line, often in situations of hostility and persecution.
At the same time I ask everyone, as a credible sign of communion among the
Churches, to offer financial assistance, especially in these times of crisis
affecting all humanity, to enable the young local Churches to illuminate the
nations with the Gospel of charity.
Churches, to offer financial assistance, especially in these times of crisis
affecting all humanity, to enable the young local Churches to illuminate the
nations with the Gospel of charity.
May we be guided in our missionary activity by the Blessed Virgin Mary, Star of
New Evangelization, who brought Christ into the world to be the light of the
nations and to carry salvation "to the ends of the earth" (Acts 13:47).
New Evangelization, who brought Christ into the world to be the light of the
nations and to carry salvation "to the ends of the earth" (Acts 13:47).
To all I impart my Blessing.
From the Vatican, 29 June 2009
BENEDICTUS PP. XVI
Дариуш Пеляк,
18-10-2009 16:56
(ссылка)
Миссийное воскресение - речь Папы по польски
O tym, że nakaz misyjny Chrystusa do pozyskiwania „uczniów ze wszystkich narodów” dotyczy wszystkich wierzących przypomina w orędziu na Światowy Dzień Misyjny papież Benedykt XVI. Dodaje, że misja Kościoła polega na tym, aby „zarażać” nadzieją wszystkie narody. „Będąc
z natury zalążkiem nadziei, musi on [Kościół powszechny] kontynuować
służbę Chrystusa dla świata. Jego misja i służba nie ogranicza się do
zaspokojenia potrzeb materialnych czy nawet duchowych, które zamykają
się w ramach istnienia doczesnego, ale dotyczy zbawienia
nadprzyrodzonego, które realizuje się w Królestwie Bożym” –
czytamy w orędziu. Papież pisze, że cały Kościół musi być zaangażowany
w misje ad gentes, w głoszenie Ewangelii, która jest „zaczynem wolności
i postępu, braterstwa, jedności i pokoju”.
Poniżej, za Episkopatem Polski, publikujemy treść papieskiego orędzia na LXXXIII Niedzielę Misyjną:
.
„W jego świetle będą chodziły narody” (Ap 21, 24)
W tę niedzielę poświęconą misjom,
zwracam się przede wszystkim do was, bracia w posłudze biskupiej i
kapłańskiej, a także do was, bracia i siostry całego Ludu Bożego, by
każdego z was zachęcić do odnowienia w sobie świadomości misyjnego
przesłania Chrystusa, by za przykładem św. Pawła, Apostoła Narodów,
„nauczać wszystkie narody” (Mt 28,19).
„W jego świetle będą chodziły narody” (Ap 21, 24). Celem misji
Kościoła jest bowiem oświecenie światłem Ewangelii wszystkich narodów w
ich historycznej drodze ku Bogu, aby w Nim osiągnęły swe całkowite
urzeczywistnienie i wypełnienie. Powinniśmy odczuwać pragnienie i pasję
oświecenia wszystkich narodów światłem Chrystusa, jaśniejącym na
obliczu Kościoła, aby wszyscy zgromadzili się w jednej rodzinie
ludzkiej, której miłującym ojcem jest Bóg.
W tej właśnie perspektywie uczniowie Chrystusa, rozproszeni po całym
świecie, działają, trudzą się, jęczą pod ciężarem cierpień i oddają
życie. Z mocą potwierdzam ponownie to, co wiele razy mówili moi
czcigodni poprzednicy: Kościół nie działa, by zwiększyć swoją potęgę
czy umocnić swoje panowanie, lecz aby wszystkim zanieść Chrystusa,
zbawienie świata. Dążymy jedynie do tego, by służyć całej ludzkości,
zwłaszcza najbardziej cierpiącej i zmarginalizowanej, wierzymy bowiem,
że „głoszenie Ewangelii ludziom naszych czasów (…) należy uważać bez
wątpienia za służbę świadczoną nie tylko społeczności chrześcijan, ale
także całej ludzkości” (Evangelii nuntiandi, 1), której „nieobce są
wspaniałe osiągnięcia, ale która, jak się wydaje, zatraciła sens spraw
ostatecznych i samego istnienia” (Redemptoris missio, 2).
1. Wszystkie narody wezwane do zbawienia
W rzeczywistości cała ludzkość jest w sposób radykalny wezwana, by
powrócić do swego źródła, którym jest Bóg, gdyż tylko w Nim znajdzie
swe wypełnienie przez odnowienie wszystkiego w Chrystusie.
Rozproszenie, różnorodność, konflikt i wrogość zostaną przezwyciężone i
pojednane przez krew Krzyża i doprowadzone na nowo do jedności.
Ten nowy początek już nastąpił wraz ze zmartwychwstaniem i
wyniesieniem Chrystusa, który wszystkie rzeczy pociąga ku sobie,
odnawia je i umożliwia im udział w wiecznej radości Boga. Przyszłość
nowego stworzenia jaśnieje już w naszym świecie i nawet pośród
sprzeczności i cierpień rozpala nadzieję na nowe życie. Misją Kościoła
jest „zarażenie” nadzieją wszystkich ludów. Dlatego Chrystus powołuje,
usprawiedliwia, uświęca i posyła swych uczniów, by głosili Królestwo
Boże, aby wszystkie narody stały się Ludem Bożym. Tylko w takiej misji
można zrozumieć i uwierzytelnić prawdziwą historyczną drogę ludzkości.
Powszechna misja powinna stać się podstawową stałą cechą życia
Kościoła. Głoszenie Ewangelii winno być dla nas, tak jak to było dla
Apostoła Pawła, niepodważalnym i pierwszoplanowym obowiązkiem.
2. Kościół pielgrzymujący
Kościół powszechny, który nie zna granic, czuje się odpowiedzialny
za głoszenie Ewangelii wszystkim narodom (por. Evangelii nuntiandi,
53). Będąc zalążkiem nadziei winien kontynuować posługę Chrystusa dla
świata. Jego misja i jego posługa są na miarę nie potrzeb materialnych
czy nawet duchowych, które wyczerpują się w ramach życia doczesnego,
lecz nadprzyrodzonego zbawienia, które realizuje się w Królestwie Bożym
(por. Evangelii nuntiandi, 27). Królestwo to, choć ostatecznie
eschatologiczne a nie z tego świata (por. J 18, 36), jest także na tym
świecie i w jego historii siłą na rzecz sprawiedliwości, pokoju,
prawdziwej wolności i poszanowania godności każdego człowieka. Kościół
pragnie przekształcać świat przez głoszenie Ewangelii miłości, której
światło “zawsze na nowo rozprasza mroki ciemnego świata i daje nam
odwagę do życia i działania, … żeby w ten sposób sprawić, aby Boże
światło dotarło do świata” (Deus caritas est, 39). Do udziału w tej
misji i służbie wzywam, również tym orędziem, wszystkich członków i
instytucje Kościoła.
3. Misja ad gentes
Misją Kościoła jest zatem wzywanie wszystkich narodów do zbawienia
dokonanego przez Boga przez swego Wcielonego Syna. Toteż konieczne jest
ponowne zobowiązanie się do głoszenia Ewangelii, która jest zaczynem
wolności i postępu, braterstwa, jedności i pokoju (por. Ad gentes, 8).
Chcę “ponownie z naciskiem stwierdzić, że nakaz głoszenia Ewangelii
wszystkim ludziom jest pierwszorzędnym i naturalnym posłannictwem
Kościoła” (Evangelii nuntinadi, 14), zadaniem i posłannictwem, które
rozległe i głębokie przemiany obecnego społeczeństwa czynią jeszcze
bardziej palącymi. Poddaje się w wątpliwość zbawienie wieczne osób, cel
i samo wypełnienie dziejów ludzkich i wszechświata. Ożywiani i
inspirowani przez Apostoła Narodów musimy być świadomi, że Bóg ma
liczny lud we wszystkich miastach, przemierzanych także przez apostołów
dnia dzisiejszego (por. Dz 18, 10). “Bo dla was jest obietnica i dla
dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleo, a których powoła Pan
Bóg nasz” (Dz 2, 39).
Cały Kościół musi się angażować w misję ad gentes, dopóki zbawcze
panowanie Chrystusa nie zostanie w pełni urzeczywistnione: “Teraz
wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane” (Hbr 2, 8).
4. Powołani do ewangelizowania także przez męczeństwo
W tym Dniu poświęconym misjom wspominam w modlitwie tych, którzy
poświęcili swe życie wyłącznie pracy ewangelizacyjnej. Szczególnie
wspominam te Kościoły lokalne oraz tych misjonarzy i misjonarki, którzy
znajdują się w sytuacji dawania świadectwa i szerzenia Królestwa Bożego
w warunkach prześladowań, z formami ucisku od dyskryminacji społecznej
po uwięzienie, tortury i śmierć. Niemało jest tych, którzy obecnie
narażeni są na śmierć z powodu Jego “Imienia”. Ciągle jeszcze
przerażająco aktualne jest to, co napisał mój czcigodny Poprzednik
Papież Jan Paweł II: “Ich jubileuszowe wspomnienie pozwoliło nam odkryć
zaskakującą rzeczywistość, ukazując, że nasza epoka jest szczególnie
bogata w świadków, którzy w taki czy inny sposób potrafili żyć
Ewangelią mimo wrogości otoczenia i prześladowań, składając często
najwyższe świadectwo krwi” (Novo millennio ineunte, 41).
Udział w misji Chrystusa wyróżnia bowiem także życie głosicieli
Ewangelii, którym przeznaczony jest ten sam los, co ich Mistrzowi:
“Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: «Sługa nie jest
większy od swego pana». Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą
prześladować” (J 15, 20). Kościół staje na tej samej drodze i dzieli
ten sam los, co Chrystus, gdyż nie działa na fundamencie logiki
ludzkiej lub licząc na racje siły, lecz idzie drogą Krzyża i staje się
w ten sposób, w synowskim posłuszeństwie Ojcu, świadkiem i towarzyszem
drogi tej ludzkości.
Kościołom starożytnym, jak i tym powstałym później, przypominam, że
Pan postawił je jako sól ziemi i światłość świata, powołane do
szerzenia Chrystusa, Światłości Ludów, aż na krańce ziemi. Misja ad
gentes winna stanowić priorytet ich planów duszpasterskich.
Papieskim Dziełom Misyjnym przekazuję podziękowanie i zachętę do
niezbędnej pracy, aby zapewniały animację, formację misyjną i pomoc
gospodarczą młodym Kościołom. za pośrednictwem tych instytucji
papieskich dokonuje się w sposób widzialny wspólnota między Kościołami,
z wymianą darów, we wzajemnej trosce i we wspólnym planowaniu misyjnym.
5. Zakończenie
Rozmach misyjny jest zawsze znakiem żywotności naszych Kościołów
(por. Redemptoris missio, 2) Należy jednak jeszcze raz mocno
potwierdzić, że ewangelizacja jest dziełem Ducha i że zanim jeszcze
stanie się działaniem, jest świadectwem i promieniowaniem światła
Chrystusa (por. Redemptoris missio, 26) przez Kościół lokalny, który
wysyła swych misjonarzy i misjonarki, aby przekraczali własne granice.
Proszę więc wszystkich katolików o modlitwę do Ducha Świętego, aby
umacniał w Kościele zamiłowanie do misji szerzenia Królestwa Bożego
oraz wspierania misjonarzy, misjonarek i wspólnot chrześcijańskich
zaangażowanych na pierwszej linii w tej misji, niekiedy w środowiskach
wrogich i w prześladowaniach.
Jednocześnie zapraszam wszystkim do dawania widzialnego znaku
wspólnoty między Kościołami przez pomoc ekonomiczną, zwłaszcza w
okresie kryzysu, jaki przeżywa ludzkość, aby młode Kościoły lokalne
były w stanie oświecać ludy Ewangelią miłości.
Niech prowadzi nas w naszym działaniu misyjnym Maryja Panna, Gwiazda
Nowej Ewangelizacji, która dała światu Chrystusa, danego jako światło
narodów, aby zaniósł zbawienie “aż po krańce ziemi” (Dz 13, 37).
Udzielam wszystkim swego błogosławieństwa.
Watykan, 29 czerwca 2009
z natury zalążkiem nadziei, musi on [Kościół powszechny] kontynuować
służbę Chrystusa dla świata. Jego misja i służba nie ogranicza się do
zaspokojenia potrzeb materialnych czy nawet duchowych, które zamykają
się w ramach istnienia doczesnego, ale dotyczy zbawienia
nadprzyrodzonego, które realizuje się w Królestwie Bożym” –
czytamy w orędziu. Papież pisze, że cały Kościół musi być zaangażowany
w misje ad gentes, w głoszenie Ewangelii, która jest „zaczynem wolności
i postępu, braterstwa, jedności i pokoju”.
Poniżej, za Episkopatem Polski, publikujemy treść papieskiego orędzia na LXXXIII Niedzielę Misyjną:
.
„W jego świetle będą chodziły narody” (Ap 21, 24)
W tę niedzielę poświęconą misjom,
zwracam się przede wszystkim do was, bracia w posłudze biskupiej i
kapłańskiej, a także do was, bracia i siostry całego Ludu Bożego, by
każdego z was zachęcić do odnowienia w sobie świadomości misyjnego
przesłania Chrystusa, by za przykładem św. Pawła, Apostoła Narodów,
„nauczać wszystkie narody” (Mt 28,19).
„W jego świetle będą chodziły narody” (Ap 21, 24). Celem misji
Kościoła jest bowiem oświecenie światłem Ewangelii wszystkich narodów w
ich historycznej drodze ku Bogu, aby w Nim osiągnęły swe całkowite
urzeczywistnienie i wypełnienie. Powinniśmy odczuwać pragnienie i pasję
oświecenia wszystkich narodów światłem Chrystusa, jaśniejącym na
obliczu Kościoła, aby wszyscy zgromadzili się w jednej rodzinie
ludzkiej, której miłującym ojcem jest Bóg.
W tej właśnie perspektywie uczniowie Chrystusa, rozproszeni po całym
świecie, działają, trudzą się, jęczą pod ciężarem cierpień i oddają
życie. Z mocą potwierdzam ponownie to, co wiele razy mówili moi
czcigodni poprzednicy: Kościół nie działa, by zwiększyć swoją potęgę
czy umocnić swoje panowanie, lecz aby wszystkim zanieść Chrystusa,
zbawienie świata. Dążymy jedynie do tego, by służyć całej ludzkości,
zwłaszcza najbardziej cierpiącej i zmarginalizowanej, wierzymy bowiem,
że „głoszenie Ewangelii ludziom naszych czasów (…) należy uważać bez
wątpienia za służbę świadczoną nie tylko społeczności chrześcijan, ale
także całej ludzkości” (Evangelii nuntiandi, 1), której „nieobce są
wspaniałe osiągnięcia, ale która, jak się wydaje, zatraciła sens spraw
ostatecznych i samego istnienia” (Redemptoris missio, 2).
1. Wszystkie narody wezwane do zbawienia
W rzeczywistości cała ludzkość jest w sposób radykalny wezwana, by
powrócić do swego źródła, którym jest Bóg, gdyż tylko w Nim znajdzie
swe wypełnienie przez odnowienie wszystkiego w Chrystusie.
Rozproszenie, różnorodność, konflikt i wrogość zostaną przezwyciężone i
pojednane przez krew Krzyża i doprowadzone na nowo do jedności.
Ten nowy początek już nastąpił wraz ze zmartwychwstaniem i
wyniesieniem Chrystusa, który wszystkie rzeczy pociąga ku sobie,
odnawia je i umożliwia im udział w wiecznej radości Boga. Przyszłość
nowego stworzenia jaśnieje już w naszym świecie i nawet pośród
sprzeczności i cierpień rozpala nadzieję na nowe życie. Misją Kościoła
jest „zarażenie” nadzieją wszystkich ludów. Dlatego Chrystus powołuje,
usprawiedliwia, uświęca i posyła swych uczniów, by głosili Królestwo
Boże, aby wszystkie narody stały się Ludem Bożym. Tylko w takiej misji
można zrozumieć i uwierzytelnić prawdziwą historyczną drogę ludzkości.
Powszechna misja powinna stać się podstawową stałą cechą życia
Kościoła. Głoszenie Ewangelii winno być dla nas, tak jak to było dla
Apostoła Pawła, niepodważalnym i pierwszoplanowym obowiązkiem.
2. Kościół pielgrzymujący
Kościół powszechny, który nie zna granic, czuje się odpowiedzialny
za głoszenie Ewangelii wszystkim narodom (por. Evangelii nuntiandi,
53). Będąc zalążkiem nadziei winien kontynuować posługę Chrystusa dla
świata. Jego misja i jego posługa są na miarę nie potrzeb materialnych
czy nawet duchowych, które wyczerpują się w ramach życia doczesnego,
lecz nadprzyrodzonego zbawienia, które realizuje się w Królestwie Bożym
(por. Evangelii nuntiandi, 27). Królestwo to, choć ostatecznie
eschatologiczne a nie z tego świata (por. J 18, 36), jest także na tym
świecie i w jego historii siłą na rzecz sprawiedliwości, pokoju,
prawdziwej wolności i poszanowania godności każdego człowieka. Kościół
pragnie przekształcać świat przez głoszenie Ewangelii miłości, której
światło “zawsze na nowo rozprasza mroki ciemnego świata i daje nam
odwagę do życia i działania, … żeby w ten sposób sprawić, aby Boże
światło dotarło do świata” (Deus caritas est, 39). Do udziału w tej
misji i służbie wzywam, również tym orędziem, wszystkich członków i
instytucje Kościoła.
3. Misja ad gentes
Misją Kościoła jest zatem wzywanie wszystkich narodów do zbawienia
dokonanego przez Boga przez swego Wcielonego Syna. Toteż konieczne jest
ponowne zobowiązanie się do głoszenia Ewangelii, która jest zaczynem
wolności i postępu, braterstwa, jedności i pokoju (por. Ad gentes, 8).
Chcę “ponownie z naciskiem stwierdzić, że nakaz głoszenia Ewangelii
wszystkim ludziom jest pierwszorzędnym i naturalnym posłannictwem
Kościoła” (Evangelii nuntinadi, 14), zadaniem i posłannictwem, które
rozległe i głębokie przemiany obecnego społeczeństwa czynią jeszcze
bardziej palącymi. Poddaje się w wątpliwość zbawienie wieczne osób, cel
i samo wypełnienie dziejów ludzkich i wszechświata. Ożywiani i
inspirowani przez Apostoła Narodów musimy być świadomi, że Bóg ma
liczny lud we wszystkich miastach, przemierzanych także przez apostołów
dnia dzisiejszego (por. Dz 18, 10). “Bo dla was jest obietnica i dla
dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleo, a których powoła Pan
Bóg nasz” (Dz 2, 39).
Cały Kościół musi się angażować w misję ad gentes, dopóki zbawcze
panowanie Chrystusa nie zostanie w pełni urzeczywistnione: “Teraz
wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane” (Hbr 2, 8).
4. Powołani do ewangelizowania także przez męczeństwo
W tym Dniu poświęconym misjom wspominam w modlitwie tych, którzy
poświęcili swe życie wyłącznie pracy ewangelizacyjnej. Szczególnie
wspominam te Kościoły lokalne oraz tych misjonarzy i misjonarki, którzy
znajdują się w sytuacji dawania świadectwa i szerzenia Królestwa Bożego
w warunkach prześladowań, z formami ucisku od dyskryminacji społecznej
po uwięzienie, tortury i śmierć. Niemało jest tych, którzy obecnie
narażeni są na śmierć z powodu Jego “Imienia”. Ciągle jeszcze
przerażająco aktualne jest to, co napisał mój czcigodny Poprzednik
Papież Jan Paweł II: “Ich jubileuszowe wspomnienie pozwoliło nam odkryć
zaskakującą rzeczywistość, ukazując, że nasza epoka jest szczególnie
bogata w świadków, którzy w taki czy inny sposób potrafili żyć
Ewangelią mimo wrogości otoczenia i prześladowań, składając często
najwyższe świadectwo krwi” (Novo millennio ineunte, 41).
Udział w misji Chrystusa wyróżnia bowiem także życie głosicieli
Ewangelii, którym przeznaczony jest ten sam los, co ich Mistrzowi:
“Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: «Sługa nie jest
większy od swego pana». Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą
prześladować” (J 15, 20). Kościół staje na tej samej drodze i dzieli
ten sam los, co Chrystus, gdyż nie działa na fundamencie logiki
ludzkiej lub licząc na racje siły, lecz idzie drogą Krzyża i staje się
w ten sposób, w synowskim posłuszeństwie Ojcu, świadkiem i towarzyszem
drogi tej ludzkości.
Kościołom starożytnym, jak i tym powstałym później, przypominam, że
Pan postawił je jako sól ziemi i światłość świata, powołane do
szerzenia Chrystusa, Światłości Ludów, aż na krańce ziemi. Misja ad
gentes winna stanowić priorytet ich planów duszpasterskich.
Papieskim Dziełom Misyjnym przekazuję podziękowanie i zachętę do
niezbędnej pracy, aby zapewniały animację, formację misyjną i pomoc
gospodarczą młodym Kościołom. za pośrednictwem tych instytucji
papieskich dokonuje się w sposób widzialny wspólnota między Kościołami,
z wymianą darów, we wzajemnej trosce i we wspólnym planowaniu misyjnym.
5. Zakończenie
Rozmach misyjny jest zawsze znakiem żywotności naszych Kościołów
(por. Redemptoris missio, 2) Należy jednak jeszcze raz mocno
potwierdzić, że ewangelizacja jest dziełem Ducha i że zanim jeszcze
stanie się działaniem, jest świadectwem i promieniowaniem światła
Chrystusa (por. Redemptoris missio, 26) przez Kościół lokalny, który
wysyła swych misjonarzy i misjonarki, aby przekraczali własne granice.
Proszę więc wszystkich katolików o modlitwę do Ducha Świętego, aby
umacniał w Kościele zamiłowanie do misji szerzenia Królestwa Bożego
oraz wspierania misjonarzy, misjonarek i wspólnot chrześcijańskich
zaangażowanych na pierwszej linii w tej misji, niekiedy w środowiskach
wrogich i w prześladowaniach.
Jednocześnie zapraszam wszystkim do dawania widzialnego znaku
wspólnoty między Kościołami przez pomoc ekonomiczną, zwłaszcza w
okresie kryzysu, jaki przeżywa ludzkość, aby młode Kościoły lokalne
były w stanie oświecać ludy Ewangelią miłości.
Niech prowadzi nas w naszym działaniu misyjnym Maryja Panna, Gwiazda
Nowej Ewangelizacji, która dała światu Chrystusa, danego jako światło
narodów, aby zaniósł zbawienie “aż po krańce ziemi” (Dz 13, 37).
Udzielam wszystkim swego błogosławieństwa.
Watykan, 29 czerwca 2009
Дариуш Пеляк,
08-09-2009 17:29
(ссылка)
С праждником!!!!
По поводу 134-ой годовщины основания нашего общества да благословит нас Господь и Дева Мария всегда охраняет!!!!!!!!!!!
Иосиф Роман,
28-08-2009 11:36
(ссылка)
Новая связь
Привет вербисты. Наше сообщество надеемся росрастется. Пока пригласил о. Матиса. Балтасар в это время в Индонезии за визой, возможно и за новым паспортом.
о. Лоренс в Ярославле не имеет доступ до интернета. Надеемся, скоро это изменится, с изменением его места жительства. Пока будем терпеливо ждать и надеятся, что у нас получитя.
О. Иосиф
о. Лоренс в Ярославле не имеет доступ до интернета. Надеемся, скоро это изменится, с изменением его места жительства. Пока будем терпеливо ждать и надеятся, что у нас получитя.
О. Иосиф
Иосиф Роман,
21-08-2009 16:53
(ссылка)
Привет
Всех приветсвую на нашем блогу, надеюсь. станет этот блог площадкой общения для нашего общества.
Находимся как раз после региональной визитации. о. Влодек уехал от меня вчера вечером - в четверг 20. августа.
Похоже уже было принято решение передавать приход в Ярославле эпископу. Осуществится это по плану, правдоподобно в октябре. Точности будем сообщать.
о. Иосиф
Находимся как раз после региональной визитации. о. Влодек уехал от меня вчера вечером - в четверг 20. августа.
Похоже уже было принято решение передавать приход в Ярославле эпископу. Осуществится это по плану, правдоподобно в октябре. Точности будем сообщать.
о. Иосиф
В этой группе, возможно, есть записи, доступные только её участникам.
Чтобы их читать, Вам нужно вступить в группу
Чтобы их читать, Вам нужно вступить в группу
