Ойпырмай тегi адам олтiру деген тауык олтiрумен бiрдей болып калган ба мынау заманда, кеше кешке гана дiн аман жургенiн коргенмiн,ал азанда "Ойбай канатты мотоцикл мiнген белгiсiз екi жiгiт басынан атып олтiрiп сумкасын тартып алып кетiптi "-деген жан туршiгерлiк суыт хабар естiдiк.  Бул не сумдык,не деген жауыздык катыгез болып кеткен бе адамдар,акша ушiн бiр отбасынын тас талканын шыгарды. Артында анасы калды анырап, ой-бауырымдап ага апкелерi,барiнен де киыны суйiктi жарынан айрылган жас келiншек колында торт айлык нарестесiмен "Жаным Канатым"-деп шыркыраган дауысын естiгенде iшiм iрiп кеткендей болды. Уакыт оте мунын барiде умытылар , бирак ана адамнын канынан корыкпаган екi аякты хайуандар узакка барар ма екен. Бiлер ме екен олар да ана дуниеге барганда сурактын киын боларын. Ех дуние жалган  

Есірткі-шайтан

Нашақорлық, парақорлық, жемқорлық,
Айналада тұнып тұрған тек зорлық.
Адамзатқа Алла берген бір сыйды
Сананы да жаулап алды бұл қорлық.

Ібілістей жүр ғой наша сатушы,
Пәк жүректі бала болды татушы,
Шайтан суы бір жағынан арбайды
Бұлай болса әлемде жан қалмайды.

Оу, жаратқан, ақырзаман осы ма,
Жын-перілер адамдардың досы ма?
Бір инемен қолданып бірнеше нас
Қыршын кете бере ме ЖИТС-ті жас?!

Қорықпайды тозақтан наша шеккен,
Өтпейді оған, өткен сөз сүйектен,
Тізерлеген әкесін итере сап
Арылады оңбағандар пәк ниеттен.

Ойламайды ертең түгіл бүгінгісін,
Жанын сатқан нашаға түрің құрсын!..
Өз қалыпын ойламай нәпсі қуған
Ойламайды анасын жылап тұрған.

«Ауру»-дейді жұрт бұндай адамдарды,
Есірткінің уына арбалғанды,
Ауру емес, бастың қалың соры ғой бұл,
Өзін-өзі өлтіру жолы ғой бұл.

«Адамзатты періштеге балар едім,
Есірткіні шайтан»- деп санар едім,
Періштелер шайтан боп кетіп жатыр,
Бұл зұлматқа келер екен қашан ақыр?

Бір-ақ нәрсе жұбатады жүректерді,
Көбімізге бүгінде иман келді,
Наша менен темекі қолға алмай
Құран ұстап, намаз оқып жүрген талай.

Күш бере гөр, құдірет, күресуге
Қайғы емес күлкіні күнде естуге,
Ине емес, құранды ұстап жүрген
Жайсаңдарға күнделікті кездесуге.

Ей, адамзат, тазарайық, сұм ниеттен,
Тәубемізге келейік шын ниетпен.
Ақырзаман емес, ақыл заман
Орнатайық болашақта нақыл заман.

11.11.2008 жыл

Жигиттер жаман исти касип етпес
Досына бирге журген басып отпен
Басына алде кандай ис тускенде
Дос тугил душпанын да кашар шетке
 
Жигиттер малмен басым коп демениз
Киим коп тамагым да ток демениз
Дауиттин отыз улын бир кунде алган
Биздерге жале каза жок демениз
 
Жигиттер жалган дуние бизден калар
Бир куни ажал келип жанынды алар
Жан шыгып бул дуниеден откеннен сон
Мал мулкин айел балан бари калар
 
Кари олсе турган дауыл тынгандай ак
Жас олсе байтерегин сынгандай ак
Жигиттер жас кунинде ойна да кул
Бул дуние козди ашып жумгандай ак!
 

Omir degen kizik koi kizik jerin sizip koi!

Омир- деген киалдагы ертеги,
Жаман менен жаксыны бирге ертеди.
Аппак кеиз бетиндеги кара ою
Тике жане кисык жолдар секилди!
 
Омир- деген бак пен кайгы таласкан,
Кун мен туннин гажайыбы секилди!
Бир кызыгы кун шуагын шашканда
Тунде ай нуры жарыгын шашып тогеди!
 
Омир- деген уакыт пенен таласкан
Отип жаткан ай жылдары секилди!
Омир- деген кайталанбас кашанда
Адамга кирген гажайып тус секилди!
 
Омир- деген шешилуи киын- ак,
Шырмауыктай жиптеги туин секилди!
Омир- деген бир биримен таласар,
Жарык пенен карангыдай секилди!
 
Омир- деген бир биринсиз тура алмас,
Кыз бен жигит махаббаты секилди!
Омир- деген керемети соншалык
Дуниеге келген саби кулкиси секилди!
 
Омир- деген тендеси жок асыл зат!
Молдир су мен жалын шоктай секилди!
Омир- деген жазда бар да,кузде жок,
Ак кайыннын жапырагы секилди!
 
Омир- деген осип, онип жетилер,
Жас пен кари арасындай секилди!
Омир- деген козди ашвп жумгандай,
Жакын алыс сагымдары секилди!