Салеметсиздер ме жерлестер! 


Жетти Куним, жетти канат талдырып,
Гасырларга даусым жетер жангырып.
Тауелсиздик ескерткишке ант етем,
Мен – казакпын! Мен Азатпын мангилик! 

  деп акын Шомишбай Сариев казак елинин тауелсиздигин
«Ен жаксы кун…» оленинде шаттана жырга косты.
Ата-бабамыз гасырлар бойы армандап откен тауелсиз ел болу мартебесин кору – бугинги урпакка буйырган зор бакыт. Кок байрагы желбиреген, бугингидей абыройлы да айбынды, беделди де берекели, ынтымагы мен бирлиги жараскан елимиздин тауелсиздиги баянды болгай. Жануяларынызга береке-бирлик, дендеринизге саулык, жасампаз енбек, толагай табыстар тилеймин!!!

Кауымдастыкка кірмегелі біраз уакыт болыпты... Уш жыл бурын осы "Тансык-Тарлаулы" кауымдастыгы курылып, ар кірген адамга куанып, ушеу болды.., жету болды деп катты куанушы едік... Уш жылда Тансыкта туып-оскен, "Улкен омірге аяк баскан",  бірнеше буыннын  үш жүзден астам азаматтары мен азаматшалары бугінде бул кауымдастык мушесіне кірген екен... Бул да сол туган жердін касиеті, кеудедегі мангі ошпейтін балалық шакка деген сагыныш белгісі болар... Туган ауыл туралы естеліктер мен олен жолдарын жолдауды да умытпайык, жерлестер. Касиетті ораза кабыл болсын! Келе жаткан айт мерекесі кут-береке акелсін! Туган жер, туган ауылымыз кайта жанданып, оркендесін!

Тансығым,туған жерім, саған ешқандай жер тең келмейді. Сен мен үшін әрдайым биіксің.

Аягоз деген аядай булак деседі
Журттарда калган жумбакты кімдер шешеді…
Аягоз болып гасырлар алга кошеді
Аягоз — Ая, арулар елі кешегі…  Дей отыра тарихы мол Аягоз онірінде (ШКО, Аягоз ауд. Малтыкол ауыл.15.10.1951ж) балалык шағын откізген Турсынгазы Рахимов Муқагалиды  мектепте окып журген кезінде корген. Сол жолы Семей жакка шыгармашылык сапармен келген Макатаевтың касына мунын агасы, жазушы Ергазы Рахимов еріп жүрді. Алі есінде, Тарбагатайдын жасыл куракты боктеріндегі малды ауылга атбасын тіреген конактар алдында бул агасының отінішімен ән салган. Кішкене коныр домбырасын кагып-кагып жіберіп, халык анін накышына келтіре орындаганда риза болған Мукагали мандайынан сипап, «кулын дауысты ул екенсін, куландай жүйрік бол» деп мейірлене ризашылык білдірген, сонда 13 жасында акыннын батасын алган. Сол сурет куні бугінге дейін коз алдында екен. Сондыктан да сазгердін шығармашылык гумыры Макатаевпен сабактас. Казакстанга енбегі сінген мәдениет кайраткері. Муқагалидың отты олеңдеріне бала кезінен гашық болыпты. Сыршыл сазгер оның 30 оленіне ан жазган. «Саби болгым келеді...», «Казағым-ай», «Дарига, домбырамды берші маган» , «Аягоз ару» секілді тындарман суйіп тындайтын туындылар солардын бір парасы.Адемі ауезді ауен жел тербеген  кок теректер сыбдырын жутып, алыска-алыска тарап жаткандай. Макатаевтың «Аягоз ару (1956)» деген өленіне жазылган  бул әнді кезінде халық соншалыкты жылы кабылдаган. Сол әуен казір де әр адамнын көңіл көкжиегін шайдай ашып, жадырата түскен сиякты. Алдарынызга Муқагали Макатаевтың сөзіне жазылган, Турсынгазы Рахимовтың әні Ерлан Рыскалидын ж/е арканың әншісі Жаксыгелді Кемаловтың орындауында тынданыздар.

 

Саган сенип
калдырган.    

 ...Алшан баскан халкымнын, 

Улан байтак жери бар.  

Асырар унин данкымнын, 

Ер сыйлаган ели бар.   



 Калдырган кылып аманат,  

Бабалардын тили бар. 

Жер уйыктай жери бар, 

Карагым муны билип ал.    



Билсин сенин затынды, 

Бабалар изи балдырган.  

КАЗАК-деген атынды,  

Саган сенип
калдырган.           

    Серик Серикбай-улы, «Онеге» китабынан

                                     


Егемендик
тойымыз     

Бас мереке тойымыз,

Егемендик алган кун. 

Арайлап атып ак таным,

Конилге шаттык салган кун.  



 ...Элемге кетип атымыз,

Кок жалау желбир каккан кун.  

Энимиз шарлап элемди,

Ел танбамды таккан кун.

    Серик Серикбай-улы, «Онеге» китабынан            


 


Тэуелсиздик
мейрамы.

...Бодандыктан кутылып,

Егемендик жеткен кун.

Ата-бабам коп кутип,

Жете алмастан кеткен кун.



Бул куниме жеткенше,

Не бир заман откен кун,

Бостандыктын шашуын,

Тобемизден токкен кун...

Серик Серикбай-улы, 'Онеге' китабынан


 


Дүние өтер-кетер.

 Білгенді
үлгі етпей тұрам қалай,

Жақсының үйі-мешіт, жаны-сарай.

Қолынан келгенінше жақсылықты,

Ерінбей өнеге еткен жанға талай. 



 Қуантқан
адамизат бар баласын,

Бұл өмір қызықтары қандай балдай.

Кей кезде түсінбейсің, таң қаласың,

Жұтқызар бар ащыны заман зары-ай. 



 Кейде
бір қиналғанда зар боласың,

Жылы сөз, пебіз айтар жан табалмай.

Кей кезде көңіл шалқып бір толарсың,

Көңілің қуаныш лебін бір басалмай. 



 Өмірден
жақсы-жаман бәрі де өтер,

Шыдарсың тек әліптің артын бағып. 

Жалғанда бір Алла-деп өмір сүргін,

Күнәдан алмағайсыз бетке жағып. 



Дүние
өтер-кетер шолтаң қағып,

Өмірің су секілді зырлайды ағып. 

Кетерсің бұл жалғаннан бір күндері,

Ақ бөзді орап киіп, басқа тағып. 

Серик Серикбай-улы






Казактын келиндери.    


Курметти асыл жандар,


Казактын келиндери. 


Туздыгы секилденет,


Омирде, елимдеги.   


 


Асылы адамзаттын,


Казактын келиндери.   


Гүлине тенер едим,


Бар асыл жеримдеги.   


 


Урпакты жалгастырар,


Казактын келиндери.  


Кылды енбек адам ушин, 


Ешкашан еринбеди.   


 


Казактын келиндери,


Мине әжем торимдеги. 


Бар жанга қурмети зор,


Кеменгер елимдеги.  


 


Казактын келиндери,    


Байкалар керимдіги. 


Бет ашкан жана гана, 


Шашылып коримдиги.   


 


Казактын келиндери,


Жап-жас жан оримдейди. 


Шаркаттын астында отыр,


Бет-жүзи коринбейди.    


 


Жасырып жамандыкты, 


Жақсыга еликтетер. 


Казактын келиндери, 


Бастарын бирикти етер.  


    Серик Серикбай-улы, 


«Онеге» китабынан


 


 


 Сулулык-деген  журекте.






Деминиз
битсе олшеули,

Жалганда кала алмайсын.

Бермесе хусын Раббым,

Тартып ала алмайсын.



...Сулулык-деген журекте.

Бояуды керек етпейди.

Бояганмен бетинди,

Оз бетине жетпейди.



Баттасып жаккан бояуын,

Жамандыкты жасырмас.

Жылтырап бетин турганмен,

Акылынды асырмас.....

        Серик Серикбай-улы,
"Онеге" китабынан



Адам бир оте жаксы токтамга келсе журеги жарылгандай

куанады. Элемде жаналык ашкандай болады. Бирак онын ашкан жаналыгын бурын откен

ата-бабаларымыз айтып кеткен болады. Болмаса даналар айткан, Керек десениз

адамга керекти барлык "жаксы" Куранда жазылган.  Сиз буган
не-дейсиз агайын.



 Серик Серикбай-улынын «Кара создеринен».

"Сүйікті Қызылқия "әнінің тек мына жолдары ғана есимде калыпты
     кимаймын,кимаймын мектебимди
     он жылды кызыктап откен кунди
     саби боп келгеннен анамдайсын
     билмеппин ержетип кеткенимди
     суиикти кызылкия
   
    

мои лучшие воспоминания из юности и детства про город-герой Тансык! Тансык качает!!!

Сјлеметсіздер ме, ќўрметті жерлестер! Меніѕ бір ґтінішім бар. Бізге дейін жјне біздіѕ кезімізде (70-80-ші жылдар соѕына дейін) Ќызыл-ќия орта мектебін бітіруші тїлектер кґздеріне ќимастыќ жас ўялап, барлыєы ќосылып Жамал Кјрімќызыныѕ "Сїйікті Ќызыл-ќия" јнін орындайтын еді. Осы 90-шы жылдардыѕ басынан десем ќателеспеспін, неге екені белгісіз, бўл јнді естімейтін болдыќ. Білетіндеріѕіз сол јнніѕ сґздерін тауып, осында жазсаѕыздар, мїмкін оны келешек тїлектер де орындар, сол јнніѕ тјрбиелік мјніне назар аударар. Алдын ала алєысымды білдіремін.

Аяглз жаналыктарынан узинди

Бір аунап кетсем ұмыт боп күнім шаршаған,
Өз ұлыңмын ғой, алыста сені аңсаған,
Ауылды ойлап, сағынып елді кеткенде,
Көгілдір тауым! Жаңғырып жаным жар салам!
 
Иіліп желмен тұратын сәмбі талдарың,
Соғатын желің, бұрқасын бар ма шаңдарың!
Ақсүйек ойнап, шырқатып алтыбақанды,
Бозарып атар, қайда екен сол бір таңдарың!
 
Сәлемімді алып, қауқылдап қалар шалдарың,
Жырына қосқан Жамалдай ақын саңлағың,
Жолымды кеспей, ізет қып күтіп тұратын,
Аман-сау жүр ме, ақпейіл ізгі жандарың!
 
Өлшемі болып, намыс пен таза арыңның,
 Желбіреп тұрған, туы боп ғашықтарыңның,
Тәкаппар қарап, жағада Қозы-Баяның,
Тұрма екен шіркін! ТАҢСЫҒЫМ СЕНІ САҒЫНДЫМ!

Нашла в Интернете песню про Аягуз. Хотелось бы, чтобы вы прослушали и написали свое мнение. 

Конкурс «Рисует детский мир»
На прошедшей в г. Алматы по проекту ЮНЕСКО всемирной выставка-конкурсе альбома  «Рисует детский мир», посвященой детскому творчеству Казахстана приняли участие юные художники под руководством А.С. Жуматаева из с. Тансык, Аягозского района, ВКО.
Известно, что первые сборники альбомов по проекту ЮНЕСКО «Рисует детский мир» при поддержке Главной Ассамблей ООН, увидели свет в 1999 году, с тех пор весь мир видит выпускаемые ежегодно альбомы с лучшими рисунками детей Казахстана. Этот год  знаменовался достижениями юного поколения, талант которого покорил ЮНЕСКО.
Ранее мы с радостью писали об ученике СШ им. К. Кадыржанова с. Тансык О. Ахметове, который получал призовые места на областных, республиканских, международных конкурсах. Это большие успехи в искусстве Олжаса и его учителя Жуматаева Аманжола Сарсекеевича.
30 октября в г. Алматы в здании гостиницы «Казахстан» прошло торжественное мероприятие, посвященное очередному выпуску альбома «Рисует мир детства» в торжестве приняли участие ученики СШ им. К.Кадыржанова Абекова  М и Алпанов Тлеужан. Творческие работы этих ребят посланные в конце мая прошли Республиканский отборочнный тур, в котором участвовали особо одаренные дети из всех областей Казахстана, и вошли во всемирный альбом. Специальные дипломы им вручила председатель общественного объединения «Графический альбом Казахстана» Шайзада Байукенова. Успехи Абековой Молдир и Альпанова Тлеужана – это прежде вего труд их учителя Аманжола Жуматаева. Достижения подающих надежды талантливых художников Молдир и Тлеужана подняли статус с. Тансык, школы им. К. Кадыржанова, всего района.
Желаем молодым талантам дальнейшего творческого полета.
 

Салеметсіздер ме жерслестер! Гульфат тате жаксы өлен енгизипсіз! Жамал апанын өлендерінің ішіндегі ең керемет өлендерінің бірі десем қателеспеймін. Тамаша өлең!

Ќасіреті нарыќтыѕ ґсіп жатыр,
Кґшіп жатыр ауылым, кґшіп жатыр.
Атамекен, кіндік кескен жерін тастап,
Бірге ґскен аєайын кетіп жатыр.
Кетіп жатыр аєайын арамыздан,
Бґлінуде баласы баламыздан.
Ќимастыќпен ќоштасып ќала бердік,
Анамыздан, ќадірлі аєамыздан.
Ауылымныѕ іргесі сґгілуде,
Таєдырдан адамдар жеѕілуде.
Туєан жердіѕ ќия алмай топыраєын,
Жїрек сыздап, кґз жасы тґгілуде.
Ќиын заман ќайєысы толып жатыр,
Аєаш сиреп, жаз жайлау солып жатыр.
Опырайєан їйлердіѕ орны ќалып,
Жайраєандай бомбадан болып жатыр.
Той-думаны ќайнаєан ќайран ауыл,
Ќасіретке кез болдыѕ ќайдан ауыл.
Сўрауы жоќ, ќалєандай ќўла дїзде,
Кїйзелуде жўмыссыз аєа, бауыр.
Дїниеніѕ ќуарып кетті бјрі,
Ќос ґкпеден ќысады нарыќ зјрі.
Ќаѕы суып куткен соѕ бўл ґмірдіѕ,
Ґѕі ќашып, жоєалды-ау жердіѕ нјрі.
Сонда да бар кетпейін жерімізден,
Жайнап тўрсын жўлдыздар кґгімізден.
Жарылќасын бір Алла ќамќор болып,
Не кґрсек те кґреміз елімізбен.

Ґлеѕімен їміттіѕ отын жаќќан,
Ел кґшіп жатыр єой - деп, дабыл ќаќќан
Жамал аќын апамыз жырлап еді,
Ќимастыќпен кґздегі жасыѕды аќќан.
Ел тізгінін босатып алєандары,
Кґшкен елді шыєарып салєандары,
Таѕсыєымды тоздырып жіберіпті-ау,
Ґшуге сјл ќалыпты-ау жанєан баєы!
Ўлдарыѕ да бар еді, ќыздарыѕ да
Сїйеу болар заманныѕ ызєарына,
Бўзып жарып жол табар жан болмады,
Еліѕ кґшіп ќалтырап тўрєаныѕа.
Жай-кїйіѕ жїрекке оќ боп ќадалатын,
Жамылып жїргендер кґп адам атын,
Ырыздыєыѕ бес елі ырысты ел ек.
Жоєалтып алды ма јлде ќанаєатын?!
Бар екен дјм-тўзыѕды аќтаєандар,
Азаматтыќ айбынын саќтаєандар.
Алламен арамызды жаќындатты
Тоќтархан Жўманўлы Тоќтаєандар.
Рахмет, елдіѕ жайын ўќќаныѕа.
Тґменде ќалмай шыѕєа шыќќаныѕа.
Јн-сауыќ отауын да, мешітін де
Салып берге Жўманныѕ ўрпаєына.
Їйі єой бўл Алланыѕ ауылымдаєы,
Мінажат ќып сиынар жанныѕ бјрі.
Имандылыќ еліме ќўт боп кіріп,
Таѕсыєымныѕ ќайтадан жансын баєы!
                                              Јкім Кјкімўлы
                                              15.08.2008
                                                

ВСЕМ ВСЕМ ВСЕМ