САКЧЫ БУЛЫП

Казаным, өмет итәмен, сөекле
улың булып сиңа кайтырга.
Тумасам да, яшәмәсәм дә телимен,
иңнәреңә башым салырга.

         Хыялымда Идел дулкыныдай,
         иркәләп ярларыңны килә юасы.
         Инде, Казаным, акчарлактай,
         ашкынып һаваңда килә очасы.

Күкләреңә сылу кояшыңдай,
килә таңнарыңны бизәп чыгасы.
Төнен тагын булып сылу Ай,
сине иркәләп килә тырасы.

         Назлы, җылы - булып җилдәй,
         сыйпап, Сине, килә исәсе,
         кереп кочагыңа Кабан күледәй,
         елгаларың булып, сине, кичәсе.

Казаным, синең бакчаларда,
сандугач булып килә сайрыйсы.
Көзен кичереп - кышын, язын да,
ямьле җәйләр генә, сиңа, ясыйсы.

         Килә җил-давылдан ышыклап,
         дивар тагын, сиңа, корасы,
         әле дошманнардан саклап,
         сакчы булып, сиңа, тырасы!

Фәннур Халиков.
Екатеринбург. Язылды
27 январьда 2013 елда. 

“Заман авыр!”-диләр. Булсын авыр!-
Кеше җиңәр өчен яралган.
Авырлыкны җиңгәч җиңел булыр-
Яшәештә шулай каралган.
“Тормыш көрәш!”-диләр.Булсын көрәш!
Без өйрәнгән инде яшәргә.
Ходай түзем бирсен,бер көрәшсез,
Бер максатсыз үскән яшьләргә.
“Яшәү уен!”-диләр.- Булсын уен!
Ул уеннан чыкты башыбыз.
Җилтмеш яшькә җиттек...иркен сулыш алып
Чын тормышы кора башлыйбыз.
“Заман авыр, хәлем бетте!”- диеп
Нигә кычкырасыз кешеләр!?
Сугыш,ачлык...”җәхәннәмен” кичкән.
Кая соң сез... минем ишеләр!
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Әллә юкмы андый кешеләр??
ext size="6">