ШЕЪРХО ДАР ВАСФИ МОДАР

Модар! дар чехраи ту мехру сафо мавч мезанад,
Эй шухра дар вафову сафо! мепарастамат,
Дархам шикаста чехраи ту, маъбади Худост,
Эй боргохи кудси Худо мепарастамат.

Аё эй модари гамдидаи ман,
Гули орзуи худ ночидаи ман.
Басе гамхои дунёро кашиди,
Азобхое зи бахри мо кашиди.
Аё модар, аё модар,
Аё модар лабат пурханда бошад,
Гули руят махи тобанда бошад......

Зиндаги гар суи ман тире кушод
тир суи калби покам шуд равон
модарам аз пеш гашти чун сипар
ними хумрат аз бароям шуд ба бод

Биё, эй ки умрат ба ҳафтод рафт,
Магар хуфта будӣ, ки барбод рафт?
Ҳама барги будан ҳамесохтӣ,
Ба тадбири рафтан напардохтӣ.
Қиёмат ки бозори менӯ ниҳанд,
Манозил ба аъмоли некӯ диҳанд.
Бизоъат ба чандон ки орӣ, барӣ,
В-агар муфлисӣ, шармсорӣ барӣ.
Ки бозор чандон ки огандатар,
Тиҳидастро дил парокандатар.
Зи панҷаҳ дирам панҷ агар кам шавад,
Дилат реши сарпанҷаи ғам шавад.
Чу панҷоҳ солат бурун шуд зи даст,
Ғанимат шумар панҷ рӯзе ки ҳаст.
Агар мурда мискин забон доштӣ,
Ба фарёду зорӣ фиғон доштӣ.
Ки эй зинда, чун ҳаст имкони гуфт,
Лаб аз зикр чун мурда барҳам махуфт

Шеър гуям ояд аз шеърам садои модарам,Деха гуям бр сарам ояд хавои модарам.Солхурда гар зане рузе дучор ояд ба ман,Гуямаш,ки бош то хасти ба чои модарам.

ба номат мекунам мактуб
шунав эй модари дилсуз
чавобашро навис имруз
зифарзандат салом модар